αρχική σελίδα κοινωνία "Η πατρίδα είναι μόνο και μόνο κοινοχτημονική... Δεν υπάρχει πατρίδα εμπόρευμα."

Δημοφιλή

"Η πατρίδα είναι μόνο και μόνο κοινοχτημονική... Δεν υπάρχει πατρίδα εμπόρευμα." PDF Εκτύπωση E-mail
αρθρογραφία - άρθρα για την κοινωνία
Συντάχθηκε απο τον/την Από τον συναγωνιστή και φίλο Γ.Κ.   
Κυριακή, 24 Φεβρουαρίου 2019 22:07

Σκέψεις φίλου αναγνώστη για την έννοια της πατρίδας, του έθνους  και των συνόρων στη σύγχρονη κεφαλαιοκρατική κοινωνία
   
    " Η αστική τάξη διεγείρει τους εργάτες του ενός έθνους ενάντια στους εργάτες του άλλου έθνους, προσπαθώντας να τους διαιρέσει. Οι ταξικά συνειδητοί εργάτες, κατανοώντας ότι είναι αναπόφευκτο και προοδευτικό το σπάσιμο όλων των εθνικών φραγμών που βάζει ο καπιταλισμός,προσπαθούν να βοηθήσουν στη διαφώτιση και την οργάνωση των συντρόφων τους από τις καθυστερημένες χώρες."
Βλαντίμιρ Ιλίτς  Λένιν

  Από τον φίλο και συναγωνιστή Γ.Κ. λάβαμε απόψε και δημοσιεύουμε το παρακάτω κείμενο που αποδίδει τις σκέψεις του για κορυφαίες έννοιες, όπως η πατρίδα, το έθνος και τα σύνορα μέσα στην καπιταλιστική κοινωνία, αλλά και το πώς συνδέονται όλα αυτά με την τρέχουσα πολιτική κατάσταση του τόπου μας. Ας τον ακούσουμε.

   Τα σύνορα της όποιας πατρίδας μπορεί να είναι μόνον οριζόντια και όχι κατακόρυφα.
    Η πατρίδα είναι μόνο και μόνο κοινοχτημονική, δεν υπάρχει πατρίδα ιδιωτικοποιημένη ή ιδιωτική.
    Πατρίδα είναι το σύνολο των μη εμπορικών σχέσεων του ατόμου με το αντιληπτό περιβάλλον του.
    Δεν υπάρχει πατρίδα εμπόρευμα.
    Η έννοια της πατρίδας χρειάζεται μια κοινωνικά νοηματική αναβάθμιση σύμφωνα με τις επιβαλλόμενες συνθήκες της εφαρμοζόμενης τεχνολογίας, η οποία εκδίδεται όσο καιρό η ανθρώπινη κοινωνία την έχει αγοραία, την έχει πουλημένη σε ιδιώτες. Όσο ο άνθρωπος δεν αναλαμβάνει την ευθύνη της ζωής της συμπεριφέρεται σαν την κόρη που την πουλάει για να μπορέσει να ζήσει χωρίς το βάρος της ελευθερίας του. Την έχει εργάτρια σε οίκο ανοχής, να ικανοποιεί τις ηδονές των προαγωγών αφεντικών της. Την έχει πουλήσει επί μισθώ.
    Η δουλικότητα σαν δρόμος εκτόνωσης των αναγκών επιβίωσης των οπαδών της, ακριβώς προετοιμάζει το σφαγείο κάθε κοινωνικού δικαιώματος με μόνη κατάληξη τη σφαγή των ίδιων από τους ίδιους για το τραπέζι των αφεντικών παρασίτων του.
    Αλλά και η έννοια 'εθνος', όπως και κάθε λέξη ή γλώσσα χρειάζεται να επανακατακτηθεί από το λαό της.
    Δεν έχουμε την ίδια γλώσσα με τους οπαδούς της ιδιωτικής πρωτοβουλίας και της οικονομίας της αγοράς.
    Οι λέξεις Τους δεν είναι λέξεις Μας.
    Δεν υπάρχει το πρώτο πληθυντικό πρόσωπο στη σύγχρονη διαμορφωμένη κοινωνία από τις κυριαρχούσες δυνάμεις της αγοράς.
    Το έθνος σαν έννοια ήταν αναγκαίο να χρησιμοποιηθεί τότε!
Τώρα όμως λειτουργεί προβοκατορικα, από την παθητική αποδοχή της ιδιότητας της ως δήθεν καπιταλιστικά κοινοχτημονικής ιδιότητας.
    Ένας ' κομμουνιστικός καπιταλισμός' ή με άλλα λόγια η συγκέντρωση σε θεωρία του συνόλου των αυταπατών ενός μη κοινωνικοποιημένου ανθρώπου.
    Εδώ βρίσκεται το έρεισμα των αντικομμουνιστικών ιδεολογημάτων των μισθαρνων σωματοφυλάκων του εκμεταλλευτικού ή καλύτερα παρασιτικού κοινωνικού συστήματος, του καπιταλισμού.

    Στο διά ταύτα, ας έχει υπ' όψη καθένας πως είναι τόσο ισχυρός ο εχθρός του λαού που δεν αφήνει περιθώρια οργανωτικών διαφοροποιήσεων και ανταγωνισμών.
    Όσο για το κοινό μέτωπο, πάλι ας δούμε ότι, π.χ., οι μέντορες των πλατειών δεν μπορούν να βρίσκουν θέση σ' αυτό.
    Δεν μπορεί να σταθεί καμιά δικαιολογία για αντί ΠΑΜΕ στάση! Τουλάχιστον!!

Γ.Κ.

24-2-2019

Αποτέλεσμα εικόνας για προλετάριοι όλων των χωρών ενωθείτε ΜΑΡΞ

 

Σχόλια  

 
+1 #1 Ο ιμπεριαλιστικός πόλεμοςΝίκος από Βόλο 25-02-2019 23:39
Σε σχέση με τη βρωμιά του ιμπεριαλιστικού πολέμου, ενός πολέμου που καμιά σχέση δεν έχει με το δίκαιο επαναστατικό και απελευθερωτικό πόλεμο των λαών, δεν μπορούμε παρά να θυμηθούμε τη μπαλάντα του νεκρού στρατιώτη, που έγραψε ο Μπέρτολντ Μπρεχτ, απ' αφορμή τον Α΄παγκόσμιο πόλεμο:

Για πέμπτο Μάη πολεμάει
για ειρήνη κουβέντα καμιά
και ο φανταράκος τα βροντάει
πεθαίνει ηρωικά.

Και ο Αυτοκράτωρ οργίζεται
και βγάζει διαταγή
ο θάνατος αναβάλλεται
η νίκη όσο αργεί.

Μα ο φαντάρος κείτεται
στον τάφο του δίχως ντροπή
και ξάφνου τον επισκέπτεται
μια επιτροπή

Με φτυάρι και με αγιασμό
ξεθάβουν το νεκρό
του λένε γύρνα στο μέτωπο
και βγάλε το σκασμό

Τον εξετάζει ένας γιατρός
τον βρίσκει λίαν καλώς
κοπάνα μονάχα την κάνει ο νεκρός
γιατί είναι πολύ δειλός

Τον σήκωσαν και φεύγουνε
στην νύχτα τη μαγευτική
ενώ αρμοδίως τους φώτιζε
σελήνη ρομαντική

Το στόμα το σάπιο του βουτούν
σε μαύρο κρασί γλυκό
και δυο νοσοκόμες
του κρατούν μπροστά του
γυμνό θηλυκό
με τύμπανα και ταρατατζούμ
η μπάντα πάει εμπρός
για της πατρίδος το αλαλούμ
παρέλαση κάνει ο νεκρός

Μπροστά του πάει ένας κύριος
με φράκο παχουλός
πολύ του καθήκοντος κύριος
σαν κάθε πολίτη καλός

Σκυλιά ποντίκια και ασβοί
δακρύζουν με πατριωτισμό
στο ύψος των περιστάσεων
στου έθνους τον παλμό

Στο άλλο χωριό τους δέχεται
ο κόσμος με ουρλιαχτά
χλωμό το φεγγάρι κατέρχεται
και το νεκρό χαιρετά

Με ζήτω και με τζουμ-παπά
σημαίες και παπά
χορεύει ο νεκρός του σκοτωμού
σαν μεθυσμένη μαϊμού

Μες το μεγάλο τραλαλά
εχάθηκε ο νεκρός
τον βλέπουν μόνο από ψιλά
αστέρι και σταυραϊτός
ξημέρωσε ο ουρανός
τ’ άστρα έχουν χαθεί

Στην μάχη πάλι πάει ο νεκρός
να ξανασκοτωθεί.

(μετάφραση Παύλου Μάτεση)
Παράθεση
 

Προσθήκη νέου σχολίου


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση