αρχική σελίδα ποίηση Στις φυλακές ΑΤΤΙΚΑ της ΝέαςΥόρκης
Στις φυλακές ΑΤΤΙΚΑ της ΝέαςΥόρκης PDF Εκτύπωση E-mail
αρθρογραφία - ποίηση
Συντάχθηκε απο τον/την Φυλτζανίδης Δημήτριος   
Σάββατο, 05 Ιανουαρίου 2013 05:09

 Είχμαμε συνεννοηθεί με το Δημήτρη να συναντηθούμε στο καφενείο του Τάσου, όπου δουλεύει η γυναίκα του και να μου παρουσιάσει τη νέα δουλειά που είχε έτοιμη για δημοσίευση στην ηλεκτρονική μας εφημερίδα (και όχι 'μπλόγκ'). Το 'Ελεύθερο Βήμα Πολιτών' βρήκε αυτή τη μορφή προς το παρόν, για να μπορέσει να δοθεί το βήμα αυτό, στον πραγματικό λόγο και όχι σ' αυτόν που εξυπηρετεί τη σαπίλα του σημερινού συστήματος που στηρίζεται στο ψεύδος γιατί μόνο μέσα από το ψεύδος μπορεί να δημιουργεί ή να μεγιστοποιεί το εξατομικευμένο ανταγωνιστικό κέρδος.
Ψεύδος και Καπιταλισμός ταυτίζονται, άλλωστε δεν έχει κανένα άλλο λόγο ύπαρξης -το ψεύδος- παρά μόνο τη δημιουργία μερικοποιημένου -επιμερισμένου κοινωνικά, ανταγωνιστικού κέρδους.
  Ο Δημήτρης λοιπόν, ένας άνθρωπος 64 ετών, όπως λέει, με εγχείριση καρδιάς, φτωχός αλλά με μεγάλη αγάπη για τη Σκιάθο και την Ελλάδα, είναι ένας άνθρωπος που έρχεται από το μέλλον! 

Στις φυλακές ΑΤΤΙΚΑ της Νέας Υόρκης


Σάββας από Σαλόνικα,

μπάρκο μ’ ένα καράβι.
Στης Μπόστον το λιμάνι,

την έκανε το αλάνι.

Λαθραίος μετανάστης,

μαγκάκι και σατράπης,
σε ρεστοράν πιάνει δουλειά,

σε μέρες καμιά δεκαριά
με μπινελίκια ελληνικά,

ρίχνει στα μούτρα με μαγκιά,
στ' αφεντικό του την ποδιά,

«άντε και ρε, άντε και  γα… »!

Στη δύναμη καταδρομών,

διπλωματούχος εμπρησμών,
έκαιγε αυτοκίνητα,

επιχειρήσεις και ακίνητα!
Φωτιές κατά παραγγελιά

κι οι ασφάλειες πλερώνανε
και ο Γκρέκο Στηβ κομπόδενε!

Νυμφεύθη Αμερικάνα,

επάγγελμα πουτάνα
κι Αμέρικα εναγκάλισε.

Μπαχτσέ τσιφλίκι, μάγκα!!!
Νέα Υόρκη -Άγκυρα,

μπλέχτηκε μ' άλλα ντράβαλα,
στου «άσπρου» νταλαβέρια,

ταξίδια σούρτα -φερτα.

Νew York,

New York και Ancara,

και Ancara- New York
τον έλεγαν ασλάνι,

ογλάν και παλικάρι
οι Τούρκοι οι μεγάλοι!

 

 

New York,

New York, Μαϊάμι,
ανόμιμα ’κονόμησες,

κάνε, ρε μόρτη,stop! 
Τώρα

στης ΑΤΤΙΚΑ τις φυλακές,

κάπου στη Νέα Υόρκη,
Λατίνοι, μαύροι και λευκοί

κι ο Γκρικ, ο Στηβ, πακέτο,
στης ΑΤΤΙΚΑ το γκέτο.

Τον κάρφωσαν οι Τούρκοι
και τώρα βγάζει λούκι.

Τον πιάσαν Φεντεράλοι,
μπάτσοι Αμερικάνοι.

Στης ΑΤΤΙΚΑ τις φυλακές, ο Σάββας το αλάνι,
λίμερνε το κουτάλι, φαλτσέτο το 'χε κάνει,
μην πέσει στα χαρμάνια, των άλλων μεσ' στα μπάνια.
Λίμερνε το κουτάλι, κάμα το είχε κάμει!

Φυλακές ΑΤΤΙΚΑ,

ώρα μηδέν στις τουαλέτες!
Φυλακές ΑΤΤΙΚΑ,

ώρα τ’ς  ανάσας της γοργής,
ώρα της αντρικής τιμής,

ώρα αντρικιά,
ώρα βαριά,

ώρα βιασμού θανατερού!

Φυλακές ΑΤΤΙΚΑ

ώρα Δαυίδ, ώρα Γολιάθ,
ώρα της μάνας,

ώρα Ελλάδας,
ώρα του αντρικού βιασμού,
στης ΑΤΤΙΚΑ τους καμπινέδες!

Ώρα της αντρικής τιμής, ώρα του Σάββα,
ώρα αντρικού αλαλαγμού,
το ξέσπασμα του Έλληνα

στου νέγρου,
όπου έσφαξε,

το άψυχο κουφάρι!

 

Αμέρικα! Αμέρικα !

Το αίμα σου στάζω,

κλαίω κι ουρλιάζω.
Κλαίω για το μαύρο,

που έστειλα στο χάρο,
πριν με βιάσει

κι απάνω μου οργιάσει!

10 για την κόκα

κι 60 για το φόνο,
είπαν οι δικαστές!
Αμέρικα,

Αμέρικα με καις!

Αντίο, Αγιά Τριάδα
κι εσύ καημένη μάνα.
Αντίο, Σαλονίκη,
γεια σου, Μπαξε τσιφλίκι!



 
  Ο καημός και η αγωνία του Δημήτρη να παραδώσει τις εργασίες του αυτές, δεν είναι μόνο γιατί τον είχαν σημαδέψει κατά τη διάρκεια της περιπέτειάς του σαν μετανάστης στην Αμερική.
  Είναι κυρίως γιατί έχει πάρει την απόφαση μαζί με τη γυναίκα του φυσικά, να ξανα -φύγουν να ξανα -μεταναστεύσουν, να φύγουν από τη Σκιάθο που τόσο αγαπούν, αφού πια το Ελληνικό κράτος φροντίζει ο κόσμος αυτός να βρίσκεται σε κατάσταση εργασιακής εφεδρείας και ευελφάλειας όπως προκλητικά μας μάθαινε τα Νέα Ελληνικά της η βραβευμένη από την Κοπισιόν και τελευταία υπουργός Παιδείας επί προθυπουργίας του μεταμοντέρνου προέδρου του ΠΑΣΟΚ κου Γιωργάκη Παπαντρέου του παπατζή.   
  Η κα Διαμαντοπούλου φυσικά, η οποία όταν ήταν να ρθει στη Σκιάθο πρόπερσι το καλοκαίρι, είχε ρωτήσει τον κο Δήμαρχο:
  Τι κάνει το ΠΑΜΕ εκεί;
  Αφού λοιπόν ίσως το ξανασκέφτηκε, μετάνοιωσε και δεν ήρθε να πάρει κι αυτή ένα πακέτο βιβλία του Παπαδιαμάντη, όπως είχε την τύχη που επεφύλλασαν, στον τότε αξέχαστο πρωθυπουργό της Ελλάδας, οι άνθρωποι που πλασάρονται γύρω από τον κο Δήμαρχο Σκιάθου, προκειμένου να 'πουλήσουν' τόσο ακριβά εμπορεύματα, όπως η λογοτεχνική αριστουργηματικότητα ενός Παπαδαιμάντη που για καλή τους τύχη βρέθηκε να είναι Σκιαθίτης.  Για το λειτούργημα που εκτελούσε πάνω στη χαρακωμένη πλάτη αυτού του Λαού. Του Λαού που ανήκει κατ΄ευθείαν ο Δημήτρης και ο κόσμος του. Και μεις κόσμος του είμαστε, για να μην παρεξηγούμαστε! 
  Αυτοί λοιπόν οι άνθρωποι, που έδωσαν το πακέτο με τα βιβλία του Παπαδιαμάντη στον Γ. Παπαντρέου, αυτοί διοικούν έτσι ώστε να αναγκάζουν, σαν μαθηματική συνεπαγωγή, την επανεξορία του Δημήτρη, του πνεύματος και του κόσμου του! Τόσο πολύ πατριώτες Σκιαθίτες και Έλληνες είναι, όσ τους επιβάλλει και η θητεία τους στα διάφορα αξιώματα του σημερινού ειδικά καθεστώτος του σύγχρονου Ευρωενωσιακού κράτους, για το καλό της Ελλάδας της ελεύθερης οικονομίας. Διαχειριζόμαστε τη σωτηρία της Ελλάδας, είχε πει ο δήμαρχος σε τελευταίο δημοτικό συμβούλιο, θ΄'ελοντας έτσι να καλύψει τις πεποιθήσεις του συνόλου των δημοτικών συμούλων για το λειτούργημα που εννοείται πρέπει να εκτελέσουν ώστε οι 'Δημήτρηδες', αν έχουν το θάρρος, να αποφασίσουν να ξενιτευτούν από τον τόπο τους, τον οποίο μετετρέπουν σε ιδιωτικοκρατούμενο ξένο σώμα από τους κατοίκους του. Ξένοι στο τόπο μας,μέσα από την ιδιωτικοποπιηση των πάντων, έστω και αν μερικοί παρασύρονται, δημοτικοί σύμβουλοι κλπ, και λένα ότι δεν φοβούνται τους ιδιώτες 'επενδυτές'.
  Θα είναι τύχη μεγάλη γι αυτούς αν μπορέσουν κι έρθουν για λίγο στη θέση του Δημήτρη, που είναι χίλιοι κι όχι ένας στη Σκιάθο!
  Αρχίζουμε λοιπόν τη κουβέντα με πληθωρική διάθεση μου λέει έχεις πάει στα Μπαρμπάντος, έχει αυτό και αυτό τοχαρακτηριστικό η ζωή εκεί, στη Φλόριδα, έτσι κι έτσι, στη Νέα Υόρκη αυτό κι αυτό, εκεί έχουν τις φυλακές που ονομάζουν 'ΑΤΙΚΑ'.
  Και σχολιάζει ακόμα και αυτό το γεγονός, ότι κοίταξε βρε αδερφέ μου τι όνομα βρήκαν να βάλουν στις φυλακές της Νέας Υόρκης!. Πρόκληση και ειρωνεία μαζί.
  Εκεί λοιπόν στις φυλακές ΑΤΙΚΑ της Νέας Υόρκης συνέβη η αποκορύφωση των γεγονότων στα οποία αναφέρεται και το παρακάτω ποίημα με μεγάλη θλίψη για το φίλο του που είναι αφιερωμένο, στο  'Σάββα', τον οποίο αποχωρίστηκε για πάντα όταν επέστρεψε στην Ελλάδα. Πρόσωπο πραγματικό και ιστορία πραγματική, γεγονότα τα όσα αναφέρονται μέσα στο ποίημα, μόνο που το όνομα είναι συμβολικό και ανήκει σε κάποιον Θεσαλονικιό,  μετανάστη κι αυτόν στη Νέα Υόρκη τη Δεκαετία του '70.
Ένα πράγματι πολύ τραγικό, στο περιεχόμενο, ποίημα. 

 

Προσθήκη νέου σχολίου


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση