αρχική σελίδα κοινωνία Οικονομική κρίση και γυναίκες των λαϊκών οικογενειών.(Ομιλία της Κατερίνας Κουρκούμπα-Δελακουβία σε εκδήλωση της ΟΓΕ στη Σκιάθο, την περασμένη Τετάρτη, 23-3-2016)

εγγραφή χρήστη



Δημοφιλή

Οικονομική κρίση και γυναίκες των λαϊκών οικογενειών.(Ομιλία της Κατερίνας Κουρκούμπα-Δελακουβία σε εκδήλωση της ΟΓΕ στη Σκιάθο, την περασμένη Τετάρτη, 23-3-2016) PDF Εκτύπωση E-mail
αρθρογραφία - άρθρα για την κοινωνία
Συντάχθηκε απο τον/την Από την Κατερίνα Κουρκούμπα-Δελακουβία   
Δευτέρα, 28 Μαρτίου 2016 21:02
  Αποτέλεσμα εικόνας για ογε
    Την περασμένη Τετάρτη, 23 του Μάρτη 2016 το παράρτημα Σκιάθου της Ομοσπονδίας Γυναικών Ελλάδας (Ο.Γ.Ε.) διοργάνωσε στην καφετέρια "ΜΕΛΤΕΜΙ"  συγκέντρωση, απ' αφορμή την επέτειο της 8ης  του Μάρτη(Διεθνή Μέρα της Γυναίκας), και συζήτηση με θέμα: "Οικονομική κρίση και γυναίκες των λαϊκών οικογενειών".  Εισηγητική ομιλία στην εκδήλωση έγινε από την Κατερίνα Κουρκούμπα-Δελακουβία και ακολούθησε ενδιαφέρουσα συζήτηση. Δημοσιεύουμε σήμερα στη sispirosi.gr το κείμενο της εισηγητικής ομιλίας:
   

Οικονομική κρίση και γυναίκες των λαϊκών οικογενειών

    «Η ανθρωπότητα στη μακραίωνη ιστορία της έχει γνωρίσει πολλές φορές την πείνα και την εξαθλίωση, λόγω φυσικών καταστροφών, πολέμων, εχθρικών επιδρομών, πολιορκιών. Η σημερινή όμως κρίση δεν οφείλεται σε τέτοιες αιτίες. Δεν υπάρχει έλλειψη αγαθών. Αντίθετα τα καταστήματα είναι γεμάτα από αγαθά, που όμως μένουν απούλητα. Οι αποθήκες γεμάτες από προϊόντα αδιάθετα. Τα χωράφια, τα κτήματα, τα περιβόλια, γεμάτα από καρπούς που σαπίζουν. Κι από την άλλη άνθρωποι που πεινάνε, παιδιά που ψάχνουν σε κάδους σκουπιδιών. Η κρίση λοιπόν δεν οφείλεται σε πραγματικές φυσικές αιτίες. Είναι κρίση του πολιτικοοικονομικού συστήματος, κρίση του καπιταλισμού.

    Το καπιταλιστικό σύστημα στον 20ο αιώνα, έχοντας περάσει σε φάση παρακμής, έχει γνωρίσει διάφορες οικονομικές κρίσεις. Μεγαλύτερη μέχρι τώρα ήταν αυτή του 1929, το λεγόμενο κραχ, που ξεπεράστηκε με τον 2ο παγκόσμιο πόλεμο. Από τη δεκαετία του 1960, οι κρίσεις γίνονται όλο και πιο συχνά, με μεγαλύτερη και πιο βαθιά την κρίση που διανύουμε. Η κρίση αυτή εκτιμάται ότι δύσκολα θα ξεπεραστεί, η έξοδος θα είναι σε βάρος των φτωχότερων και θα είναι πρόσκαιρη.

    Γιατί το καπιταλιστικό σύστημα δημιουργεί κρίσεις; Αυτό οφείλεται στο βασικό χαρακτηριστικό του, για συνεχή συγκέντρωση του πλούτου σε όλο και λιγότερα χέρια, τη συνεχή φτωχοποίηση των μεσαίων στρωμάτων, την εξαθλίωση των κατώτερων. Με απλά λόγια, οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι, οι φτωχοί φτωχότεροι. Έτσι όμως εκμηδενίζεται η αγοραστική δυνατότητα των πολλών και τα προϊόντα που παράγουν αυτοί που έχουν συγκεντρώσει τα μέσα παραγωγής, παραμένουν απούλητα. Η οικονομική ζωή παραλύει.

    Η καπιταλιστική κρίση πλήττει ολόκληρη την κοινωνία; Η οικονομική κρίση ευνοεί τους ισχυρότερους, με την καταστροφή των μικρότερων ανταγωνιστών. Ακόμη και μέσα στην κρίση, οι 500 πιο πλούσιες οικογένειες έχουν υπερδιπλασιάσει τα κέρδη τους. Η οικονομική κρίση έπληξε κυρίως τα μεσαία στρώματα κι εξαθλίωσε τα φτωχότερα: Με την ανεργία, μισθούς και συντάξεις πείνας, κοπή αναπηρικών, δυσβάστακτη φορολογία, διάλυση κοινωνικών υποδομών.

    Η κρίση χτύπησε σκληρά τους νέους και τις γυναίκες. Που υποχρεώνονται να δουλεύουν με 400 €, σε εργασία περιστασιακή και ανασφάλιστη πολλές φορές ή και απλήρωτη, με την προσμονή μιας δουλειάς, με την απόκτηση επαγγελματικής εμπειρίας. Νέοι και νέες που μεταναστεύουν, νέοι που δεν μπορούν ν’ ανοίξουν το δικό τους σπιτικό, άνθρωποι με κατάθλιψη, αυτοκτονίες.

    Η κρίση έπληξε ιδιαίτερα τις γυναίκες.  Με την εκμετάλλευση της «ισότητας» σε βάρος των γυναικών, καλούμαστε να ξεχάσουμε την 5ετή διαφορά στα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης αντρών και γυναικών, τα συνταξιοδοτικά δικαιώματα των γυναικών στα ΒΑΕ. Γι’ αυτό, το αγωνιστικό γυναικείο κίνημα, η ΟΓΕ, κάνει λόγο όχι για «ισότητα», αλλά για «ισοτιμία»…

    Η κρίση χτύπησε απάνθρωπα το δικαίωμα της μητρότητας. Σήμερα η άδεια που δικαιούται η εργαζόμενη για να γεννήσει είναι 13 ημέρες! Οι εργαζόμενες με μπλοκάκι και οι αυτοαπασχολούμενες δεν δικαιούνται σχεδόν τίποτα και την επόμενη μέρα πρέπει να είναι στη δουλειά.

    Η καμπάνια για τον δημόσιο θηλασμό τελικά δεν ήταν και τόσο αθώα. Εννοούσαν τον θηλασμό στον χώρο εργασίας. Σήμερα οι μωρομάνες δεν δικαιούνται, ούτε καν μια ελάφρυνση στο ωράριό τους, για να θηλάσουν το μωρό τους. Έτσι αναγκάζονται να σταματήσουν τον θηλασμό ή να συγκεντρώνουν το γάλα σε μπιμπερό και να το δίνει στο μωρό η γιαγιά, όσο η μητέρα είναι στη δουλειά.

    Ακόμα και το επίδομα τοκετού, που έτσι κι αλλιώς δεν κάλυπτε τις ανάγκες μιας γέννας και όλων των προγεννητικών εξετάσεων, αλλά ήταν ωστόσο μια βοήθεια στο νέο ζευγάρι, κόπηκε και δίνεται μόνο σε όσες γυναίκες επιλέξουν να γεννήσουν σπίτι, όπως κάνανε οι γιαγιάδες μας, με ό,τι κινδύνους συνεπάγεται αυτό για τη γυναίκα και το έμβρυο… Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που εργοδότες δεν προσλαμβάνουν έγκυες ή που τους ζητάν να μην τεκνοποιήσουν.

    Τα εξοντωτικά ωράρια, η αναγκαστική εργασία τις Κυριακές και τις αργίες, (όρος του Μνημονίου…) η κατάργηση των αδειών, πλήττουν ιδιαίτερα τις μητέρες.

    Το χειρότερο είναι ότι προσπαθούν να μας πείσουν ότι όλα αυτά είναι φυσιολογικά και μάλιστα είναι και πρόοδος. Προσπαθούν να μας κάνουν να παραιτηθούμε από τα ανθρώπινα δικαιώματά μας, να γίνουμε οι δούλοι του 21ου αιώνα. Η ΟΓΕ σήμερα δίνει ιδιαίτερο βάρος στην προστασία της μητρότητας, στην προάσπιση των δικαιωμάτων των γυναικών και των παιδιών.

    Στη Σκιάθο υπάρχουν πρόσθετα προβλήματα, λόγω και της έλλειψης συλλογικής αγωνιστικής δράσης. Έχουμε να αντιμετωπίσουμε ένα υποτυπώδες σύστημα υγείας. Έλλειψη γιατρών ειδικοτήτων. Πανάκριβες μικροβιολογικές εξετάσεις. Χωρίς εμβόλια τα παιδιά των ανασφάλιστων γονέων. Προβλήματα με το ασθενοφόρο.

    Υποτυπώδες σύστημα πρόνοιας. Κατάργηση του ΚΑΠΗ. Έλλειψη βρεφονηπιακού σταθμού. Παιδικός σταθμός που δεν επαρκεί. Η πρόνοια των απόρων αφημένη στη φιλανθρωπία.

   Πανάκριβη συγκοινωνία. Καμιά διευκόλυνση ούτε και στη συγκοινωνία εντός του νησιού…

    Ο λαός σήμερα είναι σε σταυροδρόμι. Να εναντιωθεί σ’ αυτές τις πολιτικές και να διεκδικήσει τη ζωή που του αξίζει. Διαφορετικά κάθε μάταιη αναμονή, παραίτηση  και αυταπάτη θα τον φέρνουν σε όλο και χειρότερη θέση.

   Οι γυναίκες των λαϊκών οικογενειών να συνταχθούν με την ΟΓΕ, να οργανωθούν και να αγωνισθούν για όλα αυτά που απαιτούν οι σύγχρονες ανάγκες.

  Να έχουν:

  1. Δωρεάν προληπτικές και διαγνωστικές εξετάσεις, άδειες μητρότητας.
  2. Επίδομα τοκετού.
  3. Δωρεάν βρεφονηπιακό και παιδικό σταθμό, που να καλύπτει όλες τις ανάγκες.

    Ταυτόχρονα δυναμώνουμε την αλληλεγγύη μας στους πρόσφυγες, που καθημερινά έρχονται αντιμέτωποι με θάλασσες, με φράχτες, με κυκλώματα δουλεμπόρων, με την κάθε λογής καταστολή…

    Να σταματήσει τώρα το αίσχος με τους χιλιάδες πρόσφυγες, ανάμεσά τους γυναίκες, άλλες έγκυες κι άλλες με μωρά στην αγκαλιά, παιδιά ασυνόδευτα κι εφήβους, που αναγκάζονται να περπατάνε χιλιόμετρα χωρίς φαγητό, χωρίς στέγη και βασικές υποδομές υγιεινής, χωρίς πρόσβαση σε υποδομές ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης. Να φτιαχτούν ανοιχτοί ανθρώπινοι χώροι ανοιχτής φιλοξενίας. Να κλείσουν τα απαράδεκτα στρατόπεδα διαλογής «hotspot».

    Αυτό ορίζει η ανθρωπιά και η ανθρώπινη αλληλεγγύη, το Διεθνές Δίκαιο, οι Διεθνείς Συμβάσεις που έχουν υπογράψει και οι Ευρωπαϊκές χώρες και η χώρα μας στα πλαίσια του ΟΗΕ. Ο πρόσφυγας είναι πρόσωπο σεβαστό. Η χώρα, όπου ζητάει άσυλο είναι υποχρεωμένη να του δώσει. Απαγορεύεται η επαναπροώθησή του στη χώρα απ’ όπου έφυγε και κινδυνεύει. Σήμερα η ΕΕ κάνει εντελώς τα αντίθετα. Η Ελληνική κυβέρνηση τα υπογράφει υπάκουα. Ταυτόχρονα αποκρύβει αυτές τις συμφωνίες από τον ελληνικό λαό, λέγοντας ότι δήθεν πρόκειται για ενέργειες μεμονωμένων κρατών. Θυμίζει τη στάση του Μεταξά, που όταν οι Ιταλοί βύθισαν το πολεμικό πλοίο «΄Ελλη» στο λιμάνι της Τήνου, τον 15/αύγουστο του 1940, απέκρυψε από τον ελληνικό λαό, ποιοι έκαναν την επίθεση, για να μην δυσαρεστήσει τον Μουσολίνι. Έτσι οι εφημερίδες την άλλη μέρα έγραφαν ότι «άγνωστοι» χτύπησαν θρασύδειλα το αντιτορπιλλικό «΄Ελλη», την ημέρα της γιορτής της Πολιούχου της Τήνου. Με αυτήν την πολιτική οι πρόσφυγες εγκλωβίζονται στην Ελλάδα, που επωμίζεται δυσβάστακτα βάρη και το πρόβλημα συνεχίζεται και μεγαλώνει.

    Η Ελληνική κυβέρνηση μπορούσε από την αρχή και μπορεί ακόμη να μεταφέρει τους πρόσφυγες, με πλοία και με αεροπλάνα, στις χώρες που θέλουν να πάνε. Αυτό θα ήταν σύμφωνο και με το Διεθνές Δίκαιο. Η Ελλάδα θα απαλλάσσονταν από βάρη που δεν μπορεί να σηκώσει και για τα οποία δεν ευθύνεται. Η ΕΕ θα έπρεπε να δώσει απάντηση στους δικούς της λαούς, στους πρόσφυγες, να αναλάβει ευθύνες. Θα έρχονταν αντιμέτωπη με το πρόβλημα, το οποίο μπορεί να το αντιμετωπίσει στη ρίζα του, με το σταμάτημα του πολέμου στη Συρία.

    Οι τελευταίες εξελίξεις με τα τρομοκρατικά χτυπήματα, δυσχεραίνουν την κατάσταση και χρειάζεται προσοχή, για να μην δημιουργηθεί κλίμα ξενοφοβίας και ρατσισμού, που όχι μόνον δεν επιλύουν κανένα πρόβλημα, αλλά αντίθετα παραπλανούν και αποπροσανατολίζουν από τις κύριες αιτίες που είναι ο πόλεμος και τα συμφέροντα των ισχυρών στη Μέση Ανατολή, δηλαδή ο ιμπεριαλισμός.»

Κατερίνα Κουρκούμπα-Δελακουβία

Σκιάθος, 23-3-2016.

 

 Αποτέλεσμα εικόνας για ογε

 

 

Προσθήκη νέου σχολίου


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση