Η "τσουχτερή" πολιτική κριτική της ιστοσελίδας μας στη ... "ναυαρχίδα" του αστικού Τύπου της Μαγνησίας (Συλλογή άρθρων 2011-2017) Εκτύπωση
αρθρογραφία - άρθρα για την κοινωνία
Συντάχθηκε απο τον/την Από τη Συντακτική Επιτροπή της ιστοσελίδας μας.   
Σάββατο, 15 Ιουλίου 2017 08:41
Σχετική εικόνα  


Κείμενα "τσουχτερής" πολιτικής κριτικής  της sispirosi.gr προς την αστική εφημερίδα του Βόλου "ΘΕΣΣΑΛΙΑ", για απαράδεκτες απόψεις και απαράδεκτες ενέργειες!

 -Οι απόψεις της αρχισυντάκτριας της "ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ" κυρίας Σταμούλη για την αποποινικοποίηση του χασίς

-Η υπόθεση μιας μαθητικής κινητοποίησης στη Σκιάθο το 2011 και η "ΘΕΣΣΑΛΙΑ"

- Η υπόθεση της απόλυσης του ΘΑΝΑΣΗ ΒΟΓΙΑΤΖΗ και των άλλων συναδέλφων του  (Δύο κείμενα, του 2011 και του 2017)



1.
Αστικής αθλιότητας το ανάγνωσμα

Εισαγωγικό σημείωμα της Διεύθυνσης:
  Για να γίνει κατανοητό το παρακάτω άρθρο στην ηλεκτρονική μας εφημερίδα, στο  “sispirosi.gr”,  ξεκινάμε παραθέτοντας αυτό που χαρακτηρίζεται από τον τίτλο του άρθρου ως «Αστικής αθλιότητας το ανάγνωσμα», το οποίο αντικατοπτρίζει αυτό για το οποίο νoιώθουν περήφανοι οι Αστοί: το να μπορούν να πουλάνε ακόμα και το θάνατο με τη μορφή του μοντέρνου. Αυτό για το οποίο χαρακτηρίζεται ως ‘μετα-μοντέρνο’ -δηλαδή ακόμα πιο πολύ- το ύστερο ΠΑΣΟΚ με τον πρωθυπουργό της σύγχρονης και ταλαίπωρης αυτής χώρας, ο οποίος ως γνωστόν σήμερα φιλοξενείται σε ξενοδοχειακό συγκρότημα του επίσης ταλαίπωρου νησιού του Παπαδιαμάντη.

 

(Διαβάστε το και … ‘καμαρώστε’ το!

  Κάντε εμετό και βγείτε έξω να πάρετε καθαρό αέρα)

Πέμπτη 4 Αυγούστου 2011, εφημερίδα ‘Θεσσαλία’

Αρθρογράφος: Ελένη Σταμούλη, Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε. .


   «Μεταφέρω από άρθρο, δημοσιευμένο στο protagon.gr, στις αρχές του 2011 με την υπογραφή του Π. Τσερμενίδη, το παρακάτω ενδιαφέρον απόσπασμα, με αφορμή νομοσχέδιο που ήδη συζητείται –επιτέλους και στον τόπο μας- για υπό όρους αποποινικοποίηση της χρήσης κάνναβης:
"Περίπου το 1% του ελληνικού πληθυσμού είναι καθημερινοί χρήστες ινδικής κάνναβης σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Παρατηρητήριο για τα ναρκωτικά και μάλιστα καταναλώνει ημερησίως περίπου 1,5 γραμμάρια της ουσίας. Αυτοί οι σχεδόν 100.000 άνθρωποι θα μπορούσαν να πληρώνουν 7,5 Ευρώ ημερησίως, μιας και η ενδεικτική τιμή στην Ολλανδία που ισχύει ένα τέτοιο σύστημα είναι 5 Ευρώ για μια μέση ποικιλία κάνναβης για κάθε γραμμάριο. Έτσι ο κάθε χρήστης, στο τέλος του έτους, θα έχει δώσει σε ρευστό περί τις 2.700 Ευρώ.

    Με μια απλή αναλογία βλέπουμε ότι τα συνολικά έσοδα θα έφταναν τα 270.000.000 Ευρώ για το κράτος και τους ιδιώτες φορείς.

   Η Ελληνική Πολιτεία παραβλέπει αυτές τις προοπτικές σε συνδυασμό με τις δυνατότητες που ανοίγει για τη γεωργία μέσω κυρίως της καλλιέργειας κλωστικής κάνναβης που αποτελεί το νούμερο ένα επιδοτούμενο από την Ε.Ε. γεωργικό προϊόν.

   Οι Έλληνες πολιτικοί γιατί κωφεύουν; Ο τουρισμός είναι ένας τέτοιος τομέας που επίσης θα ευνοηθεί από το λεγόμενο ‘ναρκωτουρισμό’.

   Και σήμερα άλλωστε υπάρχουν εστίες ναρκωτουρισμού, αφού φανερά προωθείται ο ‘αλκοολοτουρισμός’ στην Ελλάδα, όπου προσφέρεται στα ‘τουριστικά’ κλαμπ και μπαρ, αλκοόλ της χειρότερης δυνατής ποιότητας, με ‘μπόμπες’ –σε νησιά όπως η Ζάκυνθος, η Ρόδος, η Κέρκυρα, και η Κρήτη.

   Ο τουρισμός άρα, όπως το αποδεικνύει έμπρακτα συνεχώς, δεν φαίνεται να έχει ‘ηθική’ πλευρά  εν Ελλάδι.

   Αφού λοιπόν είναι αυτή η πραγματικότητα, ας ασχοληθούμε επιτέλους και με το θέμα αυτό, χωρίς ταμπού που φράζουν το δρόμο για ήρεμο, πολιτισμένο και εντός λογικών επιχειρημάτων διάλογο.

   Γιατί δεν το κάνουμε;

  Ευτυχώς λοιπόν ο διάλογος ξεκίνησε».


   Το εν λόγω «αριστούργημα» της αρχισυντάκτριας μιας –υποτίθεται- σοβαρής αστικής επαρχιακής εφημερίδας, είναι χαρακτηριστικό δείγμα της σαπίλας στην οποία έχει πλέον περιέλθει ιδεολογικά και πολιτικά οαστικός «μας» κόσμος.

   Δείγμα της έσχατης εξαχρείωσης αλλά και του εφιάλτη που ετοιμάζονται να μας τον «σερβίρουν», αδίστακτα και χωρίς τέλος, σε Ελλάδα και λοιπή «Ευρω-ένωση» …

   Τι μας λέει –αντιγράφοντας βέβαια έναν «μέντορά» της του κεντρικού αστικού ηλεκτρονικού τύπου; -Ότι το μόνο … «όραμα» που έχει πλέον να προσφέρει στον ελληνικό λαό η ελληνική αστική τάξη, είναι η μετατροπή του σε ένα «λαό αποχαυνωμένων πρεζάκηδων», που θα … σώζουν μάλιστα και τα ταμεία του φαλιρισμένου καπιταλιστικού κράτους «μας» αγοράζοντας … φτηνά (και εγγυημένα!)  το χασίσι, την πρέζα και κάθε μορφής «παραμύθα» από επίσημη –φορολογούμενη- αγορά.

    Πώς το 'λεγε εκείνος ο πρώην σύζυγος της συμβολαιογραφίνας των βατοπεδινών ρασοφόρων-εμπόρων γης; -Ό,τι  είναι νόμιμον, είναι και ηθικόν…

    Μας λέει ακόμα η ‘εκλεκτή’ αυτή κυρία, πάντα αντιγράφοντας τον ηλεκτρονικό καθοδηγητή της, ότι το ‘όραμά’ τους για έναν πλήρως αποχαυνωμένο ελληνικό λαό, σε μια χώρα που θα φουμάρει ‘φούντα’ εν παντί καιρώ και πάση ώρα, χωρίς τα ‘αντιοικονομικά και άχρηστα σε εποχές καπιταλιστικού φαστ-τρακ’  εμπόδια του ποινικού νόμου, περιλαμβάνει δύο ακόμη παραμέτρους:

   Α) Να γεμίσουν τα χωράφια με καλλιέργειες κάνναβης, που θα είναι πολύ προσοδοφόρα για τους αγρότες (εννοεί μάλλον τις εταιρείες των νέων γαιοκτημόνων, που σιγά –σιγά εκτοπίζουν το ‘μικρομεσαίο’ κλήρο), αφού η Ε.Ε. επιδοτεί το χασισόδεντρο, με την ταμπέλα «κλωστική κάνναβη»,

   Β) Να γεμίσουν τις παραλίες της Ελλάδας με ‘ναρκωτουρίστες’, δηλαδή με πρεζόνια απ’ όλη την υφήλιο που κάθε καλοκαίρι (ή ολοχρονίς!) θα μαζεύουν τις … ‘οικονομίες τους’  και θα έρχονται στη χώρα της ‘φαιδράς πορτοκαλέας’ (μάλλον της ‘φαιδράς κανναβουριάς’ πρέπει να λέμε πια!)  για να απολαύσουν μαζί μας … φτηνό, μυρωδάτο, ‘πράμα’ πρώτης ποιότητας, μαζί με τον ήλιο, το κύμα και το γαλανό ουρανό!

    Ώ πόσο … ανωτέρας ποιότητος θα είναι ο εν λόγω νέος τουρισμός μας!

    Ένα μεγάλο σκαλοπάτι παραπάνω από τους … αλητήριους ‘αλκοολοτουρίστες’, που γεμίζουν τώρα τις παραλίες αυτές, φουμάροντας ‘στη ζούλα' και κανένα …'τσιγαράκι’, για να κατεβαίνει κάτω πιο εύκολα το καταραμένο  το οινόπνευμα.

   Τρέλα!

    Χάρμα νοός και οφθαλμών, το όνειρο της ‘εκλεκτής’ αυτής Βολιώτισσας δημοσιογράφου που –ειρήσθω εν παρόδω- έφτιαξε και όνομα στην περίφημη «κοινή γνώμη» της επαρχιακής αυτής πόλης ως «ριζοσπαστική, ρηξικέλευθη και … αριστερή (μη γελάτε παρακαλώ!) φωνή» στον …υπέροχο χώρο του Τύπου. (Του «Τύπου» που σκοπό έχει να κάνει το άσπρο μαύρο και να «λιβανίζει» τη μπόχα του βούρκου, κατά πως έγραφε κάπου κι ο Ποιητής…)

    Ελάτε τώρα να ξαναδούμε στο σύνολό του το … «αριστούργημα» της κυρίας του Βόλου (και του πρώτου αυτήν διδάξαντος, του κυρίου αρθρογράφου του «protagon.gr»).

    Τι μας είπαν με λίγα – λόγια;

    Α) Στην έρμη την πατρίδα μας είναι ήδη εκατοντάδες χιλιάδες οι πρεζάκηδες που πληρώνουν πανάκριβα τη ‘φούντα’. Πρέπει να τους δοθεί η δυνατότητα να εξασφαλίσουν ‘ανταγωνιστικές’ τιμές και ν’ αφήσουν έτσι τον … αναλογούντα φόρο στο κράτος που ‘δυστυχεί’ και γυρεύει ολοένα δανεικά!

   Β) Στη δυστυχισμένη τούτη χώρα που ο καπιταλιστικός ‘καταμερισμός εργασίας’ της Ε.Ε. σάρωσε από προσώπου γης την αγροτική παραγωγή και τη μεταποιητική βιομηχανία, η Ε.Ε. βρήκε τη μαγική ρετσέτα της σωτηρίας : «Κάνναβη και πάλι κάνναβη», κλωστική ή … μεθυστική, αδρά επιδοτούμενη, μέχρι να ξεπατώσει ολότελα το μπαμπάκι, το καλαμπόκι, το στάρι, την ελιά και τ’ αμπέλι, το λεμόνι, το πορτοκάλι και το ζαχαρότευτλο (α, ναι! Και τον καταραμένο εκείνο τον καπνό, την αιτία κάθε κακού σ’ αυτή τη κοινωνία. Τι να τα κάνουμε, βρε, όλ' αυτά, όταν προσφέρονται νέες, δυναμικές καλλιέργειες με … ‘φούντες’;)

   Γ) Στη χώρα αυτή που κατάντησε να σέρνεται και να τρέφεται πουλώντας τις …τουριστικές ομορφιές της, πρέπει να φέρουμε νέο … 'εκλεκτό' τουρισμό, απ’ αυτόν που τώρα πια ούτε η πρώτη διδάξασα, η χώρα της τουλίπας με τις φούντες, δεν τον  γουστάρει πια και πασχίζει να τον ξεφορτωθεί. Κοντά στην αλκοολική παραδοσιακή αλητεία της Βόρειας Ευρώπης, πρέπει τώρα να διαπρέψει στα χώματά μας και η ανά τον κόσμο ελίτ των χασισοποτών κλπ πρεζάκηδων!

    Έχει πολύ χρήμα η υπόθεση! Πολύ φαΐ!

    Άλλωστε, το χρήμα είναι ο κοινός στόχος κι ο συνεκτικός ιστός, το ‘όραμα’ και το σακατιλίκι της εκλεκτής μας αστικής κοινωνίας.

    Εμπρός, λοιπόν για νέες μέρες δόξας.

    Οι εισαγγελείς, οι δικαστάδες και οι χωροφυλάκοι δεν μπορεί  εφεξής να χάνουν τον καιρό τους κυνηγώντας το χασίσι τη πρέζα, την κόκα!

    Τα εμπορεύματα αυτά φέρνουν πολύ κέρδος και φτιάχνουν έναν τύπο ανθρώπου, τέτοιον όπως τον θέλουν τα’ αφεντικά μας: χαύνο, παθητικοποιημένο, ζωντανό πτώμα, δούλο …

    Έχουν άλλωστε πολλή δουλειά να κάνουν όλοι οι παραπάνω "λειτουργοί του νόμου και της τάξεως", σε μια χώρα όπου κηρύσσονται πλέον παράνομοι όλοι οι απεργοί και όλοι οι διαδηλωτές.

    Λεύτερο το χασίσι –παράνομη η κάθε αγωνιστική κινητοποίηση. (Είπατε τίποτα;)

    Εγένοντο ταύτα πάντα επί υπάτου «Γιωργάκη» Α. Παπανδρέου, έτος 2011, ενώ η χώρα αυτή ίσταται προ του τάφου της.

ΘΕΡΜΑ ‘ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ’.

Ν.Π. (6-8-2011)


2.

Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης...

 

Μονόπλευρη παρουσίαση γεγονότων διά του Τύπου ή, απλώς: η συνέχιση μιας διαρκούς συκοφαντικής προπαγάνδας.

(Νέα κατορθώματα της «Θεσσαλίας»!)


    Την Τρίτη 11 του Οκτώβρη 2011 η γνωστή αντιδραστική αστική εφημερίδα του Βόλου, η «Θεσσαλία», παρουσιάζει, στη σελίδα 17, κάτω από τον χτυπητό τίτλο «Επεισοδιακή λήξη της κατάληψης στη Σκιάθο», μιαν εντελώς μονόπλευρη εκδοχή τόσο των γεγονότων που συνέβησαν, όσο και των αιτιών που οδήγησαν στις μαθητικές κινητοποιήσεις στη Σκιάθο, οι οποίες πήραν τη μορφή της κατάληψης του διδακτηρίου των σχολείων της Μέσης Εκπαίδευσης από τους μαθητές του Γυμνασίου, ενώ αμέσως μετά έλαβαν μέρος σ’ αυτήν και οι μαθητές του Λυκείου του νησιού.

   Η κατάληψη αυτή πράγματι ξεκίνησε το πρωί της Τρίτης 4 του Οκτώβρη και έληξε με απόφαση των μαθητών τη Δευτέρα στις 10 του μήνα.

   Η εκδοχή των δημοσιογράφων της «Θεσσαλίας» εκφράζει πλήρως τις απόψεις των φερέφωνων της αντιλαϊκής κυβέρνησης του Παπανδρέου, τόσο εκείνων που παίζουν το ρόλο του διορισμένου τοποτηρητή αυτής της πολιτικής στα διευθυντικά πόστα της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης του Βόλου, όσο και των αντίστοιχων εκπροσώπων τους στη Σκιάθο. Αυτοί, οι πιστοί υπηρέτες της πιο μαύρης πολιτικής επιδρομής που εξαπολύθηκε μέχρι τώρα εναντίον της Δημόσιας-Δωρεάν Παιδείας του λαού, εναντίον του ίδιου του μέλλοντος των παιδιών του εργαζόμενου και σκληρά καταπιεζόμενου λαού μας, είναι τα άτομα εκείνα που παρουσιάζονται από την εφημερίδα ως «οι αρμόδιοι εκπαιδευτικοί φορείς» ή ως «οι εκπαιδευτικοί», δηλαδή, όλοι εκείνοι που έδωσαν τα στοιχεία σχετικά με την κατάληψη στους δημοσιογράφους της «Θεσσαλίας»…

   Αν, βέβαια, η αστική εφημερίδα του Βόλου δεν εκτελούσε διατεταγμένη υπηρεσία υπέρ των ταξικών συμφερόντων που κερδίζουν από την εξόντωση των λαϊκών δικαιωμάτων, αν  -έστω για το θεαθήναι-  επεδίωκε να δώσει, όπως στο παρελθόν, μια εικόνα στοιχειώδους «αμεροληψίας», θα φρόντιζε, πριν γράψει το ρεπορτάζ της, να επικοινωνήσει και με τους ίδιους τους μαθητές της Σκιάθου που έλαβαν μέρος στην κινητοποίηση, με το συντονιστικό τους όργανο, ώστε να έχει τουλάχιστον και μια δεύτερη άποψη περί των συμβάντων. Από τη στιγμή, όμως, που η «Θεσσαλία» στους καιρούς της σημερινής λαίλαπας έχει διαλέξει στρατόπεδο και έχει στρατευτεί πλήρως με τους εχθρούς του εργαζόμενου λαού και της νεολαίας, από τη στιγμή που όλη της η δημοσιογραφική γραμμή στρέφεται ανοιχτά υπέρ του περάσματος της κυβερνητικής επίθεσης, διά πυρός και σιδήρου, τότε ευνόητο είναι ότι κάθε δημοσιογραφική δεοντολογία προκαταβολικά έχει «πάει περίπατο»…

   Γι’ αυτό και δικαιούμαστε, εξαρχής, να ονομάσουμε τη μονόπλευρη εκδοχή της «Θεσσαλίας» για τα γεγονότα στη Σκιάθο ως μια απλή συνέχιση της διαρκούς αντιδραστικής προπαγάνδας της εναντίον κάθε λαϊκής και νεολαιίστικης  κινητοποίησης που απειλεί να βάλει εμπόδια  στη μαύρη αδίσταχτη επίθεση της κυβέρνησης, της ντόπιας ξενόδουλης αστικής τάξης και των ξένων ιμπεριαλιστών πατρόνων της.

    Αυτό το ρόλο της η εφημερίδα τον έχει αποδείξει πολλαπλά, σε κάθε ευκαιρία. (Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, ότι σε επίπεδο σχολιογραφίας αναπαράγει καθημερινά τον οχετό των μεγάλων καπιταλιστικών εκδοτικών συγκροτημάτων Λαμπράκη και Αλαφούζου, μην τυχόν και στερηθεί ο λαός της Μαγνησίας το φαρμακερό δηλητήριο αυτών των βαμμένων εχθρών του.) Αλλά φυσικά με τη στάση της έχει ξεσκεπαστεί από πολύν καιρό τώρα στα μάτια των ταξικά σκεπτόμενων εργαζομένων του νομού μας. Γι’ αυτό και εμείς δεν της «χαρίζουμε κάστανα», παρ’ όλο που τιμάμε την ιστορία και την προσφορά πολλών σημαντικών δημοσιογράφων του παρελθόντος που, σε άλλους καιρούς, πρόσφεραν πολλά στην υπόθεση του εργαζόμενου λαού μας μέσα και από τις στήλες της. Οι καιροί εκείνοι είναι πια πολύ-πολύ μακρινοί…

   Η «Θεσσαλία», λοιπόν, ισχυρίζεται ότι οι πηγές της που προαναφέραμε, οι περίφημοι αυτοί «αρμόδιοι εκπαιδευτικοί φορείς» και οι «εκπαιδευτικοί» (του Βόλου ή και …της Σκιάθου –σκόπιμη η αοριστία!) την ενημέρωσαν ότι:

   Α) «…δεν υπήρχαν ελλείψεις καθηγητών, με εξαίρεση  την έλλειψη ενός φιλολόγου.»,

   Β) «…όλες αυτές τις ημέρες που κρατούσε η κατάληψη, το διδακτήριο ήταν ακάλυπτο, αφού δεν υπήρχε περιφρούρηση. Το αποτέλεσμα ήταν να διαμαρτύρονται οι περίοικοι για διάφορες καταστάσεις που δημιουργούνταν τις βραδινές ώρες.»,

    Οι παραπάνω ισχυρισμοί είναι απολύτως αβάσιμοι και συκοφαντικοί. Όπως δυστυχώς, συνέβαινε και την περασμένη σχολική χρονιά, εξαιτίας της πολιτικής που τώρα επιστατούν οι Παπανδρέου και  Διαμαντοπούλου, για τη συνειδητή διάλυση της όποιας εναπομείνασας δημόσιας-δωρεάν Παιδείας, έτσι και στην παρούσα σχολική χρονιά οι μαθητές του Γυμνασίου της Σκιάθου ξεκίνησαν τα μαθήματά τους με κενά δύο φιλολόγων καθηγητών. Ταυτόχρονα, έχαναν ώρες μαθημάτων και  στα Γερμανικά και στα Θρησκευτικά, επί τουλάχιστον τρεις εβδομάδες. Και όλα αυτά γιατί, ενώ οι διευθύνοντες την Εκπαίδευση χορηγούσαν συνεχόμενες άδειες σε καθηγήτρια φιλόλογο και καθηγητή θεολόγο, οι οποίοι -όπως ήταν φυσικό- απουσίαζαν από τη Σκιάθο, …λησμόνησαν να τους αναπληρώσουν, με αποτέλεσμα επί πολλές ώρες να υπάρχουν κενά για τους μαθητές. Ταυτόχρονα, είχαν επίσης …λησμονήσει να καλύψουν τις ώρες που είχαν απομείνει στα φιλολογικά μαθήματα (να η έλλειψη του δεύτερου φιλολόγου!), και στα Γερμανικά, όπου «οι αρμόδιοι εκπαιδευτικοί φορείς» έφεραν μια καθηγήτρια από την Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση, η οποία έτσι συμπλήρωνε μεν το υποχρεωτικό διδακτικό της ωράριο, όχι όμως και όλες τις ανάγκες του Γυμνασίου, αφού περίσσευαν και άλλες ώρες του μαθήματος. (Να και η έλλειψη του καθηγητή των Γερμανικών!).

   Παρ’ όλο που, όπως φαίνεται, όλες αυτές οι ελλείψεις είναι ψιλά και ασήμαντα γράμματα για «αρμόδιους εκπαιδευτικούς φορείς» και σοβαρές εφημερίδες σαν τη «Θεσσαλία», για τα παιδιά της Σκιάθου, όμως, ήταν η αιτία να χάνουν άσκοπα τα μαθήματά τους για πολλές-πολλές ώρες.

    Και σήμερα ξέρουμε ότι άρκεσε και μόνο το άγγελμα της …επάρατης αυτής κινητοποίησης των μαθητών, ώστε οι «αρμόδιοι εκπαιδευτικοί φορείς» της Μαγνησίας να διαθέσουν αμέσως μια αποσπασμένη φιλόλογο στη Σκιάθο, που έφτασε άμεσα στο Γυμνάσιο λίγο πριν λήξει η κατάληψη, και να επαναφέρουν από την άδειά του τον θεολόγο καθηγητή! Ταυτόχρονα, υποσχέθηκαν την άμεση κάλυψη και του δεύτερου κενού του φιλολόγου! Και μόνο αυτή η εξέλιξη, που μέτρησε στην απόφαση των μαθητών του Γυμνασίου Σκιάθου να ξαναγυρίσουν στα μαθήματά τους, αποδεικνύει πράγματι το… «δίκιο» της βολιώτικης εφημερίδας και των «αρμοδίων εκπαιδευτικών φορέων»-πληροφορητών της, ότι δεν υπήρχαν δα και τόσο σοβαροί λόγοι για την κινητοποίηση των μαθητών της Σκιάθου!!!…

   Έπειτα, όπως είναι πασίγνωστο, τα μαθήματα και στο Γυμνάσιο της Σκιάθου, όπως και στο Λύκειο του νησιού, όπως και στα εκατοντάδες άλλα δημόσια σχολεία της πατρίδας μας ξεκίνησαν φέτος χωρίς τα περισσότερα από τα βασικά βιβλία των παιδιών, πράγμα που δεν ξανάγινε στα χρονικά της δημόσιας Εκπαίδευσης εδώ και 5 δεκαετίες! Βλέπετε, για τους πολιτικούς εντολοδόχους των ντόπιων και των διεθνών εκμεταλλευτών και τοκογλύφων, το δωρεάν σχολικό βιβλίο δεν συμβιβάζεται με τη βάρβαρη πολιτική τους, που θέλει κάθε κοινωνική ανάγκη να ικανοποιείται μόνο μέσω των εμπορευμάτων της καπιταλιστικής αγοράς. Δεν συμβιβάζεται η αληθινά δημόσια και δωρεάν Παιδεία του λαού μας με την επιδίωξη του κεφαλαίου να σαρώσει καθετί που εμποδίζει τη μέγιστη κερδοφορία του. Έτσι και στα σχολεία της Σκιάθου τα παιδιά πήγαιναν για μάθημα μόνο με ορισμένες σημειώσεις ή φωτοτυπίες που τους έβγαζαν οι καθηγητές τους στα ταλαίπωρα φωτοτυπικά μηχανήματα του σχολείου. Ο Δήμος της Σκιάθου δήλωσε επισήμως την πλήρη οικονομική αδυναμία του να αγοράσει φωτοτυπίες των μαθημάτων (έστω και τις πρώτες ενότητες όλων των σχολικών βιβλίων) από τα βιβλιοπωλεία.

   Ο σύλλογος γονέων των παιδιών σε μια κίνηση απελπισίας ζήτησε τότε να συγκεντρωθούν χρήματα για την αγορά νέου φωτοτυπικού μηχανήματος και χαρτιού  για να μπαλωθεί λιγάκι η κατάσταση. Ζήτησε 15 τουλάχιστον ευρώ από κάθε γονιό, προς δόξαν του Συνταγματικού Δικαιώματος των παιδιών του Λαού μας για μια πλήρως δημόσια και δωρεάν παιδεία που να αξίζει τ’ όνομά της. Αυτό το γεγονός ξεχείλισε το ποτήρι της αγανάκτησης για πολλούς γονιούς του νησιού που με χίλια-μύρια βάσανα τα φέρνουν βόλτα σ’ αυτούς τους δίσεχτους καιρούς της ψευδοσοσιαλιστικής - νεοσυντηρητικής συμφοράς του τόπου μας. Σίγουρα συντέλεσε στην κινητοποίηση των μαθητών της Σκιάθου.

    Σήμερα ξέρουμε πολύ καλά ότι άρκεσε και μόνο το άγγελμα της κατάληψης του σχολείου από τους μαθητές, ώστε οι «αρμόδιοι εκπαιδευτικοί φορείς» της Μαγνησίας να δώσουν εντολή για την άμεση αποστολή ορισμένων σειρών διδακτικών βιβλίων στα σχολεία της Σκιάθου από τις αποθήκες τους, γεγονός το οποίο σαφώς και συνετέλεσε στην απόφαση των μαθητών του Γυμνασίου να  σταματήσουν την κατάληψη και να γυρίσουν στα μαθήματά τους! Αλλά και αυτό το γεγονός ουδεμία σημασία φαίνεται να έχει στην κρίση των δημοσιογράφων της «Θεσσαλίας» και των «εκπαιδευτικών» - πληροφορητών τους σχετικά με τις πραγματικές αιτίες των γεγονότων της Σκιάθου. Μίλησε κανείς για έλλειψη στοιχειωδώς «αντικειμενικής» δημοσιογραφίας;

   Και πάμε παρακάτω: Είναι απλώς ένα χυδαίο ψέμα ο ισχυρισμός της εφημερίδας ότι η κατάληψη των μαθητών ήταν συνεχώς απεριφρούρητη και δημιουργούσε καταστάσεις δυσάρεστες στους περιοίκους. Ίσως, μάλιστα, να ήταν και η πρώτη φορά στη Σκιάθο που η συμμετοχή των μαθητών σε παρόμοια κινητοποίηση και στην περιφρούρησή της υπήρξε τόσο σημαντική και τόσο συνειδητή όσο τώρα! Τα παιδιά είχαν συντονιστικό όργανο που παρέμεινε μέσα στο κτήριο μέρα και νύχτα σχεδόν για όλο το διάστημα της κινητοποίησης. Πιθανώς, λόγω της κόπωσης και των πολύ άσχημων καιρικών συνθηκών αυτή η περιφρούρηση χαλάρωσε το βράδυ της Κυριακής, 9 προς 10 του Οκτώβρη, όταν και συνέβησαν τα επεισοδιακά γεγονότα που περιγράφει η εφημερίδα και η επέμβαση της Αστυνομίας με έκκληση του Διευθυντή του Λυκείου. Ο οποίος όμως (όλως τυχαίως;) βρισκόταν ήδη μέσα στο …κατειλημμένο κτήριο και μάλιστα –σύμφωνα με τη "Θεσσαλία"-  πριν συμβεί το περιστατικό με την είσοδο των δυο μαθητών και του περίφημου «εξωχολικού» (στην πραγματικότητα, ενός δυστυχισμένου-σχεδόν εγκαταλελειμμένου παιδιού της Σκιάθου, που παράτησε αβοήθητο τα γράμματα στην Α’ Γυμνασίου πριν από δυο χρόνια…).

    Κι εδώ πια κορυφώνεται το ρεσιτάλ «αντικειμενικότητας» της αστικής εφημερίδας του Βόλου: Ο διευθυντής του Λυκείου πέρασε … από το χώρο του σχολείου, είδε –λέει- κάποιο αναμμένο φως, στην αίθουσα των ηλεκτρονικών υπολογιστών του Λυκείου, μπήκε μέσα, πήγε και το έσβησε και έπειτα πήγε και κάθισε στο γραφείο του και περίμενε για λίγο μέχρις ότου αντιλήφθηκε κάποια κίνηση στο χώρο της αίθουσας των υπολογιστών, στην οποία λίγο πριν είχε σβήσει το φως. Τότε τηλεφώνησε στους φύλακες του νόμου και της τάξεως, που έδρασαν άμεσα και συνέλαβαν τους 3 παραβάτες οδηγώντας τους στο τμήμα. Τόμπολα! Κι έζησαν αυτοί καλά κι εμείς …

    Σαν πολύ στημένο δεν μοιάζει το «παραμύθι» των πληροφορητών της «Θεσσαλίας», για να είναι πραγματικό; Πάντως, εδώ η εφημερίδα αποκαλύπτει την πηγή της: Πρόκειται για τον διευθυντή του Λυκείου που μπήκε στο κατειλημμένο κτήριο για να …βγάλει λαβράκι! Αυτός σίγουρα ξέρει πολλά, η εφημερίδα όμως «δεν σκέφτηκε» να  ψάξει περαιτέρω, ας πούμε γύρω από το θέμα των αντιλήψεων αυτού του κυρίου διευθυντή σε σχέση με την κινητοποίηση αυτή καθεαυτή των μαθητών αλλά και κάθε κινητοποίηση μαθητών ή και εκπαιδευτικών-συναδέλφων του; Εδώ κρύβεται, ίσως, και το κλειδί του μυστηρίου σ’ αυτή την υπόθεση.

   Ο διευθυντής του Λυκείου Σκιάθου εκ πεποιθήσεως ήταν, εξαρχής, αντίθετος με το ίδιο το περιεχόμενο της μαθητικής αυτής κινητοποίησης. Προσπάθησε από τη δεύτερη μέρα της κατάληψης, στις 5 του Οκτώβρη, όταν κανένα απολύτως «έκτροπο» δεν είχε συμβεί, να συγκαλέσει σε μέρα γενικής απεργίας των εκπαιδευτικών ένα… «σχολικό συμβούλιο» των συλλόγων καθηγητών Γυμνασίου και Λυκείου, μαζί με τους συλλόγους γονέων και τον εκπρόσωπο του Δήμου, με μόνο σκοπό να εκδώσουν …καταδικαστική απόφαση εναντίον των μαθητών που κινητοποιούνταν. Μόνο η παρέμβαση ορισμένων αγωνιστών εκπαιδευτικών υποχρέωσε τον ίδιο και τους συναδέλφους του να …θυμηθούν ότι δεν μπορούν να προκαλέσουν τέτοιο συμβούλιο σπάζοντας την απεργία του κλάδου τους! Η ενέργειά του αυτή έχει ήδη καταδικαστεί και από μέρους της ΕΛΜΕ Μαγνησίας.

    Την επόμενη μέρα, όταν έγινε το σχολικό συμβούλιο, η στάση του ίδιου αυτού διευθυντή ήταν εξαρχής στάση …εισαγγελέα αμείλικτου εναντίον των καταληψιών μαθητών, τους οποίους κατηγόρησε για ανευθυνότητα και έλλειψη «νόμιμων διαδικασιών» στις συνελεύσεις και τις ψηφοφορίες τους. Επειδή βέβαια στο συμβούλιο ήταν αδύνατο για τον ίδιο και τα στηρίγματά του, να μονοπωλήσουν τη συζήτηση, ακούστηκε εκεί ξεκάθαρα και η άλλη αντίληψη, αυτή που ψάχνει να βρει τα πραγματικά αίτια των κινητοποιήσεων και να υποδείξει τους πραγματικούς ενόχους των προβλημάτων της παιδείας και της νεολαίας. Εκεί σχίστηκε το πέπλο της υποκρισίας που ζητά ευθύνες και πλήρως νομότυπες διαδικασίες από τα παιδιά των δεκαπέντε χρόνων που παλεύουν για το δίκιο και το μέλλον τους, όταν την ίδια ώρα οι ευθύνες των μεγάλων ενόχων, της κυβέρνησης των λαογδάρτηδων, μένουν στο απυρόβλητο κι όταν οι διάφοροι «αρμόδιοι της εκπαίδευσης» κάνουν το παν για να σπάσουν  ένα συλλογικό αγώνα του ίδιου τους του κλάδου, συγκαλώντας «συμβούλια» τη μέρα της απεργίας.

   Η προκλητική και προσβλητική προς τους μαθητές στάση της Δ/νσης του Λυκείου της Σκιάθου είναι σίγουρο πως δεν άφησε τότε να εκτονωθεί η κατάσταση και να λήξει η κινητοποίηση την επόμενη μέρα, όταν έγινε ήδη γνωστό ότι, επιτέλους, «οι αρμόδιοι φορείς της εκπαίδευσης» θυμήθηκαν να στείλουν κάποια βιβλία κι ένα-δυο καθηγητές. Ως παιδαγωγοί, η Δ/νση του Λυκείου Σκιάθου και οι εκπαιδευτικοί που συμπορεύονταν με την πολιτική της, όφειλαν να ξέρουν καλύτερα την ψυχολογία των παιδιών, που δεν «μασάνε» από απειλές, αλλά και προσβολές, ούτε δέχονται να γίνουν τα εξιλαστήρια θύματα για να κρυφτούν οι μεγάλοι ένοχοι για τα χάλια της Παιδείας.

   Και, δυστυχώς, όπως αποδεικνύουν τα γεγονότα, ο κύριος Δ/ντής  εξακολούθησε να προκαλεί τους καταληψίες, για να βρει την ευκαιρία να σκαρώσει μια ιστορία που θα τους αμαύρωνε στα μάτια της κοινωνίας και θα «δικαίωνε» την αυτού εξοχότητα.  Αυτό το πράγμα σε παλιότερες εποχές, με την έντιμη κι αληθινή – για ορισμένους όμως «ξύλινη»- γλώσσα των αγώνων, το λέγαμε ΠΡΟΒΟΚΑΤΣΙΑ! Και τώρα αλήθεια, πώς πρέπει να ονομάσουμε την ενέργεια ενός εκπαιδευτικού στελέχους, ο οποίος εκμεταλλευόμενος την κακοκαιρία και τη χαλάρωση της επαγρύπνησης την ύστατη ώρα ενός αγώνα:

    Α) Καραδοκεί μέσα στη μαύρη νύχτα για να …ανακαταλάβει ο ίδιος προσωπικά το κτήριο, σαλτάροντας τα κάγκελα του αυλόγυρου. Πού πήγε ο σεβασμός προς τον αγώνα των παιδιών και τις αποφάσεις τους; Πού πήγε ο σεβασμός στο ρόλο του παιδαγωγού που από την έδρα διδάσκει τους αγώνες του λαού για τη Δημοκρατία, την Αντίσταση, την εξέγερση του Πολυτεχνείου;

    (Αλλά βεβαίως για ορισμένους εκ των κυρίων εκπαιδευτικών έχουν μεγαλύτερη σημασία τα εύσημα της διαβόητης κυρίας Διαμαντοπούλου προς εκείνους τους …«γενναίους εκπαιδευτικούς» που, δίχως να λογαριάζουν τον κίνδυνο της σωματικής τους ακεραιότητας, διαβαίνουν όλους τους μαντρότοιχους κι όλα τα κάγκελα των αυλόγυρων, αν είναι να …ανακαταλάβουν τα διδακτήρια από τους …εξτρεμιστές-ταραξίες εφήβους! «Εύγε» και από εμάς, κύριε Διευθυντά του λυκείου Σκιάθου! Και εις ανώτερα!!)

    Β) Κάθεται και περιμένει στο γραφείο του, έχοντας το τηλέφωνο σε απευθείας σύνδεση με την Αστυνομία, μέχρι να σκάσει μύτη ο πρώτος τυχόν καταληψίας για να τον «μπαγλαρώσουν» οι χωροφύλακες, ως παραβάτη του ιερού αδύτου της αίθουσας υπολογιστών και ως …καταστροφέα της δημόσιας περιουσίας!

   Κι αλήθεια, η εφημερίδα «Θεσσαλία» πώς τάχα και δεν του υπέβαλε την εξής απλή ερώτηση: Πώς συνέβη και μπήκαν στην αίθουσα οι καταληψίες κι ο «εξωσχολικός», τη στιγμή κατά την οποία στο παράθυρο της αίθουσας των υπολογιστών κάθε σχολείου, σύμφωνα με το νόμο, υπάρχουν κάγκελα, ενώ και η πόρτα ήταν κλειδωμένη, εφόσον πριν λίγο είχε περάσει από εκεί ο ίδιος ο κύριος Διευθυντής του Λυκείου; Ή μήπως ο κ. Διευθυντής του Λυκείου Σκιάθου, έχει ξεχάσει να ασφαλίσει με κάγκελα ή με ασφαλή παράθυρα την αίθουσα των ηλεκτρονικών του υπολογιστών;

    Αν πάλι υπάρχουν κάγκελα ή ασφαλή παράθυρα, τότε η λογική λέει πως οι καταληψίες μπήκαν στην αίθουσα των υπολογιστών από την πόρτα, την οποία καθόλου δεν παραβίασαν, σύμφωνα με τα ίδια τα λόγια του διευθυντή του Λυκείου. Πώς, λοιπόν, έτυχε να μείνει ξεκλείδωτη η πόρτα της αίθουσας των υπολογιστών, τη στιγμή κατά την οποία ο ίδιος ο κύριος διευθυντής του Λυκείου, ο οποίος πέρασε απ’ αυτήν πριν λίγο κι έσβησε το φως,  ήδη  περίμενε …υπομονετικά στο παρακείμενο γραφείο του (καιροφυλακτώντας;) μήπως …κάτι και συμβεί;

     Πώς, επίσης, δεν αναρωτήθηκε  η περισπούδαστη  εφημερίδα του Βόλου, μήπως οι δυο καταληψίες κι ο φουκαρατζίκος ο «εξωσχολικός» φίλος τους μπήκαν εκεί  μέσα τυχαία, επειδή βρέθηκε το παράθυρο ανασφάλιστο ή  η πόρτα ξεκλείδωτη, μόνο και μόνο για ν’ απαγκιάσουν μια στιγμή από το ανεμόβροχο και όχι με τους ανομολόγητους, καταχθόνιους στόχους μιας λεηλασίας ή μιας γενικής καταστροφής;

    Πώς ακόμα ξεχνά να ρωτήσει αν οι καταληψίες μπήκαν μέσα στην αίθουσα έχοντας, ίσως αισθανθεί ότι κάποιοι …άλλοι έχουν ήδη μπει στο χώρο του σχολείου, πιθανώς για να «σπάσουν» την κατάληψη;

     Πώς το παραλείπει αυτό η εφημερίδα που τόσο …αγαπάει την αλήθεια, όταν μάλιστα ούτε ο ίδιος ο κύριος διευθυντής του Λυκείου Σκιάθου δεν καταγγέλλει  την παραμικρή ζημιά στα κομπιούτερ της αίθουσάς του;

     Πώς και λησμονεί να το ψάξει περαιτέρω αυτό το ζήτημα, όταν η ίδια η σπουδαία αυτή εφημερίδα παραδέχεται ότι και η αστυνομία δεν μπόρεσε να προσάψει καμιά κατηγορία στα τρία αυτά παιδιά, όταν γράφει ότι απλώς οι αστυνομικές αρχές τα συμβούλεψαν, τους έκαναν «συστάσεις σε ήρεμο τόνο» και τους άφησαν να φύγουν;

     Μήπως, τελικά, ο ηρωικός… «ανακαταληψίας», ο κύριος διευθυντής του Λυκείου Σκιάθου, «πήγαινε γυρεύοντας», ώστε να δημιουργηθεί κάτι ακόμα πιο άσχημο στο χώρο του κατειλημμένου σχολείου; Το αναρωτήθηκε αυτό η  «αντικειμενική και σοβαρή» εφημερίδα;

     Πολλά πράγματα δεν φαίνεται να «κολλάνε»  στην εκδοχή του κυρίου διευθυντή και της «Θεσσαλίας» για τους «ταραξίες» μαθητές. Όλα όμως έχουν το σκοπό τους: τη δημιουργία των εντυπώσεων που επιδιώκει η εφημερίδα…

    Στον επίλογο αυτού του ρεπορτάζ της για τη Σκιάθο, η «Θεσσαλία» επισημαίνει ορισμένες μικρές φθορές, που πράγματι προκλήθηκαν (σε έναν πίνακα ανακοινώσεων και σε κάποια μάρμαρα) από την απερισκεψία κάποιων καταληψιών –ίσως-  μαθητών. Κανένας λογικός και υπεύθυνος άνθρωπος δεν θα πει ποτέ ότι πράττει σωστά εκείνος που καίει έναν πίνακα ανακοινώσεων ή έναν κάδο απορριμμάτων ή καταστρέφει ένα πόμολο ή βάφει με μαρκαδόρο ένα μάρμαρο. Αν όμως η «Θεσσαλία» ήταν αντικειμενική στα γραφόμενά της, δεν θα παρέλειπε τις ρητές επανειλημμένες εκκλήσεις και τις έμπρακτες ενέργειες των μαθητών του Γυμνασίου Σκιάθου που μετείχαν στο συντονιστικό της κατάληψης, να περιφρουρήσουν όλα τα παιδιά την κοινή περιουσία του σχολείου και να μην επιτρέψουν ανεύθυνες ενέργειες θερμοκέφαλων ή απερίσκεπτων στοιχείων. Αυτό το λησμονεί εντελώς η εφημερίδα, γιατί δεν ταιριάζει διόλου στο πνεύμα του άρθρου της και των «αρμόδιων εκπαιδευτικών φορέων»-πηγών του ρεπορτάζ της… Αντίθετα, λίγες σειρές παραπάνω, υπενθυμίζει «παλιά ξινά κορόμηλα», όταν σε παλιότερη περίπτωση κάποιοι –άγνωστοι ως σήμερα- έκλεψαν ένα μηχάνημα από το διδακτήριο του Γυμνασίου και Λυκείου της Σκιάθου…

     Και τι σχέση έχει μια παράνομη πράξη ορισμένων στο παρελθόν, που μάλιστα δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι έγινε από μαθητές στη διάρκεια κατάληψης, με τη φετινή μαζική κινητοποίηση των μαθητών που «εκείνοι που τους έκλεψαν το βιβλίο μέσα απ’ τα χέρια» τούς κατηγορούν τώρα  κι από πάνω για κάθε αμαρτία αυτού του κόσμου; Αλλά στη   βολιώτικη εφημερίδα της μαύρης αντίδρασης είναι αρκετή και μόνο η εντύπωση, η φοβερή και τρομερή, που θα αφήσει ο συνειρμός του χτες με το σήμερα στο υποσυνείδητο του βιαστικού της αναγνώστη. (Στον ανίδεο εκείνο αναγνώστη, που τον κάνουν να αισθάνεται προκατάληψη και απέχθεια για καθετί το αγωνιστικό, το οποίο ξεφεύγει από τις επιδιώξεις του συστήματος της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης).    Ότι δηλαδή κάποιοι ταραξίες  –όπως οι καταληψίες  μαθητές-  έκλεψαν ένα μηχάνημα (έστω και... πέρσι)!!!....

    Μήπως είναι τυχαίο ότι χτες το μεσημέρι μέχρι και η «κυρά-Κατίνα» της κάθε κουτσομπολίστικης εκπομπής των σάπιων σαχλοκάναλων της ιδιωτικής αστικής τηλεόρασης πρόβαλε ως …κύριο ζήτημα τις καταστροφές που προκάλεσαν διάφορα λούμπεν στοιχεία ή κάποιοι βαλτοί προβοκάτορες σε σχολεία της Αθήνας, όπου η περιφρούρηση των καταλήψεων ατόνησε ή χτυπήθηκε; Αλλά έτσι νοείται η ενημέρωση στους καιρούς της πλήρους φτωχοποίησης και εξαθλίωσης του λαού, της πιο ακραίας αντικοινωνικής βαρβαρότητας, του καλυμμένου και του απροκάλυπτου φασισμού.

    Του φασισμού που μισεί τον εργαζόμενο άνθρωπο, τη νέα γενιά, τη λευτεριά, την αλήθεια και την αξιοπρέπεια του ανθρώπου.

    Οι αγωνιστικές κινητοποιήσεις των παιδιών της Σκιάθου και όλης της Ελλάδας είναι αδύνατο να αμαυρωθούν, ό,τι συκοφαντικό και προβοκατόρικο κι αν επινοηθεί εις βάρος τους από τους αντιδραστικούς. Πέρα από οποιεσδήποτε επιμέρους αδυναμίες, ελλείψεις ή ανωριμότητες ατόμων, οι κινητοποιήσεις αυτές εκφράζουν την αλήθεια και το δίκιο της νέας γενιάς. Οι ίδιες αυτές οι συλλογικές διαδικασίες και μορφές πάλης είναι μέγιστο σχολείο κοινωνικής ωρίμανσης των νέων. Είναι μάθημα λευτεριάς και αξιοπρέπειας. Εκεί βρίσκεται η ουσία της υπόθεσης.

    Χρέος όλων των προοδευτικών ανθρώπων της κοινωνίας -και πρωτίστως των εκπαιδευτικών και των έντιμων δημοσιογράφων- είναι να  αφουγκραστούν το πραγματικό τους μήνυμα, το μήνυμα του αγωνιστικού ξεσηκωμού μιας κοινωνίας που υποφέρει αλλά δεν υποτάσσεται. Στρατεύεται στον αγώνα για το δίκιο και τη λευτεριά, οργανώνει την πάλη της, κατακτά στόχους και ανοίγει το δρόμο της ριζικής κοινωνικής αλλαγής, το δρόμο του λογισμού και του ονείρου, το μόνο δρόμο που ταιριάζει σε όποιον θέλει να λέγεται Άνθρωπος.

Σκιάθος 12-10-2011.

   Το σχόλιο αυτό γίνεται σύμφωνα με όσα γράφει  -και παρουσιάζει ως γεγονότα που συνέβησαν στη Σκιάθο- η αστική απολογητική εφημερίδα του Βόλου, η "Θεσσαλία".


.

 

3.
Υπόθεση Θανάση Βογιατζή-"Θεσσαλίας" (α)


Αποτέλεσμα εικόνας για όχι στην απόλυση του Θανάση Βογιατζή

Καπιταλιστές εκβιαστές-τρομοκράτες στο χώρο του τοπικού Τύπου!
Με την απόλυση του Θανάση Βογιατζή και των άλλων εργαζομένων του Τύπου έπεσαν ολότελα οι μάσκες των αφεντικών της «Θεσσαλίας».

    Η μαύρη και άραχλη καπιταλιστική ιδιοκτησία της εφημερίδας «Η Θεσσαλία» του Βόλου πέρασε πλέον από τα λόγια στην πράξη. Αφού επί σειρά ετών προπαγάνδισε με ζήλο όλα τα αντεργατικά-αντιλαϊκά νομοθετήματα των αστικών κυβερνήσεων, τώρα που νομίζει ότι είναι πανίσχυρη, με τις πλάτες της (εξίσου κατάμαυρης) «μνημονιακής ευρω-χούντας» που επέβαλαν στα ντόπια πολιτικάντικα τσιράκια τους οι αδίσταχτοι ανθρωποφάγοι ιμπεριαλιστές της Ε.Ε. και του Δ.Ν.Τ., άρχισε και τις τρομοκρατικές απολύσεις εργαζομένων μέσα στο ίδιο της το μαγαζί. Προχώρησε στην απόλυση του δημοσιογράφου Θανάση Βογιατζή, ενός από τους πιο αξιόλογους δημοσιογράφους και ιστορικούς ερευνητές στο νομό Μαγνησίας σήμερα.
     Ο Θανάσης Βογιατζής υπήρξε άψογος και πλήρως ευσυνείδητος ρεπόρτερ και σχολιαστής στο χώρο του εργατικού και του τοπικού ρεπορτάζ επί μακρά σειρά ετών μέσα από τις στήλες αυτής της εφημερίδας. Μάλιστα, έτσι όπως είχε καταντήσει η «Θεσσαλία» τα τελευταία χρόνια, εξαιτίας της πολιτικής γραμμής που επέβαλαν η ιδιοκτησία της, οι διευθυντάδες της και μια σειρά από εκτελεστικά όργανά τους (κάτι γραφιάδες ανάξιοι λόγου, αλλά πιστοί υποταχτικοί του νεοσυντηρητισμού), ο Θανάσης Βογιατζής ήταν ένας από τους ελάχιστους εναπομείναντες δημοσιογράφους αυτής της εφημερίδας, που εξακολουθούσαν να τιμούν την κοινωνική αποστολή του λειτουργήματός τους. Η πέννα του Βογιατζή ήταν πάντοτε άγρυπνη, διεισδυτική, ευαίσθητη για τον εργαζόμενο άνθρωπο του τόπου μας και τα προβλήματά του, προοδευτική και ρηξικέλευθη με όλη τη σημασία της λέξης. Αλλά, βέβαια, σε εποχές μαύρου σκοταδιού σαν τη σημερινή μια τέτοια δημοσιογραφία, που δεν υποτάσσεται στο καλούπι των εξωνημένων παπαγάλων της πλουτοκρατίας και της ξενοδουλείας, θεωρείται ως μη συνάδουσα με τις επιδιώξεις των ιδιοκτητών των εφημερίδων. Αυτοί οι κύριοι δεν θέλουν μέσα ενημέρωσης, αλλά μέσα εξαπάτησης και αποχαύνωσης. Με την απόλυση του Βογιατζή από τη «Θεσσαλία» θέλουν να προειδοποιήσουν όλους τους δημοσιογράφους να υποταχτούν στα κελεύσματα του νέου μεσαίωνα που προωθούν, γιατί αλλιώς θα πεινάσουν.
     Ταυτόχρονα, όμως, ο άλλος λόγος της απόλυσης του δημοσιογράφου ήταν η αξιοπρεπής αγωνιστική στάση ζωής του, ως μαχητικό στέλεχος του ταξικού συνδικαλιστικού κινήματος της Μαγνησίας. Μαχητής για τα δικαια των εργαζομένων στο χώρο του Τύπου με τη σημαία του Πανεργατικού Αγωνιστικού Μετώπου, επί σειράν ετών, ο Θανάσης Βογιατζής αντιτάχτηκε στις ιταμές αξιώσεις των αφεντικών της «Θεσσαλίας», που νόμισαν πως ήρθε η ώρα να κάνουν το μεγάλο άλμα προς την πιο ασύδοτη κερδοφορία, πετσοκόβοντας, (με βάση τον τρισάθλιο νόμο που σκάρωσε η συμμορία του Παπανδρέου και που εφαρμόζει σήμερα η «χούντα» του μαύρου μετώπου) τους μισθούς των εργαζόμενων της εφημερίδας. Η "δημοκρατία" αυτών των αχόρταγων αρπακτικών του τίμιου εργατικού ιδρώτα έγκειται στο μαφιόζικο-τρομοκρατικό «δίλημμα»: ή αποδέχεστε να μας δουλεύετε σα σκλάβοι για ένα μισθό πείνας, ή μπορείτε να πεινάσετε από τώρα. Εκεί, λοιπόν, που νόμιζαν ότι όλοι οι εργαζόμενοι της εφημερίδας τους θα συμπεριφερθούν σαν υποταχτικοί-εθελόδουλοι, (σαν κάτι ασπόνδυλα, απ’ αυτά που έχουν βρομοκοπήσει εδώ και χρόνια τα ΜΜΕ), ο Κομμουνιστής-Δημοσιογράφος Θανάσης Βογιατζής τούς αντέταξε ένα περήφανο «όχι», γεμάτο από τη λεβεντιά και την αξιοπρέπεια του συνειδητού εργαζόμενου λαού μας.
     Οι εκμεταλλευτές που νέμονται σήμερα τη «Θεσσαλία» και όλο το μαγαζί των «Θεσσαλικών εκδόσεων» και του τοπικού πραχτορείου διανομής του Τύπου, είδαν στο πρόσωπο του Θανάση Βογιατζή ένα παράδειγμα που θα μπορούσε να τινάξει στον αέρα όλο το βρόμικο αντεργατικό κόλπο που έχουν βάλει σ’ εφαρμογή για να χοντρύνουν τα πορτοφόλια τους από τη χρεωκοπία του εργαζόμενου κόσμου. Κατάλαβαν πολύ καλά ότι, εάν η συντριπτική πλειοψηφία των εργαζομένων του «καταστήματος» πάρουν θάρρος από την αγωνιστική στάση ενός πρωτοπόρου εξέχοντος στελέχους του χώρου, τότε θα «πάνε περίπατο» οι εκβιασμοί και οι αξιώσεις τους. Γι’ αυτό προχώρησαν στην άθλια ενέργεια αυτής της απόλυσης, που -όπως σήμερα πληροφορηθήκαμε- τη «συνδύασαν» με τις απολύσεις και άλλων 9 εργαζομένων από το χώρο του τοπικού πρακτορείου διανομής Τύπου, το οποίο λυμαίνονται -ελέω της κεφαλαιοκρατικής τους δύναμης. Οι μάσκες έπεσαν και η αποκρουστική μορφή αυτών των μαύρων εμπόρων της πληροφόρησης (και της παραπληροφόρησης) φάνηκε γυμνή και αφτιασίδωτη στα μάτια όλων των εργαζομένων του νομού μας.
     Η ιστοσελίδα μας«Ελεύθερο Βήμα Πολιτών www.sispirosi.gr»και σύσσωμο το Πανεργατικό Αγωνιστικό Μέτωπο της Σκιάθου, που επανειλημμένα, εδώ και πολύν καιρό, έχουμε ξεμπροστιάσει τη μαύρη αντεργατική-αντιλαϊκή προπαγάνδα των ιδιοκτητών της «Θεσσαλίας» και όλων των ασπόνδυλων εξωνημένων «ερπετών» του αστικού Τύπου, που διαδίδουν το μαύρο αυτό φαρμάκι της άρχουσας τάξης, καταγγέλλουμε απερίφραστα την απόλυση του Θανάση Βογιαγζή και όλων των άλλων εργαζομένων των «Θεσσαλικών εκδόσεων». Απαιτούμε, το λιγότερο, την άμεση επαναπρόσληψή τους και να υποχρεωθεί άμεσα η ιδιοκτησία του «καταστήματος» να σταματήσει κάθε τρομοκρατικό εκβιασμό εις βάρος των εργαζομένων. Πιστεύουμε ότι, αργά ή γρήγορα, όλοι μαζί οι εργαζόμενοι των «Θεσσαλικών εκδόσεων» θα συντρίψουν τους εκβιασμούς της καπιταλιστικής «εργοδοσίας» (και βάζουμε τη λέξη «εργοδοσία» σε εισαγωγικά, επειδή ως όρος είναι αδόκιμος επιστημονικά, αφού μόνο οι εργαζόμενοι δίνουν την εργασία τους, όχι τα αφεντικά τους!).
     Παράδειγμα τρανό για τους εργαζόμενους σ’ αυτό το κάτεργο του Τύπου ας γίνει σήμερα η μεγαλειώδης απεργιακή κινητοποίηση των εργατών της «Ελληνικής Χαλυβουργίας» και όλων των άλλων εργοστασίων, καταστημάτων και υπηρεσιών που συντρίβουν στην πράξη με την πάλη τους τους εκβιασμούς της πλουτοκρατίας και ανοίγουν το δρόμο για την ταχύτερη συντριβή της «χούντας» του μαύρου μεγαλοτραπεζίτη-μαριονέτας και όλων των επικυρίαρχων αυτού του τόπου. Παράδειγμα της συνειδητής στάσης τους απέναντι στους εκβιαστές πλουτοκράτες ας γίνει η στάση ζωής του συναδέλφου τους, συναδέλφου και συναγωνιστή όλων μας, του Θανάση Βογιατζή που μας διδάσκει πώς πρέπει να στέκεται η εργατική τάξη κι ο λαός μας τούτες τις μέρες, για τη συντριβή του τυφώνα.
     Παράλληλα, ως εργαζόμενοι του νομού Μαγνησίας, με αφορμή την περίπτωση της «Θεσσαλίας» και του Θανάση Βογιατζή, νομίζουμε ότι πρέπει μετ’ επιτάσεως να θέσουμε το μεγάλο πρόβλημα της έλλειψης από το νομό μας μιας καθημερινής, αληθινά προοδευτικής και μαχητικής τοπικής εφημερίδας. Μιας εφημερίδας που δεν θα "χαρίζει κάστανα" στους εκμεταλλευτές του λαού και που «δεν θ’ αφήνει σε χλωρό κλαρί» τους επαγγελματίες πλαστογράφους της αλήθειας και του δίκιου του λαού μας, ξεσκεπάζοντας τη βρομιά και την απάτη των φυλλάδων και των ραδιοτηλεοπτικών σταθμών τους. Η κυκλοφορία μιας τέτοιας εφημερίδας του λαού, πιστεύουμε ότι θα αλλάξει ριζικά τη σημερινή καταθλιπτική κατάσταση στον τομέα της τοπικής ενημέρωσης και θα γίνει παράγοντας που θα ανατρέψει τους ιδεολογικοπολιτικούς συσχετισμούς, καθώς οι πλουτοκράτες και τα δημοσιογραφικά τους τσιράκια κάθε μάρκας «θα βρουν επιτέλους το μάστορή τους».
     Μέχρι εκείνη την ώρα, κι ακόμη περισσότερο, μέχρι την ώρα που η νίκη της λαϊκής επανάστασης στην Ελλάδα θα πετάξει μια για πάντα από την κάθε εφημερίδα και το κάθε κανάλι τους καπιταλιστές, αποδίδοντας τα ΜΜΕ οριστικά στην υπηρεσία του λαού μας, καλούμε τους εργαζόμενους στη «Θεσσαλία» και σε όλες τις άλλες τοπικές εφημερίδες και ραδιοτηλεοπτικούς σταθμούς, να λένε χωρίς φόβο την αλήθεια στο λαό, σπάζοντας στην πράξη το μαύρο μέτωπο ιμπεριαλιστών, ντόπιας πλουτοκρατίας και εκδοτών του Τύπου. Συνάδελφοι, μην τους φοβάστε και μην υπολογίζετε τα «γαβγίσματα» των …καλοταϊσμένων «μαντρόσκυλων» που έχουν βάλει για να ελέγχουν τη δουλειά σας. Τρίψτε τους καθημερινά στη μούρη την ψευτιά και την προπαγάνδα τους, κάνοντάς τους από τώρα να νιώθουν ότι τρέμει το έδαφος κάτω από τις πατούσες τους!
     Αγώνας και μόνο αγώνας, λεβεντιά κι αξιοπρέπεια για πάντα, μέχρι τη νίκη της Λευτεριάς του Λαού μας, που θα φράξει μια για πάντα το δρόμο σε κάθε ψευτιά και δουλοπρέπεια απαλλάσσοντας τον εργαζόμενο από κάθε λογής εκμετάλλευση και καταπίεση. Ένα σύγχρονο Μέτωπο για την εθνική και κοινωνική λευτεριά, για την εξουσία του Λαού, την αληθινή Δημοκρατία και το Σοσιαλισμό, αυτή είναι και θα είναι η απάντηση στις αδήριτες απαιτήσεις τις εποχής μας.
     Εργαζόμενοι του Τύπου, πιάστε το δικό σας μετερίζι σ’ αυτό το μέτωπο! Είμαστε στο πλευρό σας!

Σκιάθος, 25 του Νοέμβρη 2011.


    Σημείωση- συμπλήρωση της 5ης του Δεκέμβρη 2011:

    Επειδή, όπως πληροφορηθήκαμε, μερικές από τις συνήθεις συκοφαντικές "βρομόγλωσσες" της Μαγνησίας, (που το μόνο το οποίο ξέρουν να κάνουν, χρόνια τώρα, είναι να γλείφουν από το πρωί ως το βράδυ τους καπιταλιστές και το κράτος τους και να λιβανίζουν τη μπόχα της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο), βγήκαν και διέδωσαν ότι ...η ιστοσελίδα μας, δήθεν επιλεκτικά, χτυπάει τη "Θεσσαλία", όταν καταγγέλλουμε  τις άθλιες ενέργειες εκβιασμού, τρομοκράτησης και απόλυσης των εργαζομένων σ' αυτή, με σκοπό -λέει- (ακούστε τι σοφίστηκαν οι σάπιοι εγκεφαλοι!) να ...συμβάλουμε στο να ...κλείσει η εφημερίδα αυτή(!!!), τους απαντούμε δημόσια ότι η στάση της ιστοσελίδας μας ενάντια στις απολύσεις των εργαζομένων στη "Θεσσαλία" είναι στάση αρχών. Την ίδια ακριβώς στάση θα δείχναμε, αν απολυόταν για συνδικαλιστικούς λόγους και με τον ίδιο απαράδεκτο τρόπο οποιοσδήποτε εργαζόμενος σε οποιαδήποτε επιχείρηση. Η περίπτωση, βέβαια, του συναγωνιστή μας Θανάση Βογιατζή είναι ακόμη πιο κραυγαλέα και ξεσκεπάζει ολότελα στα μάτια του λαού τους καπιταλιστές που την αποτόλμησαν. Είναι καθαρά πολιτική δίωξη τρομοκρατικού τύπου απέναντι σ' έναν πρωτοπόρο μαχητή εργαζόμενο, έναν ατρόμητο υπηρέτη της πραγματικής αλήθειας.
     Σε σχέση, τώρα, με τη στάση της περιβόητης και πολύ ...εύθικτης "Ένωσης Συντακτών Εφημερίδων Θεσσαλίας", που το μόνο το οποίο βρήκε πιο πρόσφορο να κάνει, στη συγκεκριμένη περίπτωση, ήταν να ...ξιφουλκήσει μαζί με κάτι άλλους αντιδραστικούς πολιτικάντηδες του Βόλου εναντίον του βουλευτή του ΚΚΕ, Αποστόλη Νάνου, επειδή ο άνθρωπος είπε τα πράγματα με το όνομά τους για όλους αυτούς που λυμαίνονται το χώρο του τοπικού αστικού τύπου, έχουμε να δηλώσουμε ότι η ηγεσία αυτής της 'Ενωσης είναι -καθαρά και ξάστερα- ένα υποχείριο της καπιταλιστικής "εργοδοσίας" στο χώρο του Τύπου. Ένα πιστό όργανο των αφεντικών της είναι και τίποτε άλλο!  Καθήκον των εργαζομένων στον τοπικό Τύπο είναι να απαλλάξουν το σωματείο τους, το ταχύτερο δυνατόν, από κάθε παρόμοια ηγεσία και να το φέρουν στη ρότα της ταξικής πάλης.
     Η εφημερίδα "Θεσσαλία", όπως το έχουμε ξαναγράψει,  ιδρύθηκε πριν πολλά-πολλά χρόνια, την αυγή περίπου του 20ου αιώνα, από προοδευτικούς και δημοκράτες δημοσιογράφους του τόπου μας, που είχαν σκοπό να υπηρετήσουν αταλάντευτα το λαό μας, τη δημοκρατία και την αλήθεια. Στην εποχή μας, όμως, και αυτή -όπως και όλες οι παρόμοιες αστικές εφημερίδες- είναι ολοφάνερο ότι σε καμιά περίπτωση δεν υπηρετεί και ούτε μπορεί να υπηρετήσει τους αρχικούς εκείνους στόχους των ιδρυτών της.    Είναι άλλο ένα φερέφωνο της προπαγάνδας του κεφαλαίου, στο οποίο ανήκει ολοκληρωτικά. Τίποτε περισσότερο ή τίποτε λιγότερο από αυτό.  Ο σκοπός εκείνων των πρωτοπόρων-ιδρυτών της "Θεσσαλίας" θα πραγματοποιηθεί μόνο σε συνθήκες λαϊκής εξουσίας, όταν ο Τύπος θα αφαιρεθεί οριστικά και αμετάκλητα από την ιδιοκτησία της αστικής τάξης, όταν  θα αποδοθεί ελεύθερος και δυνατός στα χέρια των κοινωνικών φορέων του λαού μας και στις κολλεκτίβες των δημοσιογράφων και τεχνικών, που μια και μόνο αποστολή θάχουν: να γράφουν την αλήθεια και μόνο την αλήθεια για τη μεγάλη και δύσκολη πορεία του λαού μας στο δρόμο προς την οικοδόμηση της σοσιαλιστικής κοινωνίας.  Ευνόητο είναι ότι το ίδιο ακριβώς ισχύει για όλες ανεξαίρετα τις σημερινές αστικές εφημερίδες. Ως τότε, παραμένει αδήριτη η ανάγκη να κυκλοφορήσει στη Μαγνησία από το λαϊκό μας κίνημα μια καθημερινή εφημερίδα, συνέχεια των καλύτερων παραδόσεών του, των αξέχαστων παραδόσεων του τοπικού ΕΑΜικού αντιστασιακού Τύπου, με αξεπέραστο πρότυπο τη θρυλική "Αναγέννηση".
   Όσο για τις συνήθεις συκοφαντικές "βρομόγλωσσες" της σάπιας - μαύρης και άραχλης- αστικής εξουσίας, είμαστε σίγουροι ότι οι ασίγαστοι ταξικοί αγώνες του λαού μας θα τις κάνουν να "το βουλώσουν", οδηγώντας ξανά σε πλήρη αποτυχία τα σχέδιά τους!
Ν.Π


4.
.
Υπόθεση Θανάση Βογιατζή-"Θεσσαλίας" (β)

Nα δικαιωθεί άμεσα ο συναγωνιστής μας, εκλεκτός δημοσιογράφος και ιστορικός ερευνητής, ΘΑΝΑΣΗΣ ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ.

  Να δικαιωθούν όλοι οι απολυμένοι εργαζόμενοι της εφημερίδας "ΘΕΣΣΑΛΙΑ".

     Αποτέλεσμα εικόνας για Θανασης Βογιατζής
     Στο χτεσινό Τύπο δημοσιεύτηκε η Ερώτηση προς τους υπουργούς Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, και    Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, την οποία κατέθεσαν οι βουλευτές του ΚΚΕ,  Κώστας Στεργίου, Γιάννης Γκιόκας και Γιώργος Λαμπρούλης, σχετικά με την προκλητικότατη άρνηση της "εργοδοσίας" της εφημερίδας "ΘΕΣΣΑΛΙΑ" του Βόλου να εφαρμόσει την υπάρχουσα δικαστική απόφαση και να επαναπροσλάβει το δημοσιογράφο (συναγωνιστή μας και εκλεκτό εργάτη της πένας στη Μαγνησία) ΘΑΝΑΣΗ ΒΟΓΙΑΤΖΗ κι όλους τους άλλους εργαζόμενους που απολύθηκαν, επειδή  αρνήθηκαν περήφανα το 2011 να συνυπογράψουν σαν ραγιάδες το πετσόκομμα των αποδοχών τους.
     Η ιστοσελίδα μας από την πρώτη στιγμή είχε σταθεί στο πλευρό του Θανάση Βογιατζή και των άλλων συναδέλφων, και απαίτησε την άμεση επαναπρόσληψή τους. Το ίδιο ακριβώς αίτημα επανυπογράφουμε και σήμερα, και απαιτούμε να υποχρεώσει το αστικό κράτος τους καπιταλιστές ιδιοχτήτες της "Θεσσαλίας" να συμμορφωθούν προς τις δικαστικές αποφάσεις. Κι ακόμα απαιτούμε την οικονομική αποζημίωση του Θανάση Βογιατζή και όλων των απολυμένων για κάθε μέρα που έμειναν  στην ανεργία όλα αυτά τα χρόνια εξαιτίας της καπιταλιστικής αυθαιρεσίας και της κρατικής αδιαφορίας.
     Φυσικά, το γεγονός ότι οι εν λόγω κ.κ. καπιταλιστές πέταξαν στα αζήτητα αυτές τις αποφάσεις και ότι επί σειράν ετών ούτε τα δικαστήρια, ούτε το κράτος έκαναν το παραμικρό για να πατάξουν αυτή την "εργοδοτική" αυθαιρεσία, μας οδηγεί στη συναγωγή σπουδαίων ιδεολογικών και πολιτικών συμπερασμάτων για τον πραγματικό ρόλο της αστικής δικαιοσύνης και της καπιταλιστικής κρατικής μηχανής.
     Επιβεβαιώνεται απολύτως ότι η ταξική δικτατορία των καπιταλιστών, η οποία και αποτελεί την ουσία της εξουσίας σε κάθε αστικό κράτος, σε όλες τις εκφάνσεις και σ' όλους τους θεσμούς του, ανεξάρτητα από το κατά καιρούς πολίτευμα μιας χώρας, συχνότατα γράφει στα παλιά της τα παπούτσια και τους νόμους και τις δικαστικές αποφάσεις, αφού υπέρτατη δύναμη και θέληση στο καθεστώς αυτό είναι το συμφέρον της τάξης των κεφαλαιοκρατών, η απρόσκοπτη κερδοφορία τους, η ιδεολογική επιβολή τους και τίποτε άλλο.
     Από την άποψη αυτή η εργατική τάξη και οι σύμμαχοί της πρέπει να πάρουν τις επαναστατικές τους αποφάσεις και να παλέψουν οργανωμένα και αποφασιστικά για την επιβολή τους. Μοναδικό σύνθημα αυτής της πάλης μας πρέπει να'ναι:  Τα συμφέροντα των καπιταλιστών εκμεταλλευτών δεν έχουν καμιά σχέση με τα εργατικά-λαϊκά συμφέροντα.   Τα μέσα παραγωγής πρέπει να περάσουν στα χέρια αυτών που εργάζονται και παράγουν.   Νόμος είναι το δίκιο του Εργάτη!
       Μέσα από τη νίκη του επαναστατικού αγώνα για  το Σοσιαλισμό και  από την επιβολή της θέλησης και της εξουσίας του λαού μας,  οι εφημερίδες και όλα τα ΜΜΕ θα αποτελέσουν παλλαϊκή κοινωνική ιδιοχτησία και θα παραδοθούν για διαχείριση στις κυρίαρχες κολλεχτίβες (=συλλογικότητες) των δημοσιογράφων και των τεχνικών Εργατών του Τύπου. Αυτή θα είναι η οριστική λύση του προβλήματος, που θα βγάλει μια και καλή από τη μέση τον καπιταλιστικό παράγοντα, τον εκμεταλλευτικό και παραμορφωτικό αυτό βραχνά από το χώρο της ενημέρωσης του λαού, δίνοντας της πραγματικό-ουσιαστικό νόημα και αξία. Γιατί τότε κκαι μόνον τότε η ενημέρωση, η κριτική, ο διάλογος μετατρέπονται σε αποφασιστικό εργαλείο του κυρίαρχου Λαού για την ελεύθερη και συνειδητή οικοδόμηση της κοινωνίας και του μέλλοντός του.

        Δημοσιεύουμε παρακάτω το κείμενο της Ερώτησης των  βουλευτών του ΚΚΕ:

          Τι μέτρα θα πάρουν οι κ.κ. υπουργοί, για να δικαιωθούν οι εργαζόμενοι, μεταξύ των οποίων και ο Θανάσης Βογιατζής, που συγκρούονται με την εργοδοτική εκμετάλλευση, τρομοκρατία και αυθαιρεσία ;

      Από τον Μάιο του 2011, ο εκδότης-διευθυντής της εφημερίδας “Θεσσαλία” της Μαγνησίας, ιδιοκτησίας της εταιρείας “Θεσσαλικές εκδόσεις Α.Ε.” Βασίλης Δανός, έχει προβεί σε ωμή καταπάτηση των εργασιακών, συνδικαλιστικών και δημοκρατικών δικαιωμάτων του εργαζόμενου στη εφημερίδα, δημοσιογράφου Βογιατζή Αθανάσιου, μέλους της Ένωση Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Θεσσαλίας, Στερεάς Ελλάδας, Εύβοιας (ΕΣΗΕΘΣτΕ-Ε). Παρά τη δικαίωση του εργαζόμενου, ύστερα από προσφυγές στη επιθεώρηση εργασίας και στη δικαιοσύνη, ο εργοδότης του αρνείται να εφαρμόσει τις δικαστικές αποφάσεις, δεν έχει επαναπροσλάβει τον εργαζόμενο και δεν έχει καταβάλει τις οφειλόμενες αποζημιώσεις. 

   Πιο συγκεκριμένα:

     Ο Βογιατζής Αθανάσιος, εργαζόμενος στην εφημερίδα “Θεσσαλία” για πολλά χρόνια, μαζί με τρεις τεχνικούς της εφημερίδας, το 2011 αρνήθηκαν να υπογράψουν ατομικές συμβάσεις εργασίας με μειώσεις αποδοχών 20%. Η Διεύθυνση της εφημερίδας, ακολουθώντας εκδικητική τακτική, άφησε απλήρωτους τους εργαζόμενους, οι οποίοι και προσέφυγαν στη επιθεώρηση Εργασίας. Παρά το γεγονός ότι δικαιώθηκαν, ο εργοδότης δεν υλοποιούσε την απόφαση, άμεσης καταβολής των δεδουλευμένων αποδοχών. Στη συνέχεια ο εργοδότης Βασίλης Δανός προχώρησε στην απόλυση του δημοσιογράφου Αθανάσιου Βογιατζή, γιατί, όπως δήλωσε σε παρέμβαση-παράσταση διαμαρτυρίας που έγινε από συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ και από τη διοίκηση της ΕΣΗΕΘΣτΕ-Ε, “δεν υπόγραφε ατομική σύμβαση μείωσης του μισθού 20%”. Ακολούθησαν η απόφαση της Επιθεώρησης Εργασίας Νομού Μαγνησίας 249/ 25-11-2011 που χαρακτήριζε την απόλυση ως “άκυρη και καταχρηστική” και ζητούσε την “επαναπρόσληψή” του.
     Ακολούθησε η απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Βόλου (διαδικασία εργατικών διαφορών) 106/ 6-9-2013, ύστερα από αγωγή του Βογιατζή Αθανασίου, που έκρινε ότι “η από 16-11-2011 καταγγελία της σύμβασης είναι άκυρη ως καταχρηστική”. Στη συνέχεια ο εργοδότης άσκησε στις 29 Οκτωβρίου 2013, την υπ’ αριθμόν 851/2013 έφεση ενώπιον του Εφετείου Λάρισας. Στις 4 Σεπτεμβρίου του 2015 εκδόθηκε η υπ’ αριθμόν 365/2015 απόφαση με την οποία απορρίφθηκε η ένδικη έφεση εναντίον της 106/2013 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Βόλου. Έτσι, η πρωτόδικη απόφαση κατέστη τελεσίδικη και επιδόθηκε στον εργοδότη στις 27 Οκτωβρίου 2015.

     Παρά το γεγονός ότι ο εργαζόμενος προσήλθε στην εργασία του για να αναλάβει εργασία, ο εργοδότης αρνήθηκε την επαναπρόσληψή του, καταπατώντας τις δικαστικές αποφάσεις. Ύστερα από μήνυση του εργαζόμενου για το αδίκημα της παραβίασης δικαστικής απόφασης με αποτέλεσμα να μην γίνονται αποδεκτές οι υπηρεσίες του ως δημοσιογράφου και επίσης για υπαιτιότητα της μη καταβολής των πάσης φύσεως αποδοχών του από εργασία, καταδικάστηκαν η Μελπομένη Γεωργαντζοπούλου ως νομίμος εκπροσώπος και ο Βασίλειος Δανός ως εκ του νόμου και εν τοις πράγμασι εργοδότης (εκδότης-διευθυντής) της εταιρείας “Θεσσαλικές εκδόσεις Α.Ε.”, σύμφωνα με την υπ’ αριθμόν 3312/2016 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Βόλου, σε 7 μήνες φυλάκιση ο καθένας.
   Η έφεση πρόκειται να εκδικαστεί στις 27 Οκτωβρίου 2017.

     Ύστερα από τα παραπάνω, είναι προφανές ότι ο εργαζόμενος δημοσιογράφος και συνδικαλιστής του ΠΑΜΕ Βογιατζής Αθανάσιος “τιμωρείται”, από τον εργοδότη και τη “δαιδαλώδη” αστική νομοθεσία, γιατί αρνήθηκε να σκύψει το κεφάλι στις εκβιαστικές και τρομοκρατικές μεθοδεύσεις της εργοδοσίας, γιατί, υπερασπιζόμενος τα εργασιακά δικαιώματά του, και των συναδέλφων του, στάθηκε στην πρώτη γραμμή του αγώνα για την οργάνωση της πάλης απέναντι στα κέρδη της εργοδοσίας, μένοντας, επί 6 χρόνια, από το 2011, απλήρωτος και άνεργος.

     Ερωτώνται οι κ.κ. Υπουργοί: Τι μέτρα θα πάρουν για να δικαιωθούν οι εργαζόμενοι, μεταξύ των οποίων και ο Θανάσης Βογιατζής, που συγκρούονται με την εργοδοτική εκμετάλλευση, τρομοκρατία και αυθαιρεσία, για να σταματήσουν οι συνδικαλιστικές διώξεις και για να σταματήσει η ωμή και εκβιαστική καταπάτηση των εργασιακών δικαιωμάτων τους;

 

Οι βουλευτές του ΚΚΕ


Κώστας Στεργίου,

Γιάννης Γκιόκας

Γιώργος Λαμπρούλης

 

 

Αποτέλεσμα εικόνας για ΚΚΕ τομεακη επιτροπή ευβοιας


   Επίλογος

    Η sispirosi.gr θέλει σήμερα να υπενθυμίσει σε όλους τους συντρόφους και συναγωνιστές αναγνώστες μας τα εξαιρετικής αξίας βιβλία-ιστορικές μελέτες που μας έχει προσφέρει τα τελευταία χρόνια με την ακούραστη  ερευνητική του εργασία ο συνάδελφος και συναγωνιστής ΘΑΝΑΣΗΣ ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ.  Αποτελούν όλα τους σημαντικότατα ντοκουμέντα για την πορεία του εργατικού λαϊκού κινήματος στην περιοχή μας, από τις αρχές του 20ου αιώνα ως και τα πέτρινα χρόνια του Εμφύλιου πολέμου. Μια πορεία γραμμένη με τεράστιες θυσίες, με άφθονο εργατικό-λαϊκό αίμα στο βωμό της Λευτεριάς και της Κοινωνικής Προόδου. 
    Αξίζει να τα αναζητήσουμε και να τα μελετήσουμε με προσοχή όλοι μας, βγάζοντας συμπεράσματα για το χτες, αλλά κυρίως για το σήμερα και το αύριο του κινήματός μας:


   «Όταν τους ιδώμεν όλους υπό το πέλμα μας, όταν τους πατήσωμεν όλους τελειωτικώς τότε θα ησυχάσωμεν», 2008.




Σχετική εικόνα
«1936: Η πάλη των τάξεων», 2010.





Αποτέλεσμα εικόνας για Θαναση βογιατζη βιβλία
«Αυτά που πήρε ο άνεμος και σκόρπισε μακριά…», 2012.





Αποτέλεσμα εικόνας για Θαναση βογιατζη βιβλία

“Τα ΕΑΣΑΔΙΑ-Μέρες δωσιλογισμού στο Βόλο” 2017, από τις Εκδόσεις «Σύγχρονη Εποχή».