αρχική σελίδα πολιτική Η "αναγέννηση" του γερμανικού ναζισμού είναι πρόταγμα του κεφαλαίου...

εγγραφή χρήστη



Δημοφιλή

Η "αναγέννηση" του γερμανικού ναζισμού είναι πρόταγμα του κεφαλαίου... PDF Εκτύπωση E-mail
αρθρογραφία - άρθρα για την πολιτική
Συντάχθηκε απο τον/την Από το φίλο και συναγωνιστή Γ.Κ.   
Τρίτη, 03 Οκτωβρίου 2017 19:42

 

AfD12

    Με αφορμή τα αποτελέσματα των πρόσφατων γερμανικών εκλογών και το θόρυβο που προκλήθηκε από την εκλογική άνοδο στην τρίτη θέση  του ακροδεξιού κόμματος «Εναλλακτική για τη Γερμανία»( AfD), λάβαμε και δημοσιεύουμε το παρακάτω σχόλιο του φίλου-συναγωνιστή μας Γ.Κ.

Σχετική εικόνα

 

   Το ...αναγεννημένο πρόταγμα του Ευρωπαϊκού Κεφαλαίου, της "ΕΕ"


    Στις εκλογές που διεξήχθησαν τελευταία στη Γερμανία, είδαμε να προβάλλεται με διακριτά μεγάλη συχνότητα από τα καθεστωτικά, ιδιωτικοκρατούμενα ΜΜΕ, (ιδιωτικά και «δημόσια»), ειδικά ένα κομμάτι από το λόγο του επικεφαλής της λεγόμενης «Εναλλακτικής για τη Γερμανία»( AfD), όπου προτείνεται στο γερμανικό λαό, η αναγκαιότητα να νιώσει επί τέλους περήφανος για τη δράση του, υπό τας διαταγάς του Ναζισμού, τότε γερμανικού στρατού. Και ειδικότερα και όχι άστοχα, να υπερηφανευτεί για τους Γερμανούς στρατιώτες εκείνου του στρατού! Πρέπει να είναι υπερήφανος, ο γερμανικός λαός εννοείται, για τα κατορθώματα των Γερμανών στρατιωτών κατά το Β´Παγκόσμιο πόλεμο, σύμφωνα με το παραπάνω «απελευθερωτικό πρόταγμα» των AfD!

    Ρίχτηκε αυτό, μάλιστα, και σαν το περισσότερο εμβόλιμο σύνθημα στο προεκλογικό αγώνα και όπως φαίνεται από την έπαρση της ηγεσίας τους, ήταν από τα επιλεκτικότερα δολώματα ψήφων, ικανό να αποσαθρώσει παλαιότερους πολιτικούς δεσμούς λαϊκών στρωμάτων με τα διάφορα αστικά κόμματα, αυτά δηλαδή που καλλιεργούν την αυταπάτη της «δημοκρατίας της αγοράς» με κατεξοχήν εκπροσώπους τους λεγόμενους σοσιαλδημοκράτες του κ. Σουλτς κ.λπ.. Αλλά και αυτών που προτείνουν να αφεθεί στην πάντα ο δημοκρατικός φερετζές, όταν με τον τρόπο αυτόν πρόκειται να ανακάμψει το καπιταλιστικό κέρδος, με το οποίο έμαθαν και το λαό να ταΐζει το υποκείμενο του εγωισμού του.

    Του εγωισμού αυτουνού που τεμαχίζει το λαό σε ιδιώτες, που κόβει τους δεσμούς του ανθρώπου με το κοινωνικό και το ιστορικό περιβάλλον του.

    Αυτουνού που στρατεύει τον άνθρωπο εναντίον του λαού στον οποίο ανήκει, αυτουνού που στρατεύει το Γερμανό εναντίον του Γερμανικού λαού, που μετατρέπει το Γερμανό σε Ναζί Γερμανό.

    Αυτουνού που μετατρέπει το Γερμανό στρατιώτη σε οπλισμένο φύλακα της φυλακής του Γερμανικού λαού.

    Αυτηνής που έφτιαξε το ...φυρεράτο του «φύρερ» για να σώσει το αφεντηλίκι της Γερμανικής πλουτοκρατίας, αυτουνών που κατάφεραν να ρίξουν θυσία το Γερμανικό λαό στο βωμό υπέρ του «Ράϊχ» του πλούτου τους και της τρέλας τους.

    Αυτουνών που παράδωσαν τη Γαλλία σε μια βδομάδα μέσα, για να μην καθυστερήσει το όραμα τού από τότε Γαλλο-Γερμανικού άξονα, για να πιουν από κοινού το ζεστό κατακόκκινο αίμα της πρώτης Σοβιετικής Δημοκρατίας.

    Αυτουνών που γέμισαν και το στόμα του επικεφαλής των σοσιαλδημοκρατών της Γαλλίας, Μιτεράν, για να υποστηρίξει τον «ηρωϊσμό των Γερμανών στρατιωτών», ίσως για να «δικαιολογήσει» ή να και για χαϊδέψει κάποια αυτιά, εκείνων των κεφαλών που οργάνωσαν την ταχύτατη και επικερδέστατη επιχείρηση κατοχής της Γαλλίας από τους Ναζί και ευτυχούν και τώρα, να έχουν την έδρα τους εντός της Γαλλίας, διασκεδάζοντας κι από πάνω γιατί πέρασαν, πχ, ένα Μάη του ’68...

    Πόσο προσεγγίζει αλήθεια η άποψη της Γαλλικής σοσιαλδημοκρατίας εκείνη τη στιγμή με το πρόταγμα της ηγεσίας των AfD της Γερμανίας σήμερα;

Είναι άραγε χωρίς ταξικό περιεχόμενο αυτή η σύμπτωση;

    Είναι τόσο αφελής ο σημερινός ηγέτης των ΑfD, ώστε να επιδεικνύει, τόσο σαρκαστικά, αυτή τη σύμπτωση;

    Ας προσεχθεί λίγο περισσότερο, από όσο προβάλλεται από το λόγο αυτό της ηγεσίας του AfD,  το γεγονός ότι δεν διατυπώνεται το ίδιο -πρόταγμα- για τους αξιωματικούς και την ηγεσία του τότε γερμανικού στρατού και ακόμα περισσότερο της ανώτατης καθοδήγησης του, του «φύρερ»!

    Αναφέρει μάλιστα ένα από τα στρατιωτικά σώματα των Ναζί, προβάλλοντας σαν πράξη ηρωισμού και θάρρους το εγκληματικό έργο του χωρίς να θέλουμε να υποτιμήσουμε την αναμφισβήτητη μαχητική ικανότητα του τότε γερμανικού στρατού που σε ένα βαθμό οφειλόταν και στο στρατιώτη του.

    Ο στρατιώτης αυτός όμως ήταν φασίστας, σύμφωνα με το πρότυπο του τότε γερμανικού στρατού!...  Χωρίς αυτό να σημαίνει πως το υποκείμενο-πρόσωπο που υποδύονταν το ρόλο του στρατιώτη αυτουνού, ήταν μεταλλαγμένο σε υποκείμενο φασίστα απ’ άκρου εις άκρον της προσωπικότητάς του, δυστυχώς για τους κυρίους ηγέτες-καθοδηγητές και τους απανταχού  χρηματοδότες των διαφόρων AfD! Είναι αυτό άλλωστε που ομολογείται υπό μορφήν μαύρου χιούμορ από τους ίδιους και τους οπαδούς τους, ότι ο στρατιώτης έχει πάντα ένα μειονέκτημα, το ότι μπορεί να σκέφτεται!

    Όσο για την ικανότητα εκείνου του στρατού και εκείνου του στρατιώτη, αξεπέραστη απόδειξη αποτελεί το τόσο μεγάλο, το μαζικό έγκλημα που έκαναν! Αυτό που άφηνε να εννοηθεί και ο «μεγάλος» Μιτεράν, για να πάρει την έγκριση και τη ψήφο κάποιων «σταγονιδίων».

    20 εκατομύρια νεκροί στη Σοβιετική Ένωση, εκατοντάδες χιλιάδες νεκροί και σε άλλους λαούς, στην Πολωνία, στην Ελλάδα...

(Στην Ελλάδα  όπου δυστυχώς δεν απουσιάζουν οι "δικοί μας",  ομόλογοι του AfD -«Χρυσαυγίτες», αγοραίοι "πατριώτες", κ.λπ.!)

   Τι μεγάλη επιτυχία!

    Όπως επίσης δεν αμφιβάλλει κανείς ότι, όταν και όπου επαναλαμβάνεται, το σύμπτωμα αυτής της μαζικής υστερικής πανούκλας της ανάπτυξης του φασισμού, μπορει και επαναλαμβάνεται το σενάριο των «ηρωϊσμών», για το οποίο η ηγεσία των AfD  επισημαίνει πως πρέπει να περηφανεύεται ο γερμανικός λαός, για να μπορέσει στη συνέχεια με την υπερηφάνεια του αυτή, να διακρίνει και να βρει το δρόμο για την απελευθέρωσή του από τα δεσμά των δεινών του.  Ένα δόλωμα που πουλήθηκε με επιτυχία στο παζάρι αυτής της εκλογικής διαδικασίας. Κατ’αντιστοιχία και αναλογία -φυσικά- ο κάθε λαός.

    Εκείνος λοιπόν ο «στρατιώτης» δεν ήταν άλλος από τον περήφανο  Γερμανικό λαό, τον τότε αλυσοδεμένο από τα υπέρπαχα παράσιτά του, τα οποία προσδοκούν την επανάληψη της τραγωδίας εκείνης του γερμανικού λαού.

    Ο εφιάλτης της επανάστασης του Γερμανικού Λαού και της φλόγας του, παραμένει άγρυπνος στα όνειρά τους.

    Πόσο δίκιο έχουν πράγματι;

Σχετική εικόνα
 

Προσθήκη νέου σχολίου


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση