αρχική σελίδα ποίηση "Ρεπορτάζ από ένα ζεστό Νοέβρη" (Απόσπασμα του έργου του Δημήτρη Ραβάνη-Ρεντή - Μικρός φόρος τιμής της ιστοσελίδας μας στα 45 χρόνια από την εξέγερση του Νοέμβρη του 1973)
"Ρεπορτάζ από ένα ζεστό Νοέβρη" (Απόσπασμα του έργου του Δημήτρη Ραβάνη-Ρεντή - Μικρός φόρος τιμής της ιστοσελίδας μας στα 45 χρόνια από την εξέγερση του Νοέμβρη του 1973) PDF Εκτύπωση E-mail
αρθρογραφία - ποίηση
Συντάχθηκε απο τον/την Απόσπασμα από το ποιητικό έργο του Δημήτρη Ραβάνη-Ρεντή: "Ρεπορτάζ από ένα ζεστό Νοέβρη"   
Κυριακή, 18 Νοεμβρίου 2018 20:56
 Αποτέλεσμα εικόνας για πολυτεχνειο 1973
  
      Αποτίοντας ένα μικρό φόρο τιμής στους αγωνιστές του ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ, το Νοέμβρη του 1973, και κλίνοντας με σεβασμό το γόνυ στους ηρωικούς νεκρούς, στους φυλακισμένους και χιλιοβασανισμένους αγνούς εκείνους μαχητές της ασίγαστης πάλης για ψωμί, παιδεία, λευτεριά, εθνική ανεξαρτησία και αληθινή δημοκρατία, η ιστοσελίδα μας αναδημοσιεύει απόσπασμα από το ποιητικό έργο του αείμνηστου συναγωνιστή μας, του Κομμουνιστή ποιητή Δημήτρη Ραβάνη-Ρεντή: "Ρεπορτάζ από ένα ζεστό Νοέβρη".
    Το έργο γράφτηκε πριν 45 χρόνια, μέσα στη φωτιά του ξεσηκωμού και της καταστολής του. Κυκλοφόρησε παράνομα σε χειρόγραφα αντίτυπα, χέρι με χέρι,μέσα στο σκοτάδι της χουντικής τυραννίας. Μετά τη μεταπολίτευση το ""Ρεπορτάζ από ένα ζεστό Νοέβρη" εκδόθηκε σε βιβλίο πρώτα από τις εκδόσεις "Κέδρος" και σε έπειτα, το 1983 από τις εκδόσεις "Σύγχρονη Εποχή" .
   Προτρέπουμε κάθε φίλο αναγνώστη να αναζητήσει και να αγοράσει από τους παραπάνω εκδοτικούς οίκους τυχόν εναπομείναντα αντίτυπα αυτών των εκδόσεων του έργου που κυκλοφορούν, καθώς αυτό συμπεριλαμβάνεται στις πιο σπουδαίες πνευματικές παρακαταθήκες του λαϊκού κινήματος της πατρίδας μας.




Δημήτρη Ραβάνη-Ρεντή: "Ρεπορτάζ από ένα ζεστό Νοέβρη".


Σχετική εικόνα



ΕΝΑΣ ΖΕΣΤΟΣ ΝΟΕΒΡΗΣ

...και ξαφνικά

πιάσαν οι ζέστες το Νοέβρη

καλοκαιριά

στην καρδιά του χειμώνα.

Ήταν οι ανάσες των παιδιών,

κοντά - κοντά,

σαν να ’ταν μια αναπνοή

κι οι ανάσες στα παράθυρα

κοντά - κοντά,

σα να ’τανε ένα μπαλκόνι η Αθήνα,

κι οι φωτιές που καίγανε στους δρόμους τα σκουπίδια,

κοντά - κοντά,

σα να ’ταν πυρκαγιά,

κι ήταν οι σφαίρες

κι ήταν το αίμα.

Και ξαφνικά

πιάσαν οι ζέστες το Νοέβρη

κατακαλόκαιρο

στη μέση του χειμώνα.

 

Σχετική εικόνα



ΑΝΩΤΑΤΕΣ ΣΠΟΥΔΕΣ

Σταματήσανε τα μαθήματα

να κάνουμε ανώτατες σπουδές στους δρόμους.


Οι αρχιτέκτονες χτίζουν οδοφράγματα

οι γιατροί μαθαίνουν τον πόνο

οι νομικοί κάνουν πρακτική εξάσκηση στο δίκιο

οι μαθηματικοί μετρούν τις δυνάμεις

οι μηχανικοί κατασκευάζουν χιλιοκύκλους

οι φυσικοί ελέγχουν τη σύνθεση του αίματος.

 

Οι ζωγράφοι,

με το καβαλέτο τους στημένο μπροστά στα τανκς

ζωγραφίζουν το θάνατο.


Αποτέλεσμα εικόνας για πολυτεχνειο 1973



ΜΙΚΡΗ ΟΜΑΣ ΑΝΑΡΧΙΚΩΝ...

 

«Μικρή ομάς αναρχικών εξεμεταλλεύθη...»

 

Θα βρούνε δυο - τρεις εργάτες να πιάσουν,

πρέπει, οπωσδήποτε,

γιατί οι πολίτες θύμωσαν:

«Τα παιδιά, οι σπουδαστές μας, τα καλύτερα παιδιά μας!»

Γι' αυτό ο νόμος πήρε διαταγή

να μαζέψει κι άλλους εργάτες, πρωί - πρωί.

«Ε, συ! Ταυτότητα!»

Πρέπει ν' αλλάξει η σύνθεση των συλληφθέντων,

να υπάρχουν πολλοί οικοδόμοι, ηλεκτρολόγοι, άνεργοι,

να ξεχάσει ο κόσμος «τα καλύτερα παιδιά μας».

Να φοβηθεί.

Να μαζευτεί.

 

«Μικρή ομάς αναρχικών

αναμεμειγμένη μεταξύ των σπουδαστών...»

 

Άρχισε να χιονίζει.



Αποτέλεσμα εικόνας για πολυτεχνειο 1973



ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ

 

Οι πολιτικοί περιμένουν εξελίξεις

οι αδιάλλακτοι περιμένουν

έστω και την επέμβαση του ΝΑΤΟ

οι ποιητές περιμένουν βραβεία

οι μαγαζάτορες περιμένουν πελάτες

οι γιωταχίδες περιμένουν το Σαββατοκύριακο.


Οι φοιτητές περιμένουν συμπαράσταση.



Σχετική εικόνα



ΤΟ ΚΕΡΔΟΣ

 

Ως τότε δεν γνωρίζαμε ο ένας τον άλλον

και μες στο σπίτι μας ακόμη.

Ως εκείνη τη μέρα του Νοέβρη,

δεν ξέραμε ποιος κάθεται στο διπλανό διαμέρισμα.

Και ξαφνικά,

συναντηθήκαμε στο ασανσέρ με τον συνταξιούχο του τρίτου,

συναντηθήκαμε στην είσοδο με τη νοικοκυρά του πρώτου,

συναντηθήκαμε στην πόρτα με έναν εργάτη,

με έναν πρώην υπουργό,

συναντηθήκαμε στο δρόμο με τους απέναντι

και κατεβήκαμε την Πατησίων.

 

Και ξαφνικά χαμογελάσαμε ο ένας στον άλλον,

κι απλώσαμε τις αντένες μας στα ίδια κύματα:

1050 χιλιόκυκλοι.




Αποτέλεσμα εικόνας για πολυτεχνειο 1973



ΩΣ ΤΟ ΠΡΩΙ...

 

«Κρατήστε ως το πρωί!»

(Τα παιδιά περιμένουν τον ήλιο...

Ο ήλιος είναι σύμμαχός τους,

ο ήλιος είναι πάντα νέος).

 

«Κρατήστε ως το πρωί! Η νύχτα θα περάσει».

(Μεσάνυχτα, πια.

Πάμε, τ' ακούμε απ' το ραδιόφωνο:

1050 χιλιόκυκλοι.

Κάποιος χασμουριέται: πολύ κουραστική ημέρα).

 

«Κρατήστε ως το πρωί! Λίγες ώρες μένουν».

(Το πρωί έχουμε και δουλιές.

Τα ρολλά του μαγαζιού περιμένουν.

Το αμάξι θέλει μια μικρή επισκευή.

Υπάρχουν και κάτι γραμμάτια).

 

«Κρατήστε ως το πρωί! Το πρωί όλα θ' αλλάξουν!»

(Ξεστρώσαμε τα κρεβάτια.

Είναι αλήθεια, δεν μπορούμε να κοιμηθούμε.

Η ντροπή κυκλοφορεί στα δωμάτια

με γατίσια βήματα.

Μερικές καμπάνες χτυπάνε ακόμη.

Το μαγνητόφωνο στο μπαλκόνι φωνάζει:

παιδιά σηκωθείτε!

Ένας κύριος με τις πιτζάμες

που είχε πέσει νωρίς και δεν κατάλαβε τι έγινε

διαμαρτύρεται:

«Σωπάστε, πια! Θα φωνάξω το Εκατό!»).

 

«Κρατήστε ως το πρωί! Η ώρα είναι δύο».

(Τα σεντόνια είναι κρύα και μαύρα.

Όχι, κόκκινα είναι τα σεντόνια

και παγωμένα).

 

«Κρατήστε ως το πρωί. Κουράγιο, ως το πρωί!»

(Εκείνοι δίνουν κουράγιο σε μας.

Τα σεντόνια είναι, βέβαια, κρύα,

μα είναι πιο σίγουρα απ’ τα πεζοδρόμια.

Μια καμπάνα απόμεινε να χτυπάει.

«Έλα, τώρα, πάμε σπίτι, μου υποσχέθηκες

πως θα κατέβουμε μόνο μέχρι την Ιουλιανού»).

 

«Κρατήστε ως το πρωί. Ως το πρωί, Ελληνες, ως το πρωί!»

(Τι ώρα ξημερώνει;

Μια σφαίρα έσπασε το τζάμι.

Η τελευταία καμπάνα σταμάτησε.

«Κλείσε το παράθυρο, κάνει κρύο...»

Θέλει να πει: πυροβολούν. Ντρέπεται.

Τα φώτα στις μαρμάρινες εισόδους των πολυκατοικιών έσβη­σαν.

 

«Έλα, πέσε...»

Τα καημένα τα παιδιά εκεί κάτω...

«Έλα, πέσε... θα δούμε το πρωί...»).

 

«Κρατήστε ως το πρωί! Όσο να βγει ο ήλιος!»

 

Τα παιδιά περιμένουν τον ήλιο, πιστεύουν στον ήλιο,

λατρεύουν τον ήλιο.

Ο ήλιος είναι πάντα νέος,

ο ήλιος είναι ο μεγάλος τους σύμμαχος.



Αποτέλεσμα εικόνας για πολυτεχνειο 1973



ΤΟ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟ

 

Και κάποιος συγγραφέας, στην τηλεόραση,

αξύριστος, μονάχα με πουκάμισο κι ανεβασμένα τα μανίκια

μιλάει ενάντια στο κατεστημένο.

Αξύριστος και μόνο με πουκάμισο—

απόδειξη πως περιφρονεί το κατεστημένο,

το μάχεται από την τηλεόραση με λόγια σκληρά.

Οι θεατές τον θαυμάζουν:

«Τι θάρρος! Ασφαλώς θα τον συλλάβουν!»

Κι ο συγγραφέας, μαχητικός,

μονάχα με πουκάμισο κι αξύριστος

«εγώ δεν μπαίνω σε κανόνες!»

χτυπάει το κατεστημένο,

και μιλάει για το έργο του, τους νέους

και ξανά για το κατεστημένο,

το κατεστημένο που χαμογελάει με ικανοποίηση

γιατί ο μαχητικός συγγραφέας

του δίνει την ευκαιρία να φανεί

καλόβολο, ανεκτικό και με κατανόηση κατεστημένο.



]Σχετική εικόνα



ΧΑΡΜΟΣΥΝΟ ΓΕΓΟΝΟΣ

«Αυτή τη στιγμή, Έλληνες, αυτή τη στιγμή,

στην πόρτα μας σταμάτησε ένα τανκ!

Ο λοχαγός σήκωσε το χέρι και μας χαιρέτησε!

Αυτή τη στιγμή, Έλληνες, αυτή τη στιγμή,

Ο στρατός είναι δικός μας,

δε θα μας χτυπήσουν!

Αυτή τη στιγμή σήκωσε το χέρι και μας χαιρέτησε

ένας λοχαγός. Δε θα μας χτυπήσουν!

Μόνο το σίδερο είναι δικό τους,

οι καρδιές είναι δικές μας. Δε θα μας χτυπήσουν.

Αυτή τη στιγμή,

αδελφώνονται στους δρόμους

πολίτες και φαντάροι,

Δε θα μας χτυπήσουν!»


...ένα άλλο χέρι σηκώθηκε

και διέταξε «πυρ!»...



Αποτέλεσμα εικόνας για διομηδης κομνηνος

 


ΣΤΟ ΔΙΟΜΗΔΗ ΚΟΜΝΗΝΟ

 

«Μεταξύ των φονευθέντων είναι ο Διομήδης Κομνηνός, ετών 17, με βεβαρυμένον παρελθόν».

                                                                                                                                    Εφημερίδες — από επίσημη ανακοίνωση.

Βεβαίως,

είχε βεβαρυμένο παρελθόν ο Διομήδης.

Πέντε χρονών, στους ώμους του πατέρα του
φώναζε για λευτεριά στην Κύπρο,
δέκα χρονών, ξυπόλυτος,
με μια φέτα ψωμί στην τσέπη,
βάδιζε στην πορεία της ειρήνης,
στα δώδεκα ζητούσε δημοκρατία.

Στα δεκαεπτά
μ’ ένα πλακάτ στο χέρι:
ψωμί - παιδεία - ελευθερία.


Αποτέλεσμα εικόνας για διομηδης κομνηνος



ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ ΑΦΗΓΕΙΤΑΙ

Ναι, έρχομαι από ΕΚΕΙ.

Τι μέρα είναι σήμερα;
Απ’ την Τετάρτη μπήκα μέσα.
Τι να σας πω;
Κόσμος πολύς στα κάγκελα, στο δρόμο, στην αυλή,
στα κάγκελα δεμένα χέρια,
χέρια, πλακάτ, κεφάλια, όπλα,
τι να σας πω;
Και βέβαια είχε αίμα.
Μήπως έχετε ένα τσιγάρο;
Τ' αφήσαμε ΕΚΕΙ τα τσιγάρα,
πολλά τσιγάρα
κι ένα ταψί με κριθαράκι που μας έφερε η γριά.
Μήπως έχετε ένα ηρεμιστικό;
Ή, καλύτερα, ένα τσιγάρο.
Μα, ναι... Ήμουνα ΕΚΕΙ.
Τι να σας πω;
Δυο χιλιάδες; Τρεις χιλιάδες;
κι άσε τους έξω...
Όχι, το αίμα δεν είναι δικό μου.
Βέβαια, ήμουνα ΕΚΕΙ
απ' την Τετάρτη... ή την Τρίτη;
Στα κάγκελα δεμένα χέρια, πρόσωπα, πλακάτ,
με το φορείο φέραν μια κοπέλα.
Όχι, δεν ξέρω πόσων χρονών.
Όχι, δε φαινότανε το πρόσωπό της.
Όχι, σας λέω, το αίμα δεν είναι δικό μου...
Τι σας έλεγα; Για την κοπέλα.
Όχι, δεν ξέρω πώς τη λένε.

Ναι, ήμουνα ΕΚΕΙ.

Κανείς δεν ήθελε να φύγει.
Τα τανκς στεκόντουσαν στην πόρτα,
έξω απ' τα κάγκελα,
όχι, μέσα απ' τα κάγκελα,
όχι... έξω...
Μα, βέβαια, ήμουνα ΕΚΕΙ.
Τι να σας πω;
Όχι, δεν θέλω επίδεσμο, το αίμα δεν είναι από μένα..,
Δύο φαντάροι μ' έκρυψαν σ' ένα σκουπιδοτενεκέ
Χέρια δεμένα στις ερπύστριες,
μάτια, μαλλιά,
τα μάτια στα κάγκελα,
ανάμεσα στα κάγκελα...
Μόνο να ξημερώσει, λέγαμε...

Και βέβαια, ήμουνα ΕΚΕΙ.




Αποτέλεσμα εικόνας για τυφλη δικαιοσυνη



ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ

 

Ο κύριος Π.Β.Ε., ετών 50, έμπορος,

δι' απάτην κατά συρροήν και εμπρησμόν,

κατεδικάσθη εις τριών ετών φυλάκισιν.

Ο Λ.Ι., ετών 15, μαθητής,

διότι έγραφε συνθήματα στους τοίχους,

κατεδικάσθη εις είκοσι ετών φυλάκισιν.

 

Η κυρία Κ.Μ., ετών 48, επιχειρηματίας,

διά μαστροπείαν και έκδοσιν ανηλίκων κορασίδων,

κατεδικάσθη εις τριών ετών φυλάκισιν,

λόγω του προτέρου εντίμου βίου.

Η Ι.Λ., ετών 19, σπουδάστρια,

διά συμμετοχήν εις ταραχάς κατά του καθεστώτος,

κατεδικάσθη εις 25 ετών φυλάκισιν.

 

Ο κύριος Κ.Μ., ετών 50, τέως υπουργός,

διά δωροληψίαν κατ' επανάληψιν,

κατεδικάσθη εις πέντε ετών φυλάκισιν

(ο νόμος δεν προβλέπει μεγαλυτέρας ποινάς).

Ο Α.Ρ., ετών 22, εργάτης,

διά διανομήν προκηρύξεων, κατεδικάσθη εις ισόβια.

 

...Δεν έχουμε παρά να περιμένουμε

να γίνουν υπουργοί και μαστροποί οι νέοι μας

να γλιτώνουν με μικρότερες ποινές.

 

 

Προσθήκη νέου σχολίου


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση