εγγραφή χρήστη



Δημοφιλή

ΚΛΕΦΤΗΣ PDF Εκτύπωση E-mail
αρθρογραφία - άρθρα για τον πολιτισμό
Συντάχθηκε απο τον/την Από το βιβλίο "Γράμμος 1948" του ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΣΠΗΛΙΟΥ (Προλογίζει ο Γιώργος Καραστατήρας)   
Πέμπτη, 26 Μαρτίου 2015 17:56

Από το βιβλίο «Γράμμος» του Απόστολου Σπήλιου , σελ. 16-20

  Ένα ακόμα κομμάτι παρμένο με τον σεβασμό που επιβάλλει το ιστορικό ύψος αυτού που περιέχει σε τόσο λίγο υλικό μέγεθος, σε ένα τόσο μικρό βιβλιαράκι, που αποτελεί μέγιστη κληρονομιά για τις γενιές του ανθρώπου, για τις γενιές του ανθρώπου και όχι απλά όσων τυχαίνουν να κατοικούν και να ομιλούν την ίδια γλώσσα με το συγγραφέα και τους πρωταγωνιστές της κορυφαίας αυτής στιγμής της ανθρώπινης ιστορίας.

  Οι σημερινοί καταστροφείς του ανθρώπου και της φύσης έχουν κάθε δικαιολογία να κρατούν μακριά από την αντίληψη, των νέων ειδικά ανθρώπων, του δοκιμαζόμενου εργαζόμενου λαού, από τις αλυσίδες που κρατάνε ακλόνητες τις αυταπάτες των, από θέση, συμμάχων του. Η λευτεριά που μπόρεσαν και ένοιωσαν οι πρωταγωνιστές της μικρής αυτής ιστορίας, είναι ο φόβος στα όνειρα της Αστικής Τάξης, για το χώρο υγειονομικής ταφής της εξουσίας που της αντιστοιχεί.

 

ΚΛΕΦΤΗΣ

     Σ’ αυτά τα υψώματα δε γίνεται πόλεμος. Σ’ αυτά τα υψώματα γράφεται η Ελληνική ιστορία. Νομίζεις σηκώθηκε, πάππου προς πάππο, το Ελληνικό έθνος ολάκαιρο, απ’ τους Τρακόσους των Θερμοπυλών ως τους αρματολούς και κλέφτες του 21 και το διαφεντεύει. Σ’ αυτά τα υψώματα ακουμπά η Ελλάδα κι είναι σα να ξαναγράφονται οι στίχοι του ποιητή:


Ηχείστε οι σάλπιγγες καμπάνες βροντερές

Δονείστε σύγκορμη τη χώρα πέρα ως πέρα

Βόγγα, Παιάνα…  οι τρομερές

Σημαίες της Λευτεριάς ξεδιπλωθείτε στον αέρα..


Ξερνάει φλόγες ο ουρανός. Βογγάει και σκίζεται η γης, ξεθεμελιώνονται τα βράχια.

Ρουκεττοβόλα, οβίδες, κανόνια, όλμοι σε αφάνταστες ποσότητες: 'Ρίχτε! Κάψτε τους, τσακίστε τους, σκουπίστε τους απ’ τον Κλέφτη!'

Και ρίχνουν. Όλη η Αμερική του Τρούμαν, οι νηοπομπές της «βοήθειας», η αποστολή του Γκρίσγουολντ, το κράτος τους, τα επιτελεία τους, οι στρατηγοί τους, οι καπιταλιστές τους, μαζεύτηκαν εδώ και ρίχνουνε.

Οι νάνοι της Αθήνας, ο Βασιληάς, ο Παπάγος, ο Κιτριλάκης, ο Γιαντζής, παρακολουθούν με τα κυάλια τους απ’ την Κόνιτσα –θεωρείο πρώτης σειράς και εντελώς σιγουραρισμένο- τη γιγαντομαχία των υπερασπιστών του Κλέφτη.

-Ρίχτε! Ρίχτε ακόμα!

-Ρίχνουμε Μεγαλειότατε!

Ξανά τα κυάλια, το χρονόμετρο, ξανά πάνω στον Κλέφτη η γέενα του πυρός. «Δε θάμεινε πια κανένας εκεί πάνω». Εμπρός μισθοφόροι. Ίτε παίδες Γραικύλων!...

Και ξεκινάνε ξανά οι είλωτες του Δολλαρίου κάτω απ’ των αξιωματικών τα μαστίγια και τα πιστόλια. Και ξαναζωντανεύουν, τότες, τα άπαρτα βράχια. Κάθε ταμπούρι και φωτιά, κάθε σκισμή κι’ αντάρτικο πολυβόλο. Κι’ ολόκληρο το συγκρότημα των θρυλικών πια βράχων, σαν τεράστια μυλόπετρα, αρχίζει, ξανά, ν’ αλέθεις φασιστικά κορμιά και να μυκτηρίζει με την απόρθητη παλληκαριά τους τούς μακρυνούς θεατές των θεωρείων της πρώτης σειράς,

-Ακόμα βαστάνε;

-Ακόμα Μεγαλειότατε …

-Να επαναληφθεί το σφυροκόπημα από ξηράς και αέρος…

Τα υψώματα του Κλέφτη οι φασίστες, ούτε τα καταλαβαίνουν, ούτε μπορούν να τα καταλάβουνε –και στις δυο έννοιες της λέξης αυτό. Δε μπορούν να καταλάβουν τέτοια αλύγιστη άμυνα και τέτοια παλληκαριά. Δεν είναι για τα μέτρα τους αυτά τα πράματα, δεν είναι για ανάστημά τους.

Είκοσι μέρες τώρα ο Κλέφτης υψώνεται και παραμένει μπροστά στα έκθαμβα και τρομαγμένα μάτια τους, ταμπούρι απόρθητο –βάτος φλεγομένη και μη καιομένη.

Είκοσι  μέρες: Πάρτε τις ώρες, αθροίστε τα λεφτά και βάλτε μέσα σε κάθε λεπτό δεκάδες και εκατοντάδες εκρήξεις, σε κάθε τέταρτο και μια επιδρομή αεροπλάνων, σε

κάθε δευτερόλεπτο και χιλιάδες σφαίρες. Η εποποιία του Κλέφτη, χρονικά. Τοπικά τώρα, πώς να την προσδιορίσει κανείς; Πάνω σε τούτα τα λίγα τετραγωνικά της αντάρτικης δόξας, δεν έχει μείνει βράχος, πέτρα, θάμνος, κομμάτι γης που να μην έχει δεχτεί απάνω του τόννους από σίδερο και φωτιά. Θεωρητικά, και πάνω στους μακρυνούς χάρτες των επιτελείων τους, τα υψώματα του Κλέφτη, έπρεπε να μην υπάρχουν πια. Άλλωστε δυο φορές ως τώρα βιάστηκαν ν’ αναγγείλουν την κατάληψή τους, βέβαιοι πως κάθε αντίσταση εκεί απάνω θάχε εκμηδενιστεί… Οι Γιατζήδες κι’ οι Κιτριλάκηδες ξέχασαν κάτι, εντελώς δικαιολογημένα, άλλωστε, γιατί το στρατόπεδό τους δεν το διαθέτει: Ξέχασαν τον παράγοντα άνθρωπο. Τον παράγοντα άνθρωπο, όταν φλογίζεται η ψυχή του από ένα μεγάλο και τίμιο ιδανικό, τον παράγοντα άνθρωπο όταν τα χέρια του που κρατάν ένα όπλο τα δάχτυλά του ξέρουν γιατί το κρατάν και τι υπερασπίζουν μ’ αυτό το όπλο. Τότε οι βράχοι γίνονται φρούρια απόρθητα. Τότε ο ατομικός ηρωισμός γίνεται κάτι το φυσικό, το αυτονόητο, σαν την ανάσα. Τότε δυο μπράτσα και μια λεβέντικη καρδιά μπορούν, πίσω από ένα πολυβόλο να διδάσκουν Ελληνική ιστορία στα απανωτά κύματα των στιφών που στέλνονται, συρνάμενα, κατά πάνω τους, άπνοα και θλιβερά.

Δόξα σε σας ηρωικά παιδιά των βράχων του Κλέφτη! Δόξα σε σας του Γράμμου οι λεβεντιές! Πάνω στα μπαρουτοκαπνισμένα σας πρόσωπα η πατρίδα περνά το τρυφερό μαντήλι της στοργής και σας σκουπίζει τον άγιο ιδρώτα του ηρωικού σας μόχτου.  Όλων των Ελλήνων τα μάτια είναι στραμμένα αυτές τις μεγάλες ώρες – που είναι μεγάλες γιατί τις κάνατε εσείς- είναι στραμμένα απάνω σας. Και σας καμαρώνουν.  Και περηφανεύονται για σας.

Και σας ευλογούν! .

7/7/1948.

 

   Παρ' ότι ο συγγραφέας την ημερομηνία την σημειώνει μόνο με το: "48" για το χρόνο που έγινε, εμείς για λόγους διευκόλυνσης της κατανόησης αυτής της ημερομηνίας το γράφουμε ολόκληρο: 1948. Η δουλειά αυτής της δημοσίευσης αφιερώνεται στο φίλο Νίκο Παπακωνσταντίνου που πράγματι αδημονούσε να δει γραμμένο το παρακάτω περιεχόμενο του βιβλίου που μας χάρισε ο σύντροφος ο Χρήστος Βοριαζίδης.

   H ευχή μας είναι, νομίζω, να βρεθούν νεολαίοι αναγνώστες που μέσα στις γραμμές αυτού του έργου θα βρουν το νόημα και την αξία της ζωής την οποία αξίζουν. Τη ζωή που κάνει κουμάντο ο ίδιος ο λαός και όχι οι ιδιώτες. Τη ζωή που δεν ευτελίζει τον άνθρωπο στο επίπεδο του ιδιώτη, που δεν γίνεται λίπασμα ο χαμός της ζωής τους για το χτίσιμο τουμπύργουτου χρήματος που κατέχει η διεθνής πλουτοκρατία με τους μπράβους και τους συμμάχους της.

 

Προσθήκη νέου σχολίου


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση