αρχική σελίδα κοινωνία Η "Αγία Ζώνη" του κεφαλαίου και το χρέος του λαού

εγγραφή χρήστη



Δημοφιλή

Η "Αγία Ζώνη" του κεφαλαίου και το χρέος του λαού PDF Εκτύπωση E-mail
αρθρογραφία - άρθρα για τo περιβάλλον
Συντάχθηκε απο τον/την Από το φίλο και συναγωνιστή Γ.Κ.   
Κυριακή, 24 Σεπτεμβρίου 2017 20:25
 Αποτέλεσμα εικόνας για ρύπανση σαρωνικου από το μαζουτ
    Απ' αφορμή το φρικτό έγκλημα που διαπράχθηκε εναντίον του φυσικού περιβάλλοντος, της ζωής και του μέλλοντος του εργαζόμενου ελληνικού λαού, τη ρύπανση του Σαρωνικού από χιλιάδες τόνους μαζούτ του δεξαμενόπλοιου "Αγία Ζώνη ΙΙ", πάνω στη ...συνήθη προσπάθεια μεγιστοποίησης των  κερδών μιας αδίστακτης κεφαλαιοκρατικής μειοψηφίας, ένα έγκλημα το οποίο έστειλε στα σκουπίδια την προπαγάνδα των ψευτοαριστερών λακέδων του συστήματος περί ... "δίκαιης ανάπτυξης", αλλά και την αντίστοιχη προπαγάνδα των αστικών ΜΜΕ για τον "κοινωνικό" χαρακτήρα των κεφαλαιοκρατικών σκυλόψαρων,  λάβαμε και δημοσιεύουμε το παρακάτω σχόλιο του φίλου και συναγωνιστή μας  Γ.Κ :
Αποτέλεσμα εικόνας για ρύπανση σαρωνικου από το μαζουτ

                                                              Η "Αγία Ζώνη" του κεφαλαίου και το χρέος του λαού

    Ένα από τα θαλάσσια φέρετρα με τη μορφή πλοίου, που προκλητικά -για το φτωχό λαό- το ονόμαζαν οι ιδιώτες-έμποροι, οι επιχειρηματίες, ιδιοκτήτες του: "Αγία Ζώνη", έκανε το "θαύμα" των εμπνευστών του! Το "θαύμα" όλων αυτών που προτείνουν να μπαίνουν πάνω στα  πλοια αυτά,  τα προγραμματισμένα  για φέρετρα, ετικέτες με ονόματα αγίων, όλων των "προσευχόμενων" -για το Κεφάλαιο- εκκλησιών, για την άρση του ...όποιου εμποδίου της  διεύρυνσης του "ρίσκου" της λεγόμενης "επιχειρηματικότητα"ς του Κεφαλαίου, δηλαδή της απόλυτης ελευθερίας στο κυνήγι του εξατομικευμένου, ανταγωνιστικού, διαιρετικού, εγκληματικού κέρδους. Εκείνης της "ελευθερίας" που προτιμούν πολλές φορές να χαρακτηρίζουν καμαρώνοντας οι εραστές της, "ιδιωτική πρωτοβουλία"...΄

    Θυμίζει το κυρίαρχο -κοινωνικά- αυτό πνεύμα το "δίκαιο" της αρχαίας Σπάρτης, όπου επιβραβευόταν όποιος μπορούσε να κλέψει χωρίς να φανεί η κλεψιά. Ό,τι δηλαδή δικαιολογεί την ανάδειξη εκείνου του πολιτεύματος, που αποτελεί την πυξίδα του φασισμού και τον έρωτα των καπιταλιστών, μαγαρίζοντας τη σημασία και την ουσία της ιστορίας της αρχαίας Ελλάδας, που αποτελεί κομμάτι της ιστορίας και του πολιτισμού της ανθρώπινης κοινωνίας.

    Ο "Ριζοσπάστης" αναφέρει με μεγάλη μετριοπάθεια, ότι "η κυβέρνηση και οι εφοπλιστές έχουν εγκληματικές ευθύνες κι αυτό το έγκλημα δεν πρέπει να μείνει ατιμώρητο" .

    Άραγε μόνο αυτοί -που αναφέρονται- έχουν αυτές τις μεγαλύτερες, αναντικατάστατες και αξιοτιμώρητες ευθύνες;  Αξιοτιμώρητες από το λαό φυσικά και όχι από τους εξ επαγγέλματος και εκ πεποιθήσεως ιδιώτες, το δίκαιό τους και το κράτος τους.

    Αυτοί που αναφέρονται και στο άρθρο αυτό, από μόνοι τους είναι στην πρώτη γραμμή των σκαπανέων της εγκληματικής και γενικευμένης αυτής  επιχείρησης μαγαρίσματος της φύσης και του πολιτισμού του Ανθρώπου. Ενός πολιτισμού εναντίον του οποίου συντελείται  ύβρη, όταν η  κοινωνία θέτει σαν το άριστο των ιαμάτων της, το ...υβρίδιο εκφασισμού του σύγχρονου ανθρώπου... Όταν το κράτος  βάζει στην προτεραιότητα των στόχων του την προστασία της τάσης μεγιστοποίησης του αγοραίου κέρδους...

    Όλοι αυτοί οι "πιονέροι" του αστικού συστήματος, όσοι αναδεικνύουν σε ιδανικό τον αγοραίο καταναγκασμό, πολιτικοί και οικονομικοί παράγοντες με τις οργανώσεις τους, τώρα που αναγκάζονται να καταμετρήσουν κάποιες από τις συνέπειες του προμελετημένου εγκλήματος του κάθε "Αγ. Ζώνη", σπεύδουν να  καλύψουν την αιτία πίσω από τη μάσκα του διοικητισμού. Μιας πολύ πρόσφορης μορφής,  μαζικής κοινωνικής αυταπάτης με πολύ μεγάλα περιθώρια κέρδους, για τους απατεώνες του αγοραίου ιδεαλισμού και για τις τσέπες τους φυσικά!

    Δηλαδή τους ευαγγελιστές της διαιώνισης της αστικής εξουσίας. Ή, καλύτερα, τους ευαγγελιστές της υποταγής της εργατικής τάξης στη σαπίλα του σύγχρονου κοινωνικού συστήματος, τους λειτουργούς της νάρκωσης κάθε δράσης, ακόμα και σκέψης προσωπικής αλλά κυρίως και πρωτίστως συνεκτικά συλλογικής.

    Για να τιμωρηθεί αυτό και όποιο άλλο έγκλημα, πρέπει να αναγνωριστεί πρώτα-πρώτα. Και σίγουρα δεν αναγνωρίζεται, αλλά αντίθετα προστατεύεται και αθωώνεται, όταν παύει να διακρίνεται και να φαίνεται αυτός ο χαρακτήρας μιας πράξης ή μεθόδου.

    Και παύει να φαίνεται, όταν καλύπτεται πίσω από τον επιτηδευμένο μπερντέ του διοικητισμού, σαν μια πρώτη επιχείρηση αποφυγής του ξυπνήματος ενός υπνωτισμένου λαού, εκ μέρους του στρατού του στρατοπέδου της αστικής συμμαχίας.

    Τι έκανε και τι δεν έκανε ο υπουργός, η κυβέρνηση, ο δήμαρχος, το λιμεναρχείο, κλπ, κλπ, κλπ. Αυτά αποτελούν μέρος της βάσης στήριξης της γέννησης και της εξέλιξης του εγκλήματος και όχι το ίδιο το έγκλημα.

    Άλλωστε, παρουσιαστές και παρουσιάσεις, όπως π.χ. του ΣΚΑΪ, δεν μπορούν να τοποθετήσουν μέσα στο σύνολο της παρουσίασης του θέματος, το κομμάτι που αφορά π.χ. το μέγεθος και τη σημασία του συνεπαγόμενου οικονομικού κόστους του κρατικού προϋπολογισμού, για την στοιχειώδη δυνατή αποκατάσταση των γενικευμένων ζημιών!

    Θα υπέπιπταν στο ατύχημα της παράβασης καθήκοντος! Θα εξέθεταν έτσι όσους τους εμπιστεύτηκαν τη θέση που εργάζονται και εν μέρει λειτουργούν, τουλάχιστον κάποιοι που τους βγάζουν σαν έμπειρογνώμονες των οικονομικών εξελίξεων και προοπτικών.

    Γιατί δεν παρουσιάζεται η συνάρτηση του εγκλήματος με το περίφημο έλλειμμα και το χτίσιμο του λεγόμενου χρέους, του κρατικού κατά τα άλλα χρέους, αυτουνού που φορτώνεται στο λαό;

    Γιατί τότε δεν θα μπορούσε να αποκρύψει το έγκλημα και τους εγκληματίες με τους οποίους βρίσκονται στο ίδιο στρατόπεδο, της ίδιας συμμαχίας, που είναι ο αντίπαλος του Λαού και της δικής του Συμμαχίας.

    Γιατί τότε ο λαός βρίσκει τη θέση Του.

    Καθαρίζει από τα μαγαρίσματα, από το σάπισμα που ταΐζει τα κυρίαρχα παράσιτα.

   Αυτά που έχουν την εξουσία.

   Τα μεγάλα αφεντικά!

Αποτέλεσμα εικόνας για ναυαγιο αγιας ζωνης


Η αφίσα της συγκέντρωσης

 

Προσθήκη νέου σχολίου


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση