εγγραφή χρήστη



Γ Ρ Α Μ Μ Ο Σ PDF Εκτύπωση E-mail
βιβλιοθήκη - βιβλιοθήκη
Συντάχθηκε απο τον/την Από το βιβλίο "ΓΡΑΜΜΟΣ 1948" του Απόστολου Σπήλιου. (Προλογίζει ο Γιώργος Καραστατήρας)   
Τετάρτη, 25 Φεβρουαρίου 2015 14:41

     Παρουσιάζουμε από σήμερα στην ηλεκτρονική μας εφημερίδα κομμάτια από παλαιά βιβλία, αληθινά ντοκουμέντα, που μας έδωσε ο σύντροφος Χρήστος Βοριαζίδης, ο οποίος τα είχε φυλαγμένα και που θα ήθελε να τα διασώσουμε μέσα και από τη δημοσίευσή τους, για να μπορεί να τα απολαμβάνουν όσοι κρατούν στη ψυχή τους τη φλόγα που έχει και αυτός, φλόγα ζωής που θέλει να μη σβήσει και για να μπορεί ο νέος άνθρωπος, αν θέλει, να βρει και να ζεσταθεί από αυτήν ακριβώς τη φλόγα, τη μοναδική.

  Νομίζουμε πως θα βρει δίκιο η άποψή μας αυτή, να δώσουμε βήμα σε τέτοια δημιουργήματα, ειδικά στη σημερινή εποχή, όπου ο Λαός μας ψάχνει μέσα στην αγοραία ύτπνωση   Και είναι όλοι οι Λαοί, από κοινού, Λαός μας. Σύμφωνα με το πνεύμα που θέλει να διατηρεί το ηλεκτρονικό αυτό εφημεριδάκι, νομίζουμε ότι θα ήταν άδικο να αφήναμε τους αναγνώστες μας χωρίς αυτό το δρόμο επαφής με αυτά τα δημιουργήματα πολιτισμού. Ελπίζουμε να μας δικαιώσει η ανάγνωσή τους.



                                                             "ΓΡΑΜΜΟΣ"


Του  Απόστολου Σπήλιου,    «ΜΙΚΡΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ» ΑΡΙΘ. 3

 

ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΣΠΗΛΙΟΥ

"ΓΡΑΜΜΟΣ"

(ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ

ΕΠΟΠΟΙΪΑ ΤΗΣ Β. ΠΙΝΔΟΥ) 

ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 1948

Μετά τις εβδομηντα μέρες του ασύλληπτου ηρωϊσμού των μαχητών του Δημοκρατικού Στρατού, ο Γράμμος υψώνεται στη συνείδηση κάθε ανθρώπου που αγαπάει την ελευθερία και τιμάει την ανδρεία και την περιφάνεια, μνημείο επιβλητικό και σύμβολο υπέροχο.

 

Είναι η ανθρώπινη ψυχή που φλογισμένη από το ιδανικό και φωτισμένη από την αλήθεια νικάει το σίδερο, τον αριθμό.  Είναι τοδίκηο που νικάει τη βία. Η πίστη που νικάει το θάνατο.

Αυτό το πνεύμα του Γράμμου αποδίδουν τα χρονογραφήματα του Απ. Σπήλιου που ξανατυπώνουμε σήμερα-εικόνες , περιστατικά, στιγμές, στάλες από τον ίδρωτα και θρόμποι από το αίμα της μεγάλη αυτής σύγκρουσης, όπως τάζησε με το θερμό του αίσθημα και τα σχεδίασε τότε , απάνω στην ώρα τους το καθένα ο συναγωνιστής Σπήλιος.

Κρατώντας στις σελίδες του κάτι –όσο είναι δυνατό- από τον παλμό του Γράμμου, το βιβλιαράκι αυτό δεν είναι μονάχα ένα ευχάριστο ή αλλού συγκινητικό ανάγνωσμα. Μα είναι επίσης κι ένα μάθημα, ένα κίνητρο, για όλους που συνεχίζουν τον αγώνα του Γράμμου στα τέσσερα πέρατα της Ελλάδας –για όλον τον Ελληνικό λαό.

…….

Σελ 3

ΓΡΑΜΜΟΣ

Γράμμος! Μουγκρίζουν φαράγγια και σειούνται τα ουράνια!

Τρέμουν οι βράχοι, τα θέμελα τρίζουν της πέτρας,

βόγγουν τα δάση, ξυπνούν τα’ αγριοπούλια, τα διάσελα φέγγουν

και των βουνών τα ζουλάπια τρόμαξαν και φεύγουν.

Γράμμος! Ο Κλέφτης κι’ ο Σμόλικας κι’ η Αλεβίτσα

ένα στεφάνι της φωτιάς, πυροφάνι στη νύχτα,

μια δάδα ολόφλογη ανάφτηκε –καίγετ’ ο τόπος.

Καίγετ’ ο τόπος – κι’ η Ελλάδα κρατάει την ανάσα!

Πάνω στης Γραμμούστας τ’ άπαρτα κάστρα οι φασίστες

Κύματα – κύματα ρίχνονται – τσέκι και κύμα –

των μισθοφόρων τα στίφη, του Γιάγκη τα όπλα.

Τα θαλασσόδαρτα όπλα που σκίσαν πελάγη

Και Ωκεάνεια σκίσανε μήκη για ν’ άρθουν,

Νάρθουν ν’ ανάψουν απάνω στης Πίνδου τις ράχες

 

Σελ  4

 

του Υπερπόντιου Νέρωνα τ’ άδοξα τόξα.

Για να χαρεί η ψυχή του –η μαύρη ψυχή του,

Για να χαρούν των Λαών οι τυρράνοι, να πέσουν

Μαύρα κοράκια να σκίσουν τις σάρκες του κόσμου

Και να φωνάξουνε : Να, παραδόθηκ’ η Ελλάδα!

Να, και τους ρίξαμε κάτω αυτούς τους τρελλούς της

Πούχαν κουράγιο κι’ υψώναν κορμί και σηκώναν κεφάλι

Κι αντιστεκόταν, οι απόκοτοι, στη θέλησή μας! …

Να παραδόθηκ’ η Ελλάδα και σκύφτε ραγιάδες

Μπρος στου Δολλάριου το νόμο, τον ύπατο νόμο

Και σεις Μπαλκάνια που υψώσατε άτρομο φρύδι

Θαν’ η σειρά σας πια τώρα –να, έπεσε η Ελλάδα! …

 

Τρέμουν οι βράχοι, τα θέμελα τρίζουν της πέτρας,

Καίγετ’ ο τόπς – κι’ η Ελλάδα κρατάει την ανάσα :

Οι Σταυραϊτοί των κορφών, τα Καπλάνια της Πίνδος

Παραταχτήκαν και δίνουν τη μάχη  του Μάρκου οι Λεβέντες

Κάθε κοτρώνι και φλόγα –κορφή και ταμπούρι

Και κάθε δράσκελο χώμα, μνημούρι φασίστα. …

 

.. Κι’ από τα βάθη της ρίζας, βαθειά μες το χώμα

ως τις κορφές των ελάτων που λάμπουνε κάτω απ’ τον ήλιο

και ανεμίζουν τις πράσινες χαίτες, λιοντάρια του δάσους,

ένας βαρύς, θυμωμένος χυμός ανεβαίνει

-ίμα και φλόγα και πίστη λαχτάρα και μίσος

-ένας αχός, μια κραυγή κι’ ένας Όρκος:

 

Σελ 5

 

Δεν θα περάσουνε, δεν θα πατήσουν το Γράμμο οι φασίστες.!

 

Μά τις κορφές των βουνών που βαθήκανε μ’ αίμα,

μά τα ολοτρύπητα χέρια του ήρωα Λαού μας,

μά το στεφάνι τα’ ακάνθινο που του φορέσαν

μά τις πικρές αλυσίδες  Μακρόνησο, Γαύδο,

Γιούρα, Ικαριά, μά τα βράχια του πόνου

και τις χιλιάδες στα μαύρα βαμμένα, τα σπίτια.

Μά τα χυμένα μυαλά των παιδιώνε της Στρώμνης,

μά την κατάρα της μάνας που σκούζει πεσμένη

στο ματωμένο πουκάμισο, που της το πήγαν,

κι’ είναι του γιού της ό,τι έμεινε τώρα στον κόσμο

που χτες τον στήσανε κει, μπρος στον άγιο τον τοίχο..

 

-Κάθε κοτρώνι και φλόγα-μ κορφή και ταμπούρι

και κάθε δράσκελο χώμα μνημούρι φασίστα

μά το φλογάτο το ρόδο της Δημοκρατίας

δεν θα περάσουνε! Δεν θα περάσουνε! Δεν θα πατήσουν!

 

Τούτος ο τόπος θα μείνει –τ’ ακούτε Γραικύλοι;- Ελλάδα!..

8)7)48 

 

 

Γράμμος

 

Το μνημείο του Δημοκρατικόύ Στρατού Ελλάδας στη Λυκόρραχη