αρχική σελίδα ποίηση Η γυμνή αλήθεια, ή το τέλος της αυταπάτης...(Στίχοι αναγνώστη μας για την παρουσία του κ. Τσίπρα στο Σύνδεσμο Βιομηχάνων)
Η γυμνή αλήθεια, ή το τέλος της αυταπάτης...(Στίχοι αναγνώστη μας για την παρουσία του κ. Τσίπρα στο Σύνδεσμο Βιομηχάνων) PDF Εκτύπωση E-mail
αρθρογραφία - ποίηση
Συντάχθηκε απο τον/την Υπό ...γνωστού-αγνώστου στιχουργού!   
Κυριακή, 01 Ιουνίου 2014 13:14
 
        Αμέσως μετά τη "νίκη" του στις λεγόμενες "ευρωεκλογές", ο αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ, κ. Αλέξης Τσίπρας, ομού μετά του "αντιπάλου" του, του κ. Αντώνη Σαμαρά, έσπευσε να δώσει τα διαπιστευτήριά του στην άρχουσα αστική τάξη, χαιρετίζοντας θερμά το συνέδριο του Συνδέσμου των Βιομηχάνων. Εκεί φυσικά, ο αρχηγός της καθώς πρέπει ρεφορμιστικής "Αριστεράς" μας, άφησε τις λογοκοπίες και τις φιοριτούρες, και μίλησε προς το ακροατήριό του, που αποτελεί το σκληρό πυρήνα του ελληνικού καπιταλισμού, με τη μόνη γλώσσα που αυτοί οι κύριοι πολύ καλά καταλαβαίνουν: τη γλώσσα των δεσμεύσεων για τη διασφάλιση και την αύξηση των κερδών τους. Νέτα-σκέτα και χωρίς περιστροφές!
 Η εντυπωσιακή αυτή παρουσία του κ. Τσίπρα, του φερέλπιδος αυτού αριστερούτσικου διαχειριστή της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο και ανοιχτού πλέον οπαδού της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης του τόπου μας από το δυτικό ιμπεριαλισμό (Ε.Ε.-ΝΑΤΟ και δε συμμαζεύεται) στο άντρο των ελλήνων καπιταλιστών, ενέπνευσε σε αναγνώστη της ιστοσελίδας μας, γνωστό- άγνωστο στιχοπλόκο της Σκιάθου, τους παρακάτω στίχους. Τους δημοσιεύουμε πολύ ευχαρίστως με την επισήμανση ότι πρέπει να γίνουν μάθημα σε κάθε τίμιο εργαζόμενο σε κάθε άνθρωπο που θέλει να λέγεται πραγματικά αριστερός και να μη νιώθει τη ντροπή ότι εξαπατά τους συνανθρώπους του:


Η γυμνή αλήθεια, ή το τέλος της αυταπάτης (υπό γνωστού-αγνώστου στιχουργού)

Τον επήραμε χαμπάρι,

τον Αλέξη τον κιμπάρη,

τέτοιον καραμπουζουκλή…

Μόλις πέτυχε μια νίκη,

στων εχθρών μας το μανίκι

πρόσθεσε και νέον …άσσο

κι έστρωσε χαλί…


Στων πλουτοκρατών τη στρούγκα

(στο άψε-σβήσε, ντράγκα-ντρούγκα!)

έσπευσε να προσκυνήσει

και να … δεσμευτεί!


Για να πάρει ευλογίες,

-το καλό μας παλικάρι-

για να πορευτεί,

μπας κι ανέβει αυτό στο θρόνο

(στου … «Μαξίμου» μες στο χρόνο!)

και να δοξαστεί…


Στων βιομήχανων τον πάγκο

-και για μας δε δίνει φράγκο,

δυάρα τσακιστή!…-

πήγε αδιάντροπα και τούτος

-όπως κάθε αστός τοιούτος-

τη λαϊκή μας την ελπίδα

να εμπορευτεί…

 

(Σκιάθος, 29-5-2014)

 

Προσθήκη νέου σχολίου


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση