αρχική σελίδα πολιτική Δύο συμβάντα- αληθινά διδάγματα για την εργατική τάξη και τους συμμάχους της...

εγγραφή χρήστη



Δημοφιλή

Δύο συμβάντα- αληθινά διδάγματα για την εργατική τάξη και τους συμμάχους της... PDF Εκτύπωση E-mail
αρθρογραφία - άρθρα για την πολιτική
Συντάχθηκε απο τον/την Από τοφίλο- συνεργάτη μας Γ.Κ.   
Κυριακή, 18 Σεπτεμβρίου 2016 08:42


Πιατσέντσα Ιταλίας, 15-9-2016         Ζάππειο Αθήνας,16-9-2016
Αποτέλεσμα εικόνας για δολοφονία εργάτη στην Ιταλία   Στιγμιότυπο από την κινητοποίηση του ΠΑΜΕ στο Ζάππειο
                                                 

   Από το συνεργάτη της ιστοσελίδας μας, Γ.Κ. λάβαμε και δημοσιεύουμε την παρακάτω ουσιαστική, καίρια και εμπεριστατωμένη πολιτική ανάλυση:

 

Δύο συμβάντα με άμεση, καυτή σύνδεση, για την εργατική τάξη και τους συμμάχους της.

 

Συμβάν 1ο

Από  το portal του  902gr παίρνουμε την είδηση :

Πέμπτη 15/09/2016 - 16:04 - Ενημέρωση: Πέμπτη 15/09/2016 - 20:10

ΙΤΑΛΙΑ

   Εργάτης δολοφονήθηκε όταν φορτηγό της επιχείρησης έπεσε πάνω στους εργαζόμενους που περιφρουρούσαν την απεργία τους

    Ένας απεργός εργάτης δολοφονήθηκε, όταν φορτηγό της εταιρείας έπεσε πάνω στην απεργιακή φρουρά τα ξημερώματα της Πέμπτης. Θύμα είναι ο Abd Elsalam Ahmed Eldanf, Αιγύπτιος εργάτης 54 ετών, πατέρας πέντε παιδιών. Το περιστατικό σημειώθηκε στις αποθήκες της εταιρείας Logistic GLS, στην Πιατσέντσα.

  Σύμφωνα με τις πρώτες ανακοινώσεις του συνδικάτου USB (μέλος της ΠΣΟ) στις αποθήκες της εταιρείας υπήρχε απεργιακή φρουρά που περιφρουρούσε την απεργία που είχε προκηρύξει η USB, όταν με εντολή της εργοδοσίας ένα φορτηγό της εταιρείας έσπασε το μπλόκο των απεργών σκοτώνοντας τον 54χρονο εργάτη και τραυματίζοντας έναν ακόμα. Και όλα αυτά με την παρουσία της αστυνομίας στον χώρο.

   Η USB προκήρυξε 24ωρη πανιταλική απεργία στον κλάδο και κινητοποίηση στο υπουργείο Εργασίας στη Ρώμη το απόγευμα.

   Σε ανακοίνωσή της αναφέρει ότι η εργοδοσία στην προσπάθεια της να υπερασπιστεί τα κέρδη της δεν διστάζει να δολοφονήσει έναν απεργό εργάτη, ενώ σημειώνει πως αντίστοιχο γεγονός είχε συμβεί σε αποθήκες της ίδιας εταιρείας στο Μιλάνο χωρίς να υπάρξουν θύματα λίγους μήνες πριν.

   Σε ανακοίνωσή του το Κ. Ιταλίας καλεί σε κινητοποίηση για να καταδικαστεί η βάρβαρη δολοφονία του απεργού, στηρίζοντας τις πρωτοβουλίες των συνδικάτων και αναφέρει ότι αυτό το γεγονός είναι ακόμα μια απόδειξη για την αναγκαιότητα της οργάνωσης των εργαζομένων και την διεξαγωγή συμπερασμάτων ενάντια σε αυταπάτες που καλλιεργούνται, τονίζοντας «Ή αυτοί που δουλεύουν ή αυτοί που εκμεταλλεύονται.

   Ή αυτοί ή εμείς. Ενδιάμεση δυνατότητα δεν υπάρχει».

 

Συμβάν 2ο

  Και πάλι από το portal «902gr» παίρνουμε την είδηση για την κινητοποίηση του ΠΑΜΕ έξω από το Ζάππειο ενόψει «συνεδρίου» για το λεγόμενο «Ευρωπαϊκό κεκτημένο»  από τους θεσμούς του Ευρω-ενωσιακού καθεστώτος και τους συμμάχους του.

 

   Παρέμβαση από τις 6.00 το πρωί, έξω από το Ζάππειο Μέγαρο, πραγματοποιεί το ΠΑΜΕ, ετοιμάζονταςαγωνιστική υποδοχή στην κυβέρνηση και τους Ευρωπαίους υπουργούς και εργατοπατέρες, οι οποίοι έχουν προσκληθεί από το υπουργείο Εργασίας, για να συμμετάσχουν στο διεθνές συνέδριο φιέστα, για το «Ευρωπαϊκό κεκτημένο» στις Συλλογικές Συμβάσεις και τα εργασιακά.

Το ΠΑΜΕ, σε ανακοίνωσή του αναφέρει:

   «Αυτή τη στιγμή το ΠΑΜΕ και εκατοντάδες εργαζόμενοι από συνδικαλιστικές οργανώσεις της Αττικής προχωρούν σε κινητοποίηση στο χώρο του Ζαππείου, τη μέρα που η κυβέρνηση προχωρά σε συνέδριο - φιέστα για τον κατώτερο μισθό, μαζί με τους βιομήχανους και τις άλλες εργοδοτικές οργανώσεις αλλά και τις ξεπουλημένες ηγεσίες της ΓΣΕΕ και άλλων συνδικαλιστικών οργανώσεων, τα σταθερά και χρήσιμα στηρίγματα των αφεντικών.

   Πλάι τους θα στκέκονται οι αυθεντίες και οι εξειδικευμένοι απ’ όλη την Ευρώπη στο ξήλωμα των εργατικών δικαιωμάτων, της κατεδάφισης των συλλογικών συμβάσεων και των μισθών ώστε να δώσουν την τεχνογνωσία τους στην ελληνική κυβέρνηση για το παραπέρα χτύπημα της εργατικής λαϊκής οικογένειας.

   Είναι τα τσιράκια των πολυεθνικών, η Συνομοσπονδία Ευρωπαϊκών Συνδικάτων και οι οργανώσεις της, αυτοί που δε δίστασαν να στηρίξουν τα προηγούμενα χρόνια ιμπεριαλιστικούς πολέμους, αυτοί που έχουν υπογράψει φαρδιά-πλατιά, το σφαγιασμό των μισθών, τη διάλυση των κοινωνικοασφαλιστικών δικαιωμάτων, τα συμβόλαια πρώτης ευκαιρίας, τα συμβόλαια μηδενικών ωρών. κ.λπ. ...»

 

Αποτέλεσμα εικόνας για κινητοποιηση ΠΑΜΕ στο Ζάππειο

...

 

  Άραγε, αυτά τα δύο συμβάντα έχουν σχέση; Και μάλιστα τέτοια που να δικαιολογεί την ανάγκη δημοσίευσης της σχέσης αυτής, πέραν από την επιμεριστική καταχώρησή τους σαν συμβάντα ειδήσεων;

  Έχει σχέση η δολοφονία του εργάτη σε μια χώρα της “Ε-Ε” με το «συνέδριο» των επίσημα, από αυτήν, ονομαζόμενων «Ευρωπαϊκών Συνδικάτων» σε μια άλλη χώρα της “Ε-Ε”;

  Ποια μπορεί να είναι μια τέτοια σχέση, που ο συγγράφων να θεωρεί ότι αποτελεί μέρος του συστήματος συναγερμού των λαϊκών στρωμάτων, της εργατικής τάξης και των συμμάχων της;

  Ποια μπορεί να είναι η σχέση συναγερμού ανάμεσα σε δύο πρωταγωνιστές γεγονότων, που πολεμάνε ώστε η οργανωμένη λειτουργία των δημοκρατικών εργατικών συνδικάτων να μην αμφισβητεί την αστική εξουσία, την εξουσία του κεφαλαίου;

  Ποια μπορεί να είναι η σχέση ανάμεσα σε δύο συμπληρωματικές δραστηριότητες όπου κάθε μια με τον τρόπο της πολεμάει τη σύνδεση της οργάνωσης του αγώνα για την ποιότητα της ζωής του εργαζόμενου λαού με την προοπτική ανατροπής της σημερινής τάξης από την καρέκλα της εξουσίας;

  Ποια μπορεί να είναι η σχέση ανάμεσα σε αυτούς που περιορίζουν τις προοπτικές των αγώνων της εργατιάς πέρα από την αμφισβήτηση της εξουσίας της αγοράς; Οι μεν με το λευκό-τρομοκρατικό και απροκάλυπτο φόνο και οι δε με το παραμύθιασμα της σημασίας συνεδρίων όπου η εργατική τάξη οργανώνει με τον αντίπαλο της το μέλλον της;

  Ποια μπορεί να είναι η σχέση ανάμεσα στους φονιάδες των εργατών που αμφισβητούν την εξουσία του καπιταλιστή και της αντιπροσωπείας συνδικάτων που αντιμάχονται την εργατική εξουσία;

  Ποια μπορεί να είναι σήμερα η διαφορά και η σχέση μεταξύ του ανεγειρόμενου  φασισμού και των αντικομμουνιστών εκπρόσωπων εργατικών οργανώσεων;

   Ποια μπορεί να είναι λοιπόν  η σχέση και η διαφορά ανάμεσα σε δύο ρόλους που μάχονται για το ίδιο πράγμα:

     Τη διατήρηση της αστικής εξουσίας.

     Την αποτροπή της κατανόησης από το λαό της ανάγκης η εργατική τάξη να καταλάβει την εξουσία.

    Την εξιδανίκευση του αντισοβιετισμού και τη νομιμοποίηση της εξίσωσης φασισμού – κομμουνισμού.

   Υπάρχει χειρότερη πλευρά του πολιτικού προσωπικού του Αστικού συστήματος, του σύγχρονου νόμιμου κράτους, από εκείνη που περιλαμβάνει το σύνολο αυτών που θέλουν να εκπροσωπήσουν τα εργατικά δικαιώματα πολεμώντας το Σοσιαλισμό;

   Υπάρχει χειρότερος αντίπαλος για την εργατική τάξη από την 5η φάλαγγα στις τάξεις της, αντίπαλος που πρέπει κατά προτεραιότητα να χτυπηθεί;

   Υπάρχει πιο επείγουσα ανάγκη για την εργατική τάξη και για τον εργαζόμενο λαό, στον αγώνα για τη λευτεριά τους, από την οργανωμένη και συντονισμένη μείωση της επήρειας του δηλητηρίου της αποδοχής του ρόλου του δούλου στον κάτοχο του χρήματος, στον κάτοχο του κεφαλαίου;

   Υπάρχει πιο δόλια επιχείρηση από την επιχείρηση στράτευσης της εργατικής τάξης στα ζητούμενα του κεφαλαίου;

   Υπάρχει πιο επικίνδυνη εξέλιξη σήμερα από τη νομιμοποίηση του ανταγωνισμού σαν θεμελιώδες στοιχείο μιας δημοκρατικής κοινωνίας;

   Υπάρχει πιο γλοιώδης κατάσταση από εκείνη της στάσης γραβατοφορεμένων επισημοτήτων που νομιμοποιούν τη φονική ουσία των σύγχρονων πολέμων, στους οποίους συνδράμει το Ευρωενωσιακό καθεστώς και οι ορδές των επαγγελματιών φονιάδων του ΝΑΤΟ;

   Υπάρχει πιο βρώμικη επιχείρηση στη σημερινή πολιτική κατάσταση, από αυτήν της διεύρυνσης της αγοράς εις βάρος των κοινωνικών δικαιωμάτων; Όταν μάλιστα αυτή στηρίζεται με τη στράτευση εκπροσώπων εργατικών συνδικαλιστικών οργάνων;

   Υπάρχει πιο γλοιώδης, αισχρή, επικίνδυνη, εγκληματική, σάπια, δηλητηριώδης επιχείρηση από αυτήν που προβάλλει ότι η επιχείρηση μετατροπής των κοινωνικών δικαιωμάτων σε εμπορεύματα αποτελεί τον πυρήνα ενός ανώτερου πολιτισμού;

   Υπάρχει και ποια μπορεί να είναι σήμερα η διαφορά και η σχέση ανάμεσα στον επίσημα ονομαζόμενο φασισμό και τη στράτευση στη διαιώνιση του καπιταλισμού;

   Υπάρχει και ποιο μπορεί να είναι το καθήκον του συνεπούς εργατικού κινήματος, στην ανάδειξη της σχέσης και της διαφοράς ανάμεσα, πχ, σε δύο τέτοια δημοσιευθέντα συμβάντα, όπως αυτά του «902.gr» σήμερα;

   Υπάρχει καμιά δυνατότητα για τη συνέχιση της ιστορίας του καπιταλιστικού καθεστώτος, π.χ. στην Ευρώπη, χωρίς την συνεχή ισχυροποίηση του φασισμού; Χωρίς την αναβίωση των σύγχρονων Άουσβιτς, σύμφωνων με τους νόμους του σύγχρονου καπιταλιστικού κράτους;

    Τι είναι π.χ. η απαγόρευση από το σύγχρονο κράτος, της παροχής μη εμπορεύσιμων φαρμάκων, ιατρικής φροντίδας, πρόληψης και ασφάλειας, για την κάλυψη των ανθρώπινων αναγκών; Υπάρχει ουσιώδης διαφορά με ότι γινόταν στα Άουσβιτς των Ναζί;

   Ή μήπως δεν είναι φασισμός το να αποκαλείς «αριστερή» την εμπορευματοποίηση των κοινωνικών δικαιωμάτων;

   Μήπως και η σημερινή, όπως και οι προηγούμενες κυβερνητικές διοικήσεις του σύγχρονου Ελλαδικού υποκράτους των Βρυξελών, υποδιοίκησης του υπερ-χώριου κρατικού μορφώματος της “Ε-Ε”, δεν παρέχει στήριξη νομιμοποίησης στους μαύρους σαν το σκοτάδι «χρυσαυγίτες» ναζιστές, π.χ.;   (Τι άλλο είναι η «κλήση σε απολογία για παράβαση καθήκοντος» εις βάρος του κομμουνιστή δημάρχου Πάτρας, που σκαρώθηκε  σαφώς με άνωθεν εντολές, με κάποιους πολύ-πολύ πρόθυμους υποταχτικούς της αστικής δικτατορίας, από κάποιους δουλικούς χαρτογιακάδες καριερίστες τού -έτσι λεγόμενου- «Σώματος Επιθεωρητών-Ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης», επειδή δεν έδωσε χώρο του Δήμου για να ξεράσει υο φαρμάκι της η εγκληματική συμμορία των ναζιστών δολοφόνων;)

    Ή μήπως δεν είναι μέρος της επιχείρησης ανοικοδόμησης του φασισμού, η υποστήριξη εκ μέρους παραδοσιακών κοινοβουλευτικών «αριστερών-δημοκρατικών» δυνάμεων, της μονοκρατορίας της αγοράς, της οικονομίας της αγοράς, σε οποιαδήποτε συνταγή κοινωνικής εξέλιξης;

   Δεν θα ήταν όμως το ίδιο αν γινόταν από παραδοσιακά δεξιές πολιτικές δυνάμεις! Δεν θα μπορούσε να οικοδομηθεί τόσο συνεκτικά η ανέγερση του φασισμού στην Ευρώπη της “Ε-Ε”, αν δεν έμπαιναν στο τιμόνι των κεντρικών διοικήσεων των χωρών και των χώρων, μορφώματα με ταμπέλες «αριστεροσύνης» π.χ.

   Γι’ αυτό το λόγο είναι πολύ επικίνδυνη για την εργατική τάξη και το λαό μας η πορεία μιας τέτοιας διοικητικής εμπειρίας σαν αυτής του λεγόμενου «ΣΥΡΙΖΑ».

   Και πρέπει να αντιμετωπιστεί τώρα, μαχητικά, οργανωμένα, μαζικά από το ταξικό εργατολαϊκό μας κίνημα. Όπως, αντίστοιχα, και σε όλη την Ευρώπη και σε όλο τον κόσμο, πρέπει να τσακιστεί κάθε φορέας αντίστοιχης αντιδραστικής πολιτικής.

    Στο χέρι των Λαών είναι, αρκεί να συνειδητοποιήσουν τη δύναμη και την ιστορική αποστολή τους!

Γ.Κ

16-9-2016


Αποτέλεσμα εικόνας για sispirosi,gr

 

Προσθήκη νέου σχολίου


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση