αρχική σελίδα ποίηση "Άκουσε κάποτε τον Λένιν να μιλάει, κι όλα τα κατάλαβε το μυαλό του εργάτη." ΠΟΙΗΤΙΚΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ στον ΛΕΝΙΝ.
"Άκουσε κάποτε τον Λένιν να μιλάει, κι όλα τα κατάλαβε το μυαλό του εργάτη." ΠΟΙΗΤΙΚΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ στον ΛΕΝΙΝ. PDF Εκτύπωση E-mail
αρθρογραφία - ποίηση
Συντάχθηκε απο τον/την Από τους ποιητές της εργατικής τάξης Βλαντίμιρ Μαγιακόφσκι και Τάκη Κόντο.   
Σάββατο, 21 Ιανουαρίου 2017 21:31

 

Η sispirosi.gr  τιμώντας τη σημερινή επέτειο των 93 χρόνων από την ημέρα εκείνου του Γενάρη του 1924, όταν έπαψε να πάλλει η μεγάλη καρδιά του κορυφαίου επαναστάτη ηγέτη και δασκάλου της Εργατικής Τάξης και των Λαών στον 20ο αιώνα, του Βλαντίμιρ Ιλίτς Λένιν, αναδημοσιεύει τα παρακάτω αποσπάσματα από τα ομώνυμα ποιήματα του Βλαντίμιρ Μαγιακόφσκι και του Τάκη Κόντου.


 

 

(…)

Ξέρω έναν εργάτη που γράμματα δε νογάει.
Δεν γεύτηκε μήτε τ’ αλφάβητου τ’ αλάτι.
όμως άκουσε κάποτε τον Λένιν να μιλάει,
κι όλα τα κατάλαβε το μυαλό του εργάτη.


Άκουσα κάποιου χωριάτη απ’ τη Σιβηρία
την ιστορία.
Σηκώθηκαν, με τα ντουφέκια
πήραν τη γη,
την καρπίσαν.


Για τον Λένιν δεν είχαν ούτε διαβάσει, ούτε ακούσει,
μα λενινιστές κιόλας όλοι τους ήσαν.


Είδα βουνά,που βλαστάρι δε βγαίνει.
Μονάχα το σύννεφο στα βράχια σκοντάφτει.
Κι εκατό βέρστια πιο πέρα κάποιος ερημίτης να μένει,
που στα κουρέλια του, το σήμα του Λένιν
αστράφτει.


Θα μου πούνε
πως μιλώ για κονκάρδες
που τα κορίτσια τις καρφώνουν
στο ρούχο τους κοκέτικα
παραξενιές της ζωής.
Μα όχι ―
δεν είναι κονκάρδες-
είναι η καρδιά η ίδια
που ανάβει το ρούχο,
και λάμπει γεμάτη
αγάπη για τον Ιλίτς.


Αυτό δεν εξηγείται
με της εκκλησίας τα τεφτέρια,
κι ούτε κάνας θεός τον πρόσταξε:
Γίνου ο εκλεκτός!


Με ανθρώπινο βήμα,
με εργάτη χέρια,
με το δικό του μυαλό
πήρε το δρόμο
αυτός.

(…)


Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι: «Β. Ι. Λένιν», σε μετάφραση Δημήτρη Πάνου, απόσπασμα.

Το έργο εκδόθηκε από τη "Σύγχρονη Εποχή" το 1982

 

«Βλαντιμίρ Λένιν, 1 Μάη 1920» (1927)

Λένιν
Και τ’ όνομά του μοναχά
βαριά βουερά αντηχά
πιο απ’ όλες όλες τις καμπάνες της παλιάς Ρουσίας.
Γιόμισε η πλάση γιόμισε κι ο αχός
βροντά στων καθεστώτων τα ντουβάρια
.

 

(…)

Λένιν
Μην είσουν τάχατε ο Μεσσίας;
Ο δυνατός, ο διαλεχτός μιανής φυλής
με τα μοιραία και τα ρητά και τα γραμμένα;
Τίποτα
Είσουν μονάχα το γκάστρι μιας οργής
και μιας κόκκινης ώρας η γέννα.
Είσουν ο φτασμένος ο καιρός, είσουν μια ζεστή καρδιά
μέσα σε λέφτερο αντρίκειο στήθος,
η δύναμη, η ορμή, η σφιχτή γροθιά,
είσουν το Πλήθος.

Λένιν!
Θρασομανούσε η Επανάσταση
μέσ’ στ’ ατσαλένια χεροπάλαμά σου
και να! σαν αστραπή κι αστροπελέκι
φλοβάει, βροντά το μήνυμά σου:
“Κόσμε ραγιά, τα πάντα είνε δικά σου,
τα παλάτια, η γης, η λεφτεριά σου,
κι όλα τα δίκια και τ’ αδικεμένα.
Χτύπα και πάρτα
και πάρε πίσω τα κλεμμένα!”


(…)

Κι οδηγητής και γκρεμιστής και πλάστης
πήρες τον άπραγο το Σλάβο
κι απ’ τον ανέγνωμο, βαριόμοιρο χωριάτη,
από το σκλάβο,
τον τρισελέφτερο
ζωντάνεψες Εργάτη.
Κι αν τώρα μέσ’ στη χώρα το λιβάνι
δε θυμιατίζει σανιδιόφτιαχτους αγίους,
φουρτούνιασε ως τους γκρίζους ουρανούς
στα δασωμένα του εργοστάσια το ντουμάνι.

Λένιν!
Εσύ που μιαν αγάπη γιγαντένια
μέσ’ στο ντουνιά διπλοθεμέλιωσες,
με το πιο γόνιμο το μίσος,
πέθανες ίσως;

Πέθανες; Ψέμα,
πεθαίνουν μονάχα τα ζωντίμια.
Αλλαξες κι έγινες βλαστήμια,
κι έγινες το καφτό μας αίμα
η ελπίδα γένηκες και φως και πίστη
και πίστη μας αντρίκεια
Κοσμοχτίστη.

                      Τάκης Κόντος (1898 - 1989)
 

Προσθήκη νέου σχολίου


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση