αρχική σελίδα κοινωνία Για την ανάγκη και χρησιμότητα της συσπείρωσης στο -νέο- σωματείο των συνταξιούχων της Σκιάθου. (Επιστολή του Γιώργου Καραστατήρα με καίρια αιτήματα)

εγγραφή χρήστη



Δημοφιλή

Για την ανάγκη και χρησιμότητα της συσπείρωσης στο -νέο- σωματείο των συνταξιούχων της Σκιάθου. (Επιστολή του Γιώργου Καραστατήρα με καίρια αιτήματα) PDF Εκτύπωση E-mail
αρθρογραφία - άρθρα για την κοινωνία
Συντάχθηκε απο τον/την Από τον Γιώργο Καραστατήρα   
Τρίτη, 24 Ιουλίου 2018 07:09
   Αποτέλεσμα εικόνας για Οι συνταξιούχοι στον αγώνα
  

   Λάβαμε και δημοσιεύουμε την παρακάτω επιστολή του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΑΡΑΣΤΑΤΗΡΑ, που αναδεικνύει την ανάγκη συσπείρωσης των Συνταξιούχων της Σκιάθου γύρω από το νεότευκτο Σωματείο τους.
  Πρόκειται για ένα κεντρικό και πάντα πάντοτε σημείο αναφοράς   της προσπάθειας συσπείρωσης των απόμαχων της δουλειάς, αλλά παντοτινών αγωνιστών της ζωής γύρω από το  παραμένει και η δημιουργία  της στέγης ασθενών που μεταφέρονται από τις Βόρειες Σποράδες στο Βόλο για εξετάσεις ή για νοσηλεία και των συνοδών τους .
    Το αίτημα έχει και στο παρελθόν αναδειχθεί από τον γράφοντα μέσα από τις στήλες της sispirosi.gr. 
   Εφόσον όμως το Σωματείο Συνταξιούχων του νησιού μπήκε πια στην τροχιά του, το ζήτημα συνδέεται και με την εξάσφάλιση ενός χώρου στο ίδιο το νησί της Σκιάθου, ο οποίος να τεθεί στη διάθεση των συνταξιούχων και να γίνει τόπος συνάντησης, ανταλλαγής απόψεων , αλλά και αναγκαίας καθημερινής παροχής φροντίδας κάθε μορφής σε όσους έχουν άμεση ανάγκη.
    Για το λόγο αυτό, το Σωματείο των Συνταξιούχων της Σκιάθου προτείνει την αξιοποίηση  του χώρου του παλαιού ‘Κέντρου Υγείας’ στην περιοχή της "Ακρόπολης" της Σκιάθου.

 Γράφει αναλυτικά ο επιστολογράφος μας:

Για την ανάγκη και τη χρησιμότητα του -νέου- σωματείου συνταξιούχων και στη Σκιάθο.

   Έχουμε φτάσει επιτέλους, τον Ιούνιο 2018, για να έχει  χτιστεί το σωματείο των συνταξιούχων στη Σκιάθο, μέσα στο πλαίσιο των δυνάμεων του συνεπούς εργατικού κινήματος, στο πλαίσιο της συμμαχίας του Π.Α.ΜΕ.
   Έχουμε βάλει κάποιους στόχους προτεραιότητας, οι οποίοι και έπαιξαν ρόλο κατά τη διάρκεια της προσέλκυσης δυνάμεων από τον πληθυσμό των κατοίκων, κυρίως συνταξιούχων, της Σκιάθου.
   Αυτοί οι στόχοι έχουν κουβεντιαστεί και πιο πέρα, έχουν παραγάγει έργο ακόμα και σε κεντρικό, πανελλαδικό επίπεδο οργάνωσης.
   Αφορούν:
    α) τη στέγαση των ασθενών που μεταφέρονται για λόγους υγείας σε νοσοκομείο, το οποίο όμως βρίσκεται σε τόπο που επιβάλλει τη διανυκτέρευση εκτός της οικίας τους,
    β) την ίδια τη μεταφορά του ασθενούς με συγκοινωνιακό μέσο,
τα οποία και τα δύο αγοράζονται, είτε είναι η διανυκτέρευση είτε το εισιτήριο για το αναγκαίο ταξίδι.

   Από ότι τουλάχιστον μπορώ να θυμάμαι εγώ, τα θέματα αυτά έχουν αρχίσει να αναδεικνύονται, στο δημόσιο διάλογο, πριν από 19 χρόνια περίπου, όταν ασθενής πολύ γνωστός μας, αναγκαζόταν να έχει την εμπειρία των υποχρεωτικών ταξιδιών και διανυκτερεύσεων στο Βόλο ταξιδεύοντας από Σκιάθο, πολλές φορές στη διάρκεια του έτους και για αρκετές ημέρες μερικές φορές, προκειμένου να έχει την αναγκαία, επείγουσα ιατρική κάλυψη. Και αυτό γινόταν με υπόδειξη ή με εντολή γιατρού -παραπεμπτικό-αφού δεν ήταν δυνατόν να παρασχεθεί η αναγκαία ιατρική βοήθεια στο Κ. Υγείας.    
   Μια εμπειρία που εδημιουργείτο σε πλείστους όσους ομόλογους συγκατοίκους  του νησιού της Σκιάθου και ακόμα περισσότερο των υπόλοιπων νησιών του συγκροτήματος των Βορείων Σποράδων, για τους οποίους είναι ακόμα πιο δύσκολη η μετακίνηση αυτή.
   Η εμπειρία αυτή υπήρχε και υπάρχει, καμουφλαρισμένη από την προστατευτική ανοχή, τουλάχιστον διά της σιωπής των ‘αρμοδίων’, και για τους κατοίκους των απομακρυσμένων χωριών από την πρωτεύουσα της Μαγνησίας.
   Σε κάποια φάση της εξέλιξης της ζύμωσης του θέματος στο δημόσιο διάλογο, έφτασε να γίνει θέμα και στο δημοτικό συμβούλιο Βόλου, όπου πάρθηκε μια θετική απόφαση, για την προγραμματισμένη και  μη αγοραία κάλυψη της κοινωνικής αυτής ανάγκης από την πολιτεία.
   Η απόφαση αυτή αποσυμπίεσε, προσωρινά, όσους περιορίζονταν από την αντίθεση που δημιουργείτο μεταξύ της εικόνας μιας φιλολαϊκής οργάνωσης και των στελεχών της και της αυτονόητης για το πλειοψηφούν δυναμικό, κάλυψης της περιγραφόμενης ανάγκης ιατρικής περίθαλψης του λαϊκού πληθυσμού, τον οποίον φιλοδοξούσαν να αντιπροσωπεύουν σε διάφορα όργανα του κράτους. Βουλή, δημοτικά συμβούλια, συνδικαλιστικές οργανώσεις, κλπ. Να αντιπροσωπεύουν, όχι όμως να εκπροσωπούν! 
   Η απόφαση αυτή έβγαλε ένα βάρος πάνω από τη πλάτη όσων θέλουν να υποστηρίζουν τη νομιμότητα της αγοράς σε όποια φάση κάλυψης των αναγκών του ανθρώπου στο σύγχρονο κοινωνικό σύστημα. Ειδικότερα μάλιστα για όσους θέλουν να ‘αυτοπροσδιορίζονται’ ως αριστεροί, π.χ. ΣΥΡΙΖΑ, κλπ, όπως παλιότερα το ΠΑΣΟΚ, αλλά και σήμερα διαφόρων ειδών ‘επαναστάτες’ που όμως ‘κάνουν το σταυρό τους’ στην παν-αγία την αγορά.  
   Η πιο πάνω απόφαση παραλληλιζόταν με το αίτημα της παραχώρησης χώρων του παλιού κτηρίου του νοσοκομείου Βόλου, προκειμένου να μπορεί να δέχεται την εξυπηρέτηση της ανάγκης στέγασης ασθενών και των συνοδών τους από τα περιφερειακά σημεία κατοικίας τους σε σχέση με το Βόλο. Ένα αίτημα που συνόδευε συμπληρωματικά τη συζήτηση ανάδειξης του ελλείμματος  της κάλυψης μιας τόσο αυτονόητα στοιχειώδους ανάγκης του λαού των Βορείων Σποράδων, στις σύγχρονες συνθήκες ζωής.
   Από τότε πέρασαν μερικά χρόνια ώστε σήμερα να βρίσκεται το ίδιο θέμα αρκετά καλά ξεχασμένο, μέσα στις πτυχές της υποχώρησης της κοινωνικής συνείδησης στην επίθεση που δέχεται από τις δυνάμεις της αγοράς και τους πολιτικούς της συμμάχους. Η υποχώρηση αυτή ξαναέδωσε το χαμένο περιθώριο διακίνησης της εικόνας ενός τόσο φτηνού λαϊκισμού, τότε που το ανάστημα του λαού βρισκόταν σε υψηλότερο επίπεδο. Η υποχώρηση του δυναμικού του Λαού, απέναντι στην αρπακτική διάθεση της αγοραίας νομιμότητας, η αποδοχή της αριστερότητας της κατάργησης των κοινωνικών δικαιωμάτων αλλά και των διεκδικήσεων για το χτίσιμο νέων κοινωνικών δικαιωμάτων, νάρκωσε το πόνο της ήττας του, εγκλωβίζοντας την ύπαρξή του μέσα στα τείχη της φυλακής των νόμων της αγοράς. Έφτασε μάλιστα στο σημείο να βάλει την ίδια την αγορά να αξιολογεί τη προτεραιότητα κάλυψης των αναγκών του, δηλαδή 'ψήφισε' την κατάργηση των κοινωνικών δικαιωμάτων του, κάτω από την επήρεια αυτής της νάρκωσης, της αποδοχής δηλαδή της θέσης του ηττημένου.
   Βέβαια το ίδιο θέμα είχε καταφέρει να γίνει μέρος των στόχων του προγράμματος της παράταξης της λαϊκής συμμαχίας στη Σκιάθο τουλάχιστον, κατά τις εκλογικές περιόδους 2006 στις Νομαρχιακές  και 2010 στις δημοτικές εκλογές.
  Σημειωτέον ότι το αίτημα αυτό συνολικά, βαίνει αντίθετα με την βασική και αδιαπραγμάτευτη κατεύθυνση της πολιτικής των αγοραίων δυνάμεων που πλειοψηφούν στα διάφορα όργανα του κράτους, αιρετά και διορισμένα, παρέχοντας μια συνεκτική και ασφαλή προστασία στο καθεστώς που αντιμάχεται κάθε τέτοιου είδους αιτήματα, κάθε είδους κοινωνικά δικαιώματα, κάθε είδους προστασία από την αγοραία εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.
Φυσικά και είναι σε όλους γνωστό πως έστω και σιωπηρά διαφωνούν οι πυρήνες των ηγεσιών τους, και θα κάνουν ότι τους περνάει για να σβήσει η όποια δύναμη μπορεί να αναδεικνύει τέτοια αντι-αγοραία αιτήματα.
Αφού, αυτοί ειδικά το ξέρουν καλύτερα ότι, εκεί που μπαίνει η αγορά καταργούνται τα κοινωνικά δικαιώματα.
   Αυτή η αντι-αγοραία συνείδηση στο λαό, που υπάρχει από τη φύση του, σαν δυναμική υπαρκτή οντότητα στην ιστορία των κοινωνιών, αποτελεί αντίπαλο για τις δυνάμεις της αστικής συμμαχίας, και  δεν μπορεί να υπάρξει καμιά αυταπάτη περί αυτού.
   Ξέρουμε ότι μπροστά μας έχουμε τον πόλεμο αυτών των δυνάμεων οι οποίες προς το παρόν βρίσκονται στη μεριά των νικητών έναντι και εις βάρος του λαού.
Το μεγεθυνόμενο κενό που δημιουργεί την αιτία τέτοιων αιτημάτων, αποτελεί απόδειξη της ήττας του λαϊκού κινήματος από τις δυνάμεις της αγοράς, από τους νόμους της αγοραίας δημοκρατίας τους.
   Η ανάδειξη αυτής της εικόνας αποτελεί την απαρχή της ανατροπής της ως εξουσίας, για τη λευτεριά του λαού.
Γιώργος  Καραστατήρας
Σκιάθος, 23-7-2017.

Αποτέλεσμα εικόνας για Οι συνταξιούχοι στον αγώνα
 

Προσθήκη νέου σχολίου


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση