αρχική σελίδα ποίηση Η θεια-Ουρανία
Η θεια-Ουρανία PDF Εκτύπωση E-mail
αρθρογραφία - ποίηση
Συντάχθηκε απο τον/την Φυλτζανίδης Δημήτριος   
Σάββατο, 08 Δεκεμβρίου 2012 14:00

Σάββατο πρωϊ, στην εκκλησία των Τριών Ιεραρχών τελείται το 40ημερο μνημόσυνο της θειας -Ουρανίας Τρακόσα, του Κωνσταντίνου, μητέρας του Θανάση Τρακόσα, του Γιώργου και της αδελφής τους. Μετά το πέρας του μνημοσύνου στο χώρο της εκκλησίας, πάμε στο γειτονικό φιλόξενο χώρο του πνευματικού κέντρου των εκκλησιών, όπου μας δίνεται ο καθιερωμένος καφές, τα
κόλυβα για να γεμίσουμε με τις ψυχές μας ένα όσο μέρος από το χαμό του αγαπημένου προσώπου, στις ψυχές των συγγενών.


Ο Δημήτρης πλησιάζοντας, στον καφέ επάνω, λέει ότι έχει να παραδώσει ένα δικό του ποίημα στα παιδιά της θεια-Ουρανίας. Πράγματι τελειώνοντας, αφού έχουν αποχωρήσει οι περισσότεροι και είναι δυνατόν να τον ακούσουν, όπως άρμοζε τα παιδιά της θεια Ουρανίας, αρχίζει και απαγγέλλει το ποίημά του γραμμένο σε ειδικά δουλεμένο χαρτί, προσφορά από αυτόν στα παιδιά της θεια Ουρανίας.
Ο Δημήτρης με συγκίνηση και ευλάβεια μοναδική απαγγέλλει το παρακάτω ποίημα που εμπνεύστηκε από τη θύμηση των παιδικών του χρόνων, όταν η θεια-Ουρανία χάριζε με αγάπη περίσσια τη καλημέρα της αλλά και το φαϊ της, τις πίτες της, το ψωμί της στον ορφανεμένο προλετάριο Δημήτρη, με τα σπάνια χαρίσματα και τις εξίσου σπάνιες πνευματικές ικανότητες, που θα μπορούσαν να τον είχαν βάλει τώρα ανάμεσα σε πνευματικούς ανθρώπους γνωστού και μεγάλου διαμετρήματος, αν δεν τον πλάκωνε η φτώχεια της πατρίδας του.
Όταν όμως πάψει να πτωχεύεται η πατρίδα του, τότε τα δικά της παιδιά θα μπορέσουν να καταλάβουν την αξία αυτή, τότες θάχουν πάρει τη δύναμή τους στα χέρια τους από τα παράσιτα και τους παρατρεχάμενους κολαούζους και μπράβους τους. 

Η θεια-Ουρανία

Μνημόσυνο της θειας –Ουρανίας Κων. Τρακόσα

Ουρανία η μάνα μ', 
Ουρανία και συ 
στα ουράνια η μάνα μ'
στα ουράνια, θεια Ουρανία, και συ. 
Την καλημέρα μ' στο παράθυρό σου 
ο εκδημισμός σου μού την στερεί. 
Λυπημένο το καλντερίμι απ' το μισεμό σου 
στα ώτα μ' η λαλιά σ' δεν ηχεί,
τα ώτα μ' δε θα ξανακούσουν τη γλυκιά σου αθώα φωνή. 
Εκ των πραγμάτων, μονολόγου διάλογο ποιώ 
για δυο ''γεια σου θεια Ουρανία''
''γεια σου Δημητράκ’, να πας στο καλό''.
Εν ζωή επρέσβευες την καλή μάνα 
τον καλό άνθρωπο, τη νοικοκυρά 
π' ανάθρεψε τέκνα καλά, γιομάτα ανθρωπιά.
Σε τιμούμε γι' αυτό που ήσουν   
και τώρα που πέταξες στ’ αψήλου,
οφείλουμε να σε μνημονεύουμε.
Θεια Ουρανία, δεν στο είπα ποτέ αυτό,
όταν ορφάνεψα από μάνα, παιδί μικρό,
αν θα διάλεγα μια μάνα,
απ’ όλες τις μάνες του κόσμου,
θα ήθελα να ήσουν εσύ.
Τώρα, ύστατο χαίρε σου κρένω
και μονολογώ διάλογο νοερό,
ποιώ για δυο, το ''καλημέρα, Δημητράκη''
''καλημέρα, θεια- Ουρανία''

και στον ιερό σου παεμό

                                                                                                                                 είθε να ’χεις ταξίδι καλό.!!!
                                                                                                                                                                                           Φυλτζανίδης Δημήτριος