αρχική σελίδα κοινωνία Tα ''survivors'' και ο εκφασισμός της καπιταλιστικής κοινωνίας...

εγγραφή χρήστη



Δημοφιλή

Tα ''survivors'' και ο εκφασισμός της καπιταλιστικής κοινωνίας... PDF Εκτύπωση E-mail
αρθρογραφία - άρθρα για την κοινωνία
Συντάχθηκε απο τον/την Από τον Γιώργο Καραστατήρα   
Τρίτη, 15 Αυγούστου 2017 00:42
   
Σχετική εικόνα
   
     Από το συναγωνιστή Γιώργο Καραστατήρα λάβαμε και δημοσιεύουμε το παρακάτω ενδιαφέρον άρθρο. Ένα άρθρο, το οποίο γίνεται ακόμα πιο επίκαιρο, καθώς η "νέα τηλεοπτική σεζόν" -μετά το καλοκαίρι- υπόσχεται στο "τηλεοπτικό κοινό" όχι ένα, αλλά πολλά "survivors" απύθμενης κοινωνικής βαρβαρότητας και αχρείου καθημερινού φασισμού.

"Ζήτω η νίκη" μέσα από τα ''σαρβάϊβορς'' των ιδιωτικοκρατούμενων ΜΜΕ...
   Ο εκφασισμός της κοινωνίας αποτελεί αναπόφευκτο δρόμο για την αποτελεσματικότητα της μεγιστοποίησης του εξατομικευμένου ανταγωνιστικού κέρδους των -καπιταλιστικών- επιχειρήσεων. Το σύνθημα ''ζήτω η νίκη'' αποτελεί  το συμβολισμό του καθεστώτος μοιρασιάς της λείας μετά την επιδρομή επιχειρήσεων τύπου ''Μπαρμπαρόσα'', για όσους είναι με το νικητή.
Όταν κάποιος είναι στους ητημένους θα μοιραστεί απλούστατα τη ζημιά! 
   Ο φασίστας φροντίζει πρώτα από όλα να μην είναι χαμένος, να είναι πάντα κερδισμένος ή με τους κερδισμένους.
Με άλλα λόγια, εν δυνάμει είναι εναντίον των ητημένων.
    Αυτή είναι η πυξίδα των ''ιδανικών'' του.
    Αυτός είναι και ο τρόπος μεγιστοποίησης του καπιταλιστικού, επιμεριστικού, αντικοινωνικού κέρδους και ο φασισμός το μοναδικό καθεστώς για την -δοκιμασμένη- αποτελεσματικότητά του.
    Άρα, στον κάθε ανταγωνισμό ο φασισμός σπρώχνει τον υποταγμένο στο χρήμα άνθρωπο, αν μπορούμε να τον ονομάσουμε έτσι, προς τη μεριά του δυνατού, του νικητή. Προς τη μεριά του χρήματος δηλαδή.
    Ή, με άλλα λόγια, τον σπρώχνει να στρατευτεί εναντίον του αδυνάτου, αυτουνού που θα μοιραστεί τη χασούρα, που η κλοπή της περιουσίας του θα μετατραπεί σε κέρδος, απόχτημα, λάφυρο για τον υποψήφιο νικητή. Και, φυσικά, για τους οπαδούς του, τους στρατιώτες του στη μάχη κατά του αδυνάτου, αυτουνού που αποτελεί σίγουρο ''υλικό'' νίκης-αρπαγής για τον κάθε μεγάλο αφέντη.
    Αφέντης του στρατού των οπαδών του στον ανταγωνισμό.
Βέβαια, χωρίς ανταγωνισμό δεν έχει νόημα η ''νίκη'', δεν έχει νόημα η λεία, τα λάφυρα, το ιδιωτικό κέρδος. 
Και ποιο είναι το πνεύμα της γενίκευσης του ανταγωνισμού;
Ποιο άλλο από το μίσος. Ειδικά στον αδύνατο, αφού αυτός θα δώσει τις ποιο σίγουρες ''νίκες'', τα πιο σίγουρα κέρδη, την πιο σίγουρη λεία, τα πιο μεγάλα μερτικά.
    Άρα, η επιδίωξη να βρίσκεται κάποιος με το νικητή είναι μια μέθοδος καλλιέργειας της πανούκλας του φασισμού, αυτής όπου βλέπουμε να εγκρίνεται η θέση του εισπράττοντος το χρήμα ανεξάρτητα από το βαθμό και την οξύτητα της απάτης που οργανώνεται και της δυστυχίας που προκαλεί.
    Η εκπαίδευση του πλήθους στην επιδίωξη εξιδανίκευσης της διαμόρφωσης και συμμετοχής του στη ''νίκη'' (που αναδεικνύεται μάλιστα από το ίδιο) είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα εργασία για τους ''μεγάλους'', γι' αυτούς που κατέχουν το μυστικό της ''νίκης'' σ΄αυτή τη ζωή: Το χρήμα!  
    Για τα ''παιχνίδια'' αυτά οι ''μεγάλοι'' ξέρουν να δείχνουν μεγάλο το ενδιαφέρον τους, να λιβανίζουν την αφεντιά τους, το αφεντηλίκι τους! Γι' αυτό και βλέπουμε να αγοράζεται π.χ. με 220 εκ. Ευρώ ο παίχτης που μετατρέπει το παιχνίδι σε ''παιχνίδι'' τους.
Των ''μεγάλων''.
    Το μεγάλο όμως, το μη ομολογούμενο κέρδος γι αυτούς,
είναι η κατασκευή οπαδών. Η προπαρασκευή, δηλαδή, της επιδρομής της αλεπούς στο παζάρι των αυταπατών μιας σάπιας κοινωνίας, που κομπορρημονεύεται πως είναι δημοκρατική, γιατί φροντίζει γι' αυτό!
Αποτέλεσμα εικόνας για κανίβαλοι

Αποτέλεσμα εικόνας για φασισμός



 

Προσθήκη νέου σχολίου


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση