αρχική σελίδα παιδεία Η εντυπωσιακή έκθεση που έγραψε ένα 'πρωτάκι'.

εγγραφή χρήστη



Δημοφιλή

Η εντυπωσιακή έκθεση που έγραψε ένα 'πρωτάκι'. PDF Εκτύπωση E-mail
αρθρογραφία - άρθρα για την παιδεία
Συντάχθηκε απο τον/την Δημοσιογράφος -1   
Παρασκευή, 12 Νοεμβρίου 2010 17:18

Αποτέλεσμα εικόνας για γραφω έκθεση  Αποτέλεσμα εικόνας για γραφω έκθεση

«Ήδη πέρασαν δύο εβδομάδες από την πρώτη μέρα στο καινούριο σας σχολείο, το Γυμνάσιο. Ζωντανέψτε στη μητέρα σας ή σε ένα άλλο οικείο πρόσωπο τις εντυπώσεις, τις προσδοκίες και τα συναισθήματά σας από αυτή την εμπειρία σας.»

 

  Το σχολείο μου τώρα πια είναι το γυμνάσιο.

  Εμένα μου μοιάζει με ανεξερεύνητη γη που περιμένει να το εξερευνήσω ή με σκοτεινό δωμάτιο που περιμένει να το φωτίσω.

  Σε αυτό το σχολείο υπάρχουν τα λυκάκια, τα γυμνασιόπαιδα της Β΄ και της Γ΄ γυμνασίου και…. αυτό που στους καινούριους φαίνεται πιο φοβιστικό!

  Ένα μεγαλύτερο παιδί στην Α΄  γυμνασίου!

  Όλοι οι μεγαλύτεροι σου φαίνονται με πεινασμένα λιοντάρια έτοιμα να σου ορμήξουν, αλλά αν είσαι τυχερός έχεις κάνει μερικούς φίλους απ’ το δημοτικό και όταν έρχεσαι σε υποδέχονται όπως κάθε φίλος. Αυτό που τρέμουν οι μικρότεροι μαθητές ιδίως της Α΄ είναι ο ανεξερεύνητος χώρος των αγορίστικων τουαλετών. Ο κόσμος των μεγαλύτερων παιδιών και της ηρεμίας τους που πολλές φορές τους την χαλάει ένας ‘ανεπιθύμητος’ καθηγητής. Όλοι μας ξέρουμε τι γίνεται εκεί μέσα, ακόμα και οι δάσκαλοι, αλλά για λόγους ασφαλείας δεν θα το αναφέρω.

  Οι καθηγητές πάλι είναι αρκετά καλοί. Πολλές φορές σου μοιάζουν σαν τέρατα με μεγάλα κόκκινα μάτια έτοιμα να ξεράσουν ατελείωτες ασκήσεις για το σπίτι και άλλες φορές σου μοιάζουν με ένα συμπαθητικό φίλο που ευχάριστα θα περνούσες την ώρα σου μαζί του. Καμιά φορά επίσης νομίζεις ότι σε έχει βάλει στο μάτι και ότι κάποιος άλλος μαθητής είναι η «αγάπη» του. Αυτό θα μείνει για πάντα μυστήριο αφού μόνο ο ίδιος ο καθηγητής το ξέρει.

  Αυτά είχα να πω για το Γυμνάσιο. Περνάω καλά εδώ αλλά θέλω να κάνω τη πρώτη μου κατάληψη!

  Την περιμένω πως και πως!!!

‘GATE 7’

 

Η έκθεση γράφτηκε στις αρχές του Οκτώβρη. Έκανε μεγάλη εντύπωση η διαύγεια του παιδικού πνεύματος και η αυθεντική ευαισθησία του παιδιού που αποτυπώνει το νέο του περιβάλλον. Έκανε εντύπωση η κοφτερή του ματιά και το θάρρος του να διατυπώσει διάφορες πτυχές με χιούμορ και νόημα ιδιαίτερα ώριμο.

  Ποιος είπε ότι τα ‘μικρά’ παιδιά είναι τόσο μικρά;!!

  Εμένα να με συγχωρεί η παιδική αυτή ψυχή, που δεν μπόρεσα να αφιερώσω πρωτύτερα χρόνο για να δώσω να απολαύσουν και οι αναγνώστες μας αυτό το πηγαίο, ζωντανό, αισιόδοξο δυναμικό της νέας ζωής, η οποία όμως έχει μπει στις μυλόπετρες του γλοιώδους σημερινού αγοραίου ανταγωνιστικού κοινωνικού συστήματος, και από τις οποίες χρειάζεται προστασία.

  Προστασία όμως που προς το παρόν υστερεί από αυτούς που πρέπει να την εκδηλώσουν και να την οργανώσουν.

  Το Π.Α.ΜΕ. δείχνει το δρόμο για τη ζωή που αξίζουν αυτές οι νέες ψυχές.

  Έχει διατηρηθεί η ορθογραφία όπως ο ‘μικρός’ αυτός μαθητής την είχε.

  Γι αυτό είμαστε περήφανοι που πολλές φορές δεν σκύβουμε το κεφάλι στη Δ/νση, πχ όταν θέλει να στριμώξει τα παιδιά αυτά από τα 4 τμήματα που είναι τώρα στα 3.

  Και δεν κάνουμε τους καλούς υποτακτικούς υπαλλήλους που περιμένουν το ρουσφέτι του Αγά τους, αδικώντας όμως τους μαθητές που εννοείται ότι υπηρετούν.