αρχική σελίδα κοινωνία Επειδή υπάρχουν -ακόμα- ανθρώπινες σχέσεις που δεν μπορούν να αγοραστούν!... (μέρος τρίτο)

εγγραφή χρήστη



Δημοφιλή

Επειδή υπάρχουν -ακόμα- ανθρώπινες σχέσεις που δεν μπορούν να αγοραστούν!... (μέρος τρίτο) PDF Εκτύπωση E-mail
αρθρογραφία - άρθρα για την κοινωνία
Συντάχθηκε απο τον/την Από το φίλο και συναγωνιστή Γ.Κ.   
Σάββατο, 27 Μαίου 2017 07:42
 Αποτέλεσμα εικόνας για ξενώνες για συνοδούς ασθενών
    Η sispirosi.gr έλαβε και δημοσιεύει σήμερα το τρίτο μέρος της πολύ ενδιαφέρουσας κοινωνικής-πολιτικής ανάλυσης του αγαπητού μας φίλου και συναγωνιστή Γ.Κ., με τίτλο: " Επειδή υπάρχουν -ακόμα- ανθρώπινες σχέσεις που δεν μπορούν να αγοραστούν!... " (Η επιτακτική ανάγκη μιας  Στέγης στο Βόλο για τους ασθενείς από τα νησιά των Σποράδων και τους συνοδούς τους. ).
   
Όπως έχουμε επισημάνει και στις προηγούμενες δημοσιεύσεις αυτής της σειράς των άρθρων του Γ.Κ., ο γράφων προχωρεί σε βαθιά κονωνικοπολιτική ανάλυση των αιτίων της τραγικής κατάστασης που επικρατεί σήμερα στο ζήτημα της παραμονής των ασθενών από τα νησιά μας στην πρωτεύουσα του νομού για τις ανάγκες της θεραπείας τους.
 
Στη σημερινή του συνέχεια ο αρθρογράφος αναφέρεται χωρίς περιστροφές στα αίτια του προβλήματος και συνεπώς στις αναγκαίες κοινωνικές και πολιτικές προϋποθέσεις για την επίλυσή του.  Γιατί το πρόβλημα των ασθενών μας που δεν αποτελεί παρά μια και μόνο από τις πτυχές του άλυτου ακόμα κοινωνικού μας ζητήματος, δηλαδή της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.

  
Γράφει λοιπόν ο Γ.Κ.:
Μέρος τρίτο


    Στο πρόσφατο συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος στην Ελλάδα μπαίνει προτεραιότητα στην οικοδόμηση της Λαϊκής Συμμαχίας που θα μπορέσει να σηκώσει το βάρος της οργάνωσης του αγώνα για την απελευθέρωση του ανθρώπου -και όχι απλά της εργατικής τάξης-  με την έννοια που της δίνεται σήμερα, κατά μέσον όρο.

    Όπως έχουμε πει κατ' επανάληψη, οι λέξεις δεν έχουν ένα αυτοδύναμο και αναλλοίωτο νόημα, γι' αυτό και προτιμάται στο πόνημα αυτό η λέξη "άνθρωπος", που θα ήταν σωστότερο να συνοδεύεται από το ''σύγχρονος''. Λαβαίνοντας υπ' όψη πως το σωστότερο ή όχι, εξαρτάται και από τον παραλήπτη του λόγου και όχι μόνο και μόνο από τον ομιλούντα.

    Η έννοια της Συμμαχίας για το Κομμουνιστικό λαϊκό κίνημα αποτελεί καίριο αντίδοτο στην ανάπτυξη της ταξικής πάλης εκ μέρους του. Το κατ' εξοχήν αποτελεσματικό όπλο απέναντι στην αντεπαναστατική επέλαση. Επέλαση, η οποία στοχεύει στην απομόνωση του Κόμματος από την ανθρώπινη κοινωνία.

    Μια κοινωνία για την οποία φροντίζει, η αντεπανάσταση, να σαπίζει με πολλούς πολλούς τρόπους, που όλοι τους έχουν ένα κοινό παρανομαστή: την αγορά με τους νόμους της. Και μια Συμμαχία η οποία πάντοτε υπήρχε, τώρα όμως επισημοποιείται η προτεραιότητα για συστηματική δουλειά οικοδόμησης, παράλληλα με την κομματική οικοδόμηση.

    Η έννοια της Συμμαχίας περιέχει το προαπαιτούμενο μιας βαθύτερης κατανόησης της δράσης της κοινωνίας του ανθρώπου. Μιας δράσης αντιφατικής, που διαχέεται μέσα στο κάθε ατομικό και συλλογικό υποκείμενο, δημιουργώντας ανάγλυφα τη σφραγίδα των κοινωνικών σχέσεων στο σύνολο της προσωπικότητας του ατόμου ή του συνόλου (π.χ. σύλλογος) και με δική του συμμετοχή στο έργο της διαμόρφωσης αυτής.

    Το σύνολο λοιπόν αυτό (ατομικό ή συλλογικό) δεν είναι άτμητο και αναλλοίωτο. Τα συστατικά του δυναμικού αυτού συνόλου της προσωπικότητας του ανθρώπου, εκδηλώνονται αντίστοιχα με τις συνθήκες μέσα στις οποίες βρίσκεται. Εκδηλώνεται η μία ή η άλλη πλευρά της διχασμένης αυτής προσωπικότητας, ο ταξικός πόλεμος διεξάγεται και μέσα του και εκδηλώνεται σύμφωνα με το πώς αντιλαμβάνεται τις ανάγκες του. Και αυτή η αντίληψη είναι εντελώς ανάλογη με το βαθμό κοινωνικοποίησης του ανθρώπου. Της κατανόησης της θέσης του και της αλληλεπίδρασης με το περιβάλλον του.

    Το συνεπές εργατικό κίνημα έχει το δύσκολο εκείνο ρόλο να βοηθάει στον εσωτερικό αυτό ''εμφύλιο'' πόλεμο των συστατικών της προσωπικότητας του ανθρώπου, το μαρασμό της  αντιδραστικής της πλευράς, της ιδιώτευσης, ή της ιδιωτικοποίησης του ατόμου. Και αυτό γίνεται μέσα από μια διαλλακτική αναγνώριση της αδυναμίας του που οφείλεται στην ανεπάρκεια της ικανοποίησης των αναγκών του. Στη φτώχεια του, οικονομική και μορφωτική. Μια φτώχεια που αποτελεί προαπαιτούμενο για τη λειτουργία του σημερινού κοινωνικού συστήματος.

    Αυτή η διαλλακτικότητα, χαρακτηριστικό στοιχείο του ελευθερωμένου ανθρώπου, του Κομμουνιστή, δεν σημαίνει υποχώρηση, δηλαδή χάλασμά του. Σημαίνει το προχώρημα της ικανοποίησης των αναγκών του με όσα μέσα εκείνη τη στιγμή αντιλαμβάνεται ότι υπάρχουν. Μέσα τα οποία δεν καταστρέφουν και δεν αντιμάχονται την πορεία απελευθέρωσης από την κυρίαρχη αντίφαση που τον βασανίζει. Δεν τοποθετεί τον άνθρωπο στο στρατόπεδο της Αστικής Συμμαχίας, αλλά τον απελευθερώνει από τον αντικομμουνισμό που τον βασανίζει. Τον βοηθούν να δει καλύτερα μέσα από τα βήματα αυτά, το δρόμο που βαδίζει ο Κομμουνιστής, ο ελευθερωμένος άνθρωπος. Τον βοηθάει -τον άνθρωπο- να πολεμήσει ώστε να μαραθεί ο ιδιώτης που κουβαλάει μέσα του, επειδή συν τοις άλλοις νοιώθει τόσο μεμονωμένος, τόσο μοναχός.

    Διαλεκτική διαλλακτικότητα με συνεπή εργατικότητα, λοιπόν! Να η μέθοδος τόνωσης των δεσμών του Κόμματος με το λαό, της Λαϊκής Συμμαχίας που προστατεύει το λαό από την αποικοδόμηση, το γκρέμισμα, την υποταγή του στο χρήμα.

    Ο λαϊκός πληθυσμός σήμερα παραδίδει από μόνος του συναινετικά, όσα τα παράσιτα της άρχουσας τάξης του κλέβουν, όσα το Κεφάλαιο ζητάει ν΄ αρπάξει για να μπορέσει να συνεχίσει να  ζει. Γίνεται έτσι επικερδέστερη η επιχείρηση πτώχευσής του από την Αστική Συμμαχία, που τον χτυπάει για να υποταχτεί στο σχέδιό της αυτό. Επικερδέστερη η επιχείρηση αρπαγής του δικαιώματος του λαού στη ζωή. Κάθε δικαιώματος που παράγει η ίδια η εργατική τάξη, δηλαδή η παράγουσα και μη καταστρέφουσα από τη φύση της, πλευρά της ανθρώπινης κοινωνίας.

    Ο λαϊκός πληθυσμός έχει υποταχτεί ''εθελοντικά'', σε ένα εντυπωσιακά μεγάλο βαθμό, σ' αυτούς που του πίνουν το αίμα.

    Αυτή είναι η σημαντικότερη πλευρά της σημερινής ιστορικής φάσης, όπως μάλλον συνέβαινε με διακυμάνσεις, σε όλη την ιστορική εξέλιξη της ανθρώπινης κοινωνίας. Η νίκη της αντεπανάστασης σήμερα διάγει ένα πρωτοφανές, φοβερό ανώγειο, ικανό να εντυπωσιάζει ακόμα περισσότερο μέσα από τα γυαλιά της εφαρμοζόμενης τεχνολογίας.

    Η σημερινή τεχνογνωστική εξέλιξη, αυτονόητα έρχεται τότε με όλο της το μένος να εκδικηθεί, επειδή παραδίδεται στο αγοραίο πορνείο των μεγαλοσχήμονων παρασίτων της ανθρώπινης κοινωνίας και των κολαούζων βρώμικων συμμάχων τους. Ένα πορνείο μέσα στο οποίο φαίνεται να θέλει να θέσει τις ελπίδες του για το μέλλον ο σημερινός  άνθρωπος.

   Ένα πορνείο που του τάζει να ερωτευτεί ό,τι πουλάει.

   Θα εκδικηθεί η τεχνογνωσία, γιατί πουλήθηκε και διώχτηκε από το σπίτι της, από την αγκαλιά μιας υπεύθυνης ελεύθερης σύγχρονης κοινωνίας.

   Θα εκδικηθεί, γιατί δεν μπόρεσε να μείνει με όσους την έφτιαξαν, με όσους την γέννησαν, αφού πωλείται!

   Θα εκδικηθεί, γιατί ο σημερινός άνθρωπος την απαξίωσε τόσο, αποφεύγοντας να αντιστοιχίσει τη ζωή του, τη στάση του, στις ανάγκες και τις ευθύνες του επιπέδου σύνθεσης της σύγχρονης κοινωνίας, με τη σημερινή αγοραία  τεχνολογία και την αγοραία επιστημονική γνώση. Δηλαδή, με την αντιγνώση!

   Θα εκδικηθεί, γιατί αφέθηκε από τη σημερινή κοινωνία, να γίνει όπλο στα χέρια του εχθρού του λαού, στον οποίο απαιτεί να ανήκει.

    Προτίμησε ή προτιμάει πολύ αβασάνιστα ο σημερινός άνθρωπος, τις δουλικές πεποιθήσεις που του πουλάει η αγορά που θεμελιώνεται πάνω στην ανευθυνότητά του, για να αποφύγει το βάρος της ελευθερίας του.

    Αφήνεται από τη σημερινή κοινωνία, να ανάγεται ένας γλοιώδης ''πολιτισμός'' σε ιδανικό της ζωής του λαού, που τον δηλητηριάζει και τον σαπίζει, μετατρέποντάς τον σε ένα ασύνδετο και ακατανόητο όχλο, ένα συρφετό δούλων του χρήματος.

   Ανάγεται το χρήμα σε υπέρτατη αξία της σύγχρονης ζωής.

   Δείχνει ο ''μέσος'' άνθρωπος να προτιμάει σε όλο και μεγαλύτερο βαθμό, την υποδούλωσή του στην εξουσία του χρήματος.

   Και αυτό φαίνεται πρώτα πρώτα στη λεγόμενη ''πολιτισμένη Ευρώπη'', στο καθεστώς της “Ε-Ε” αλλά και το προπύργιο των ..."ελευθεριών" της σύγχρονης κοινωνίας, τις ΗΠΑ, όπου διακηρύττει με έναν Ρεξ Τίλερσον π.χ, ότι θα υπερασπιστεί τις "ελευθερίες" του σύγχρονου -κυρίαρχου εννοείται- κόσμου με τις ίδιες τις ένοπλες δυνάμεις του ισχυρότερου κράτους.

  Μια νέα ''επιχείρηση Μπαρμπαρόσα'' στη Νέα Τάξη της σήμερον!

   Οπότε, γιατί να μην έχουν ένα δίκιο οι  της "Χ.Α". όταν μιλάνε έτσι για τους ''πολιτικούς'' και τη ''πολιτική'';

    Όταν βάζουμε σε παγκόσμια κλίμακα τη δύναμη των όπλων μπροστά στις εξελίξεις, τι λόγο έχουν οι ''πολιτικοί'' και τα κοινοβούλια; Το πρώτο πληθυντικό πρόσωπο μπαίνει για να τονίσει τη σημασία της γενικευμένης συναίνεσης του λαϊκού πληθυσμού στο αξίωμα της υπεράσπισης της "ιδιωτικής πρωτοβουλίας'', ή με άλλα λόγια του αντικομμουνισμού.

    Γιατί να μην έχουμε στο Β΄ γύρο των εκλογών στη ''χώρα του Μάη του '68'', μια Λεπέν με έναν Μακρόν;

    Μετά από το Β΄ παγκόσμιο πόλεμο, ο σύγχρονα διαμορφωμένος ''μέσος'' άνθρωπος, δεν δείχνει να έχει καταλάβει τίποτα από τα εκατομμύρια εκατόμβες θυσιών του ανθρώπινου γένους.

   Δεν δείχνει να καταλαβαίνει, να αξιολογεί την ολική καταστροφή του πλανήτη πάνω στον οποίο ταξιδεύει.

   Δείχνει  πως ο 'θεός' του, έκανε λάθος που ήλπισε στην ολοκλήρωση της δημιουργίας 'Του' όταν  έφτιαχνε τον άνθρωπο, ή ότι είναι ένα μοιραία αναγκαίο λάθος της ίδιας της φύσης.

   Πόσο βαθύς είναι ο βόθρος του σύγχρονου φασισμού!

   Όσο μεγαλώνει η απόσταση της σύγχρονης κοινωνίας του ανθρώπου από τις ευθύνες της ελευθερίας της.

    Όσο μεγαλώνει η απόσταση της αγοραίας, της ψεύτικης "ελευθερίας" από την Ελευθερία του Ανθρώπου, την οποία, φυσικά, τείνει να καταργήσει.

    Φασισμός: το κύριο μέσο κατάργησης της ελευθερίας, της υποταγής του ανθρώπου στο αφεντηλίκι του Κεφαλαίου, στη δύναμη του χρήματος.

    Φασισμός: ο πυρήνας του πνεύματος νομιμοποίησης της αναπαραγωγής του Κεφαλαίου.

   Φασισμός: το καθεστώς μεγιστοποίησης της κερδοφορίας του Κεφαλαίου, την εποχή γιγάντωσης των επιχειρηματικών-μονοπωλιακών όμιλων.

    Φασισμός: η διά του νόμου κλοπή των ασφαλιστικών ταμείων με στόχο όχι τόσο την ιδιωτικοποίηση της περιουσίας τους, όσο την οικοδόμηση της ανασφάλειας, σαν του  αναντικατάστατου μέσου υποταγής της εργατικής τάξης, πηγής πλουτισμού του μονοπωλιακού Κεφαλαίου.

(συνεχίζεται)

 Θα ακολουθήσει και 4ο μέρος που θα εξειδικεύει μια πρόταση

στα του Συλλόγου της Ένωσης Συνταξιούχων Σκιάθου.


 Αποτέλεσμα εικόνας για Δημόσια δωρεάν περίθαλψη

 

Προσθήκη νέου σχολίου


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση