αρχική σελίδα ποίηση Οι σατιρικοί στίχοι του Γρηγόρη του Σπαρτιάτη για την κωμικοτραγική κατάσταση της κοινωνίας μας... (Μέρος πρώτο)
Οι σατιρικοί στίχοι του Γρηγόρη του Σπαρτιάτη για την κωμικοτραγική κατάσταση της κοινωνίας μας... (Μέρος πρώτο) PDF Εκτύπωση E-mail
αρθρογραφία - ποίηση
Συντάχθηκε απο τον/την Γρηγόρης ο Σπαρτιάτης   
Δευτέρα, 02 Απριλίου 2012 22:50

   Η σύνταξη της ιστοσελίδας μας έλαβε με μεγάλη της χαρά και θα δημοσιεύσει σε συνέχειες μια σειρά σατιρικών ποιημάτων του συμπολίτη μας, λαϊκού ποιητή και στιχουργού Γρηγόρη του Σπαρτιάτη. Η ποιητική τέχνη του Γρηγόρη μπορεί σε ορισμένους να φαίνεται «απλοϊκή» και αταίριαστη στις διανοουμενίστικες «βαριές κι ασήκωτες» αισθητικές τους προτιμήσεις. Εμείς όμως βρίσκουμε τούτους εδώ τους απλούς στίχους πολύ ενδιαφέροντες και άξιους της προσοχής όλων μας, γιατί είναι γνήσια και αυθεντικά λαϊκοί, βγαλμένοι μέσα από την καθημερινή βιοπάλη και τα πάθη των ανθρώπων του μόχθου, αυτών που με τα χέρια και τον τίμιο ιδρώτα τους παράγουν κάθε αξία και κάθε πλούτο σ’ αυτό τον τόπο.

 Ο Γρηγόρης ο Σπαρτιάτης με τα στιχουργικά του δημιουργήματα, που πηγάζουν από το αυθόρμητο και πλούσιο ταλέντο του, συνεχίζει μια μακραίωνη παράδοση αυτού του τόπου, την παράδοση των λαϊκών ποιητικών δημιουργών και στιχουργών, όλων αυτών που δημιούργησαν το αθάνατο δημοτικό μας τραγούδι και το εξίσου αθάνατο ρεμπέτικο και λαϊκό μας τραγούδι, το καμάρι του νεοελληνικού λαϊκού μας πολιτισμού. Έχει στο αίμα του τη σατιρική διάθεση που από τον καιρό του παππού Αριστοφάνη χαρίζει το γέλιο στα πικραμένα χείλη των απόκληρων της ζωής, μαστιγώνοντας αλύπητα την ψευτιά, την υποκρισία, την κούφια ματαιοδοξία, την κοινωνική αδικία και τη διαφθορά.

 Νομίζουμε ότι τα πολλά δικά μας λόγια είναι φτώχεια! Ας μιλήσει ο ίδιος ο δημιουργός!

Μέρος πρώτο

 

1. Σκιάθος

Σε τούτο τ’ όμορφο νησί,

αχ, βρε Παπαδιαμάντη,

κόσμημα κι όμορφο πολύ,

του Αιγαίου το διαμάντι,

 

μίση, κακίες, σπιουνιές

κι ό,τι ο νους σου βάνει,

χαρμάνι όλα γίνονται,

αέναο μαγκάνι…

 

Αλαζονεία, ρουφιανιά,

στείρα, κακιά η σκέψη,

ποιος αρχηγός ν’ αναδειχθεί,

για να σε …διαπρέψει!

 

Τι φταίει και η θάλασσα,

ο ήλιος, οι αμμουδιές σου

κι ο κόσμος δεν εμπνέεται

μέσα στις αγκαλιές σου;

 

Σύνδρομο είναι του σκορπιού,

που, όποιος τον κουβαλήσει

καταμεσής του ποταμού,

αυτός θα τον κεντρίσει!

 

Οι ίδιοι άνθρωποι αλλού

αν παν να κατοικήσουν,

τη νέα γη που κοινωνούν

μαθαίνουν ν’ αγαπήσουν.

 

Του ανθρώπου ανεξερεύνητη

άβυσσος είν’ η φύση

και τούτο το μυστήριο

ποιος τάχα θα το λύσει;

 

 

 

2. Κανίβαλοι

Δεν είμαστ’ άνθρωποι εμείς,

μα ζούγκλα κανιβάλων

όπου για ψύλλου πήδημα

ο ένας τρώει τον άλλον.

 

Όπου φτωχός κι ανήμπορος,

τον έφαγ’ η μαρμάγκα

και μούρη ξέρει να πουλά

αυτός που έχει φράγκα.

 

Έτσι κι αλλιώς στα …φρύδια μου

τους γράφω με μελάνι,

φλώροι και δηθενάκηδες

είναι για το καζάνι!

 

Βρε κοινωνία, πού τραβάς

και προς τα πού πηγαίνεις;

Τι γράμματα εσπούδασες

κι ανθρωποφάγα μένεις;

 

Κανίβαλοι θα μείνουμε

και δεν θα εξελιχθούμε,

γιατί στο βόθρο είναι ζεστά,

δεν θέλουμε να βγούμε…

 

 

3. Χρήμα

Αφού κανένα πρόβλημα

δεν είναι χωρίς λύση,

γιατί το χρήμα αφήσαμε

παντού να κυβερνήσει;

 

Τι πάει να πει κοντός, ψηλός,

άσχημος ή ωραίος;

Όταν το χρήμα το φυσάς,

γίνεσαι ο μοιραίος.

 

Γκαμήλα εύκολα περνά

μέσ’ από τη βελόνα

μα πλούσιος στον παράδεισο

δεν πέρασε ακόμα.

 

Και τι είναι ο παράδεισος,

αν όχι η ευτυχία,

σ’ αυτή τη σύντομη ζωή

που πνίγει η δυστυχία;

 

Το χρήμα μέσον στην οδό

που ο καθείς διαλέγει,

όμως το κάναμε σκοπό,

μας καταδυναστεύει!

 

Τίποτα σαν πεθάνουμε

δεν παίρνουμε και άρα,

χρήμα γιατί μαζεύουμε

δεκάρα τη δεκάρα;

Γρηγόρης ο Σπαρτιάτης.

Σκιάθος, 2 του Απρίλη 2012

(H συνέχεια σε επόμενες δημοσιεύσεις του Ελεύθερου Βήματος Πολιτών-www.sispirosi.gr)