αρχική σελίδα κοινωνία "36ο Συνέδριο της ΓΣΕΕ": Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα του αγιάτρευτου εκφυλισμού και οι θέσεις του ΠΑΜΕ για να αλλάξει ρότα το συνδικαλιστικό κίνημα.

εγγραφή χρήστη



Δημοφιλή

"36ο Συνέδριο της ΓΣΕΕ": Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα του αγιάτρευτου εκφυλισμού και οι θέσεις του ΠΑΜΕ για να αλλάξει ρότα το συνδικαλιστικό κίνημα. PDF Εκτύπωση E-mail
αρθρογραφία - άρθρα για την κοινωνία
Συντάχθηκε απο τον/την Από τη Συντακτική Επιτροπή της sispirosi.gr με αναδημοσίευση και άλλων κειμένων   
Πέμπτη, 17 Μαρτίου 2016 07:17
   Αποτέλεσμα εικόνας για κτιριο ΓΣΕΕ

    Σήμερα Πέμπτη, 17 του Μάρτη 2016, ξεκινά τις εργασίες του το 36ο Συνέδριο της Γενικής Συνομοσπονδίας Εργατών Ελλάδας (ΓΣΕΕ). Και μόνο το γεγονός ότι, σύμφωνα με τα καταγεγραμμένα επισήμως στοιχεία, το 93% περίπου των εργαζομένων στα κάτεργα του ιδιωτικού καπιταλιστικού τομέα δεν ανήκουν στο δυναμικό των εργατών και υπαλλήλων που αποτελούν τη ΓΣΕΕ, δηλαδή δεν είναι καν μέλη των υπαρχόντων συνδικάτων, φτάνει για να καταδείξει τον πλήρη εκφυλισμό στον οποίο έχει περιέλθει το επίσημο κεντρικό συνδικαλιστικό κίνημα της Ελλάδας 100 σχεδόν χρόνια μετά την πρώτη του εμφάνιση...


 Και η αιτία φυσικά δεν βρίσκεται μονάχα στη μακροχρόνια κατασταλτική επέμβαση του κράτους της αστικής δικτατορίας, το οποίο ήδη από τη δεκαετία του 1920 -ανεξάρτητα από κυβερνήσεις (δεξιές, κεντροφιλελεύθερες. χουντοφασιστικές...)- μετέτρεψε τη ΓΣΕΕ σε ανοιχτό πεδίο των πιο ιταμών δολοπλοκιών του, για να ελέγξει το εργατικό κίνημα και να το υποτάξει στις ορέξεις των εκμεταλλευτών του λαού μας. Μετά από τη δεκαετία του 1980 και με όργανό της την αχρεία πασοκοειδή και οπορτουνιστική-ψευτοαριστερή σοσιαλδημοκρατία, το κεφάλαιο εγκατέστησε στη ΓΣΕΕ μια απερίγραπτη ηγετική σπείρα εντελώς ανοιχτών, εντελώς αναίσθητων και καθ' όλα αδίστακτων πρακτόρων της συντηρητικής ανασυγκρότησης του καπιταλισμού. Εδραίωσε στη ΓΣΕΕ μια φάρα από κατ' επάγγελμα ξεπουληματίες της εργατικής τάξης, από αχρείους εργατοκάπηλους-"τσάτσους" των αφεντικών τους, οι οποίοι μάλιστα τρέφονται αδίστακτα από τα κονδύλια της ιμπεριαλιστικής ΕΕ κι έχουν μεταβάλλει τη ΓΣΕΕ σε ταμπέλα για χοντρές  "μπίζνες", πάνω στις πλάτες, τον ιδρώτα, το αίμα και τη δυστυχία της εργατικής τάξης .

    Εκμεταλλεύονται οι μαύροι αυτοί ΕΟΚοτραφείς εργατοπατέρες ακόμα και τη δυστυχία της νέας εργατικής βάρδιας, της νέας γενιάς, αυτής που λιώνει στις μυλόπετρες της ανεργίας, της υποαπασχόλησης, των εξευτελιστικών μισθών, των ανύπαρκτων σχεδόν εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων.
   Όπως αποδεικνύεται από το αποκαλυπτικό και καταγγελτικό άρθρο που διαβάσαμε και μεις στην εφημερίδα "ΠΡΙΝ" της περασμένης Κυριακής, 13-3-2016 (
και το οποίο παραθέτουμε πιο κάτω) οι βδέλλες αυτές της "μόνιμης" πια διοίκησης της ΓΣΕΕ, σαν κοινοί εκμεταλλευτές της εργατικής τάξης, έχουν στήσει ακόμα και ..."Κέντρο Επαγγελματικής Κατάρτισης" για να παρουσιάζονται ως .... "εκπαιδευτές διά ...βίου" άνεργων εργατών και από κοινού με το κεφάλαιο και το αστικό κράτος  να τραγανίζουν εκατομμύρια ευρώ από τα ...κονδύλια του ΕΣΠΑ!!!  Με υπογραφή και σφραγίδα του υπουργείου Εργασίας, με έγκριση και υπογραφή και των "κουτόφραγκων" επικυρίαρχων. Των ιμπεριαλιστών πατρώνων του τόπου, που φυσικά μόνο κουτορνίθια δεν είναι, αφού ξέρουν καλά τη φοβερή ζημιά που προκαλούν στο εργατικό μας κίνημα, από πάσης απόψεως, όταν με το ενοίκιο της υποτέλειας του τόπου μας, που λέγεται σήμερα "ΕΣΠΑ", κατορθώνουν σαν με το ραβδί της Κίρκης να μετατρέψουν σε ...χοιρομέρι του καθεστώτος εκείνους που παριστάνουν τους αρχηγούς του συνδικαλιστικού κινήματος.

   Άλλωστε, οι "κουτόφραγκοι" την ξέρουν πολύ καλά αυτή τη δουλειά εδώ και ...σχεδόν έναν αιώνα, αφότου και αγόρασαν σχεδόν ολάκερη τη ρεφορμιστική κλίκα της σοσιαλδημοκρατίας στη Δύση και μαζί της τους αντίστοιχους συνδικαλιστικούς βραχίονές της, μετατρέποντας τα συνδικάτα σε "κοινωνικούς εταίρους", δηλαδή σε υποχείρια της μπουρζουαζίας και του ιμπεριαλισμού... Αισχρότατο κατάντημα, ντροπή ανείπωτη για την εργατική τάξη του "πολιτισμένου δυτικού κόσμου", ιστορική ήττα της υπόθεσής της...

  Ένα απίθανο χαρμάνι εργατοπατέρων μπίζνεσμεν με τις σφραγίδες "ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ- ΣΥΡΙΖαίοι και το κακό συναπάντημα" είναι η σημερινή -και επί δεκαετίες πια ίδια κι απαράλλακτη- ηγεσία της ΓΣΕΕ. Γι' αυτό ακριβώς το λόγο και έχει ταυτιστεί στις συνειδήσεις των εργαζομένων με το πιο άθλιο ξεπούλημα των δικαιωμάτων, των παλαιότερων κατακτήσεών τους και των σημερινών κι αυριανών οραμάτων τους. Γενιές ολόκληρες πλέον γεύονται αποκλειστικά τη μια ήττα μετά την άλλη και δυστυχώς ταύτισαν στη σκέψη και στην πρακτική τους στάση την ίδια την έννοια του συνδικαλισμού με τη χολέρα των ξεπουλημένων στο κράτος και στο κεφάλαιο εργατοκάπηλων-μπίζνεσμεν της διοίκησης της ΓΣΕΕ...
   Έτσι, αντί να ξεσηκωθούν, να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους σε κάθε τόπο δουλειάς, να στήσουν από την αρχή παντού, σε κάθε εργοστάσιο, σε κάθε γραφείο, σε κάθε επιχείρηση, παντού και πάντα, τα νέα, μαχητικά ταξικά συνδικάτα τους, τα οποία δυναμώνοντας μέσα στην πάλη θα ξεβρόμιζαν οριστικά και την ίδια τη ΓΣΕΕ από τον εσμό των σιχαμερών παράσιτων που τη λυμαίνονται, οι περισσότεροι εργάτες και υπάλληλοι έπεσαν στην αδράνεια και στη μοιρολατρία, απέχοντας από έναν τομέα, ο οποίος έπρεπε να είναι το δικό τους καθημερινό, συλλογικό, αγωνιστικό μετερίζι.
   Ήδη μια ή δυο γενιές άμοιρων υποαπασχολούμενων και ανέργων νέων, ανθρώπων που δεν γνώρισαν καμιά από τις παλιότερες εργασιακές κατακτήσεις του ταξικού εργατικού κινήματος μεγάλωσαν μακριά από κάθε έννοια συλλογικού συνδικαλιστικού ταξικού αγώνα, υποταγμένοι στις ορέξεις των ασύδοτων πλέον αφεντικών τους και "διαπαιδαγωγήθηκαν" σε πνεύμα φόβου, υποταγής και ραγιαδισμού, στο δρόμο αναζήτησης μιας ανύπαρκτης ατομικής λύσης των προβλημάτων τους.
   Η σιχασιά των νέων εργαζομένων για τη σαπίλα των μπίζνεσμεν της ΓΣΕΕ, αυτών των απερίγραπτων, ξετσίπωτων πρακτόρων της αστικής τάξης, οι οποίοι μάλιστα τα τελευταία χρόνια καθιέρωσαν το ...συνεδριακό τουρισμό σε πολυτελή ξενοδοχεία, μακριά από την Αθήνα, σε προβεβλημένους "παραδείσους" της χώρας μας (π.χ. το σημερινό συνέδριο συνέρχεται στη Ρόδο(!), αφού μάλλον θα έμαθαν, ως φαίνεται, ότι την εποχή αυτή υπάρχει άφθονο φρέσκο ψάρι εκεί και λιγοστοί μουστερήδες!!), η σιχασιά, λοιπόν, και το μίσος των εργατών γι' αυτή τη μαύρη φάρα, το οποίο όμως δεν λέει ακόμα να μετασχηματιστεί σε συλλογική -ασυμβίβαστη με το σύστημα της εκμετάλλευσης- ταξική πάλη, έγινε για την ώρα το καλύτερο "βούτυρο στο ψωμί" των πιο ξεσαλωμένων αντεργατικών αστικών δυνάμεων της χώρας, φασιστικών, δεξιών και ευρωλάγνων της ψευτοαριστερής στρούγκας, που γαβγίζουν από το πρωί ως το βράδυ ότι δήθεν για τα δεινά της χώρας μας φταίει ο ...συνδικαλισμός και οι παράλογες απαιτήσεις των εργατών μέσω των συνδικάτων.

  Και που απαιτούν μάλιστα -αυτά τα λυσσασμένα σκυλιά της ντόπιας κεφαλαιοκρατίας και του ξένου ιμπεριαλισμού- "να τελειώνουμε" μια για πάντα με τις "συνδικαλιστικές υπερβολές της μεταπολίτευσης", δηλαδή να πάψει να υφίσταται κάθε έννοια οργανωμένης εργατικής διεκδίκησης.

   Ήδη τα καθάρματα του τοκογλυφικού διεθνούς "κουαρτέτου" και του ΟΟΣΑ δίνουν στους πολιτικούς σαλτιμπάγκους της προδοτικής κλίκας του Τσίπρα τις τελευταίες ντιρεχτίβες για το ξεθεμέλιωμα των ασφαλιστικών και συνδικαλιστικών δικαιωμάτων στην Ελλάδα. Και οι αδίστακτοι συριζαίοι αμοραλιστές ετοιμάζουν το χτύπημα. Γιατί αν δεν το πράξουν αυτοί, η καπιταλιστική δικτατορία ετοιμάζεται να ξαμολύσει ξανά τα λυσσαλέα τσακάλια της ΝΔ (των Μητσοτάκη, Γεωργιάδη, Βορίδη και σίας) μαζί με της Φωφώς και του Σταύρου-Ποταμάκη τα εναπομείναντα τσανάκια... Αυτή είναι η κατάσταση στις παραμονές του "36ου συνεδρίου" της ΓΣΕΕ στη Ρόδο.

  Έτσι ήρθαν τα πράγματα μα έτσι δεν θα πάνε. Δεν πρέπει να χαθεί πια άλλος χρόνος σε τούτους τους μαύρους καιρούς. Η διοίκηση της ΓΣΕΕ μπορεί να καταφέρνει να εκλέγεται και να επανεκλέγεται μέσα από τη χρήση όλων των κόλπων, νόμιμων (πελατειακών σχέσεων), ημινόμιμων και ολότελα νόθων και μαφιόζικων, που διαθέτει ο ντορβάς του αστικού καθεστώτος, της "εργοδοσίας", του κράτους και του παρακράτους της. Ωστόσο, αυτή καθ' αυτή η "ΓΣΕΕ" δεν μπορεί πλέον να οργανώσει τον παραμικρό εργατικό-λαϊκό αγώνα, ούτε καν για το θεαθήναι. Είναι πια μια σφραγίδα βυθισμένη στο βούρκο και τίποτα άλλο. Ας πάνε να πίνουν τα τσίπουρα και τα ουίσκι τους όπου γουστάρουν με έξοδα παραστάσεως του ΣΕΒ και του υπουργείου Εργασίας. Ας ξεκοκαλίζουν τις επιδοτήσεις και τις επιχορηγήσεις της ΕΟκικής μπουρζουαζίας κι ας κάνουν τα ταξιδάκια αναψυχής τους οι εργατοκάπηλοι: στην ίδια την εργατική τάξη δεν έχουν πια καμιά πέραση! Κι αυτό πρέπει να γίνει το μεγάλο όπλο του ταξικού, του κόκκινου και ασυμβίβαστου με την εκμετάλλευση εργατικού-λαϊκού μας κινήματος!
   Ας απομονώσουμε ολότελα τους εργατοπατέρες στα ξενοδοχεία, στα "διά βίου ΚΕΚ", στα ξενοδοχεία και στις δεξιώσεις του ντόπιου κεφαλαίου και της ΕΕ,  όπου συναγελάζονται και κατοικοεδρεύουν!  Οι τόποι της δουλειάς είναι τα δικά μας μετερίζια, είναι οι δικοί μας προνομιακοί τόποι καθημερινής ασίγαστης, βαθιάς και πολύπλευρης παρέμβασης. Με κάθε κόπο, με κάθε θυσία, μιλώντας απλά, τίμια, καθαρά και ξάστερα τη γλώσσα της αλήθειας, πρέπει να πείσουμε τους συναδέλφους μας ότι αυτός ο δρόμος της καταστροφής και της υποταγής μας πρέπει να εγκαταλειφθεί τώρα και με αποφασιστικότητα.

    Ας στηθούν παντού, με κάθε τρόπο, με κάθε μέσο νέες συλλογικότητες, όπου οι ίδιοι οι εργάτες θα έχουν τον πρώτο και κύριο λόγο, όπου οι αρχές της ταξικής πάλης θα είναι ο απαράγραπτος όρος συμμετοχής στο συνδικάτο και λειτουργίας του, όπως ακριβώς ήταν και στο ιδρυτικό συνέδριο της ΓΣΕΕ το 1918, προτού εφορμήσουν εκεί τα κοράκια... Δουλειά άνθρωπο τον άνθρωπο, συνεργείο το συνεργείο, εργοτάξιο με εργοτάξιο, υπηρεσία με υπηρεσία, δουλειά προπάντων με τη νέα εργατική βάρδια, με τα νέα παιδιά, αγόρια και κορίτσια του λαού μας, που "λιώνουν τα νιάτα τους" στη βιοπάλη και στην αβεβαιότητα και που δεν ξέρουν ακόμα ούτε καν τα τυπικά  δικαιώματά τους, με τα παιδιά αυτά που ενώ έχουν όλα τα γνωστικά προσόντα σέρνονται μέσα στην απογοήτευση, το φόβο και την ηττοπάθεια...
   Να τους δείξουμε ότι υπάρχει ο άλλος δρόμος, του συλλογικού, οργανωμένου, ασυμβίβαστου ταξικού αγώνα που αρχίζει από τη διεκδίκηση των πιο στοιχειωδών τους δικαιωμάτων και κορυφώνεται στον επαναστατικό αγώνα, στις γραμμές του κομμουνιστικού κόμματος και της κομμουνιστικής νεολαίας. Αυτός είναι ο μόνος δρόμος που τους ταιριάζει, για να ζήσουν σαν άνθρωποι και αύριο σαν αφέντες οι ίδιοι του μόχθου και του τόπου τους. Αυτό το δρόμο πρέπει να βαδίσουν αρχίζοντας από τα σχολειά και τους τόπους επαγγελματικής κατάρτισης και σπουδών, και συνεχίζοντας μαζί με όλους τους ταξικούς τους συντρόφους, νιους, μεσήλικες και μεγαλύτερους στα χρόνια, μετατρέποντας κάθε τόπο δουλειάς, ακόμα και το χειρότερο εργασιακό κάτεργο, σε κάστρο αγώνα και νίκης, από την πιο μικρή ως τη μεγαλύτερη. Αυτή άλλωστε είναι η αποδεδειγμένη ιστορική πείρα του κινήματος σε όλο τον κόσμο, αλλά και στην Ελλάδα, με αποκορύφωμα τις μεγάλες μάχες του Λαού μας στα χρόνια του Αντιφασιστικού-Λαϊκοαπελευθερωτικού και Λαϊκοδημοκρατικού Αγώνα. Και πρέπει τώρα, οι νέες γενιές, ξεκολλώντας οριστικά από τη σαχλαμάρα του facebook και του twitter να γνωρίσουν αυτούς τους αγώνες κι αυτά τα επιτεύγματα και μέσα από τη δική τους την πείρα να μετασχηματίσουν τη γνώση σε συλλογική, συνειδητή, στοχοπροσηλωμένη ταξική πάλη για ζωή και τη λευτεριά.
  
Όλοι το αντιλαμβανόμαστε ότι ο δρόμος αυτός είναι δύσκολος, με κόστος και με θυσίες. Είναι όμως ο μόνος δρόμος που μπορεί να σπάσει το αδιέξοδο, που μπορεί, αναπτερώνοντας το ηθικό και οργανώνοντας νέες δυνάμεις, μέσα από τις πρώτες επιμέρους κι αργότερα τις πρώτες γενικευμένες επιτυχίες, να αλλάξει ριζικά την κατάσταση στην εργατική τάξη και στο συνδικαλιστικό κίνημα. Και στο δρόμο αυτό ακριβώς είναι που η Εργατική Τάξη ή θα ξανπάρει τη ΓΣΕΕ από τα χέρια των αστών, πετώντας τους σαπρακιασμένους  εργατοκάπηλους στα σκουπίδια της Ιστορίας, ή θα οργανώσει τη δική της, τη νέα, ταξική ΓΣΕΕ, αυτή που θα κάνει ξανά τον ταξικό εχθρό, το λωποδύτη του μόχθου μας, να τρέμει για την ύπαρξή του.
  
Στο δρόμο αυτό φυσικά πρωτοποριακός θα είναι όπως πάντα ο ρόλος του ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ ΕΛΛΑΔΑΣ και των ήδη υπαρχόντων σε πολλούς κλάδους ταξικών συνδικάτων, οργανώσεων και συσπειρώσεων, που μάλιστα συνενώνουν τις δυνάμεις τους στο Πανεργατικό Αγωνιστικό Μέτωπο (ΠΑΜΕ). ΤΟ ΚΚΕ και το ΠΑΜΕ οφείλουν να αποτελέσουν το βραχίονα ανασυγκρότησης του συνδικαλιστικού κινήματος.

  Η ιστοσελίδα μας, συμμετείχε πέρσι σε μια περιοδεία στελεχών του ΚΚΕ και του ΠΑΜΕ σε έναν χώρο "δημόσιας πλην...άτυπης εκπαίδευσης" στο νησί μας, από αυτούς που σαν τα μανιτάρια ξεφύτρωσαν με τα φράγκα των "ΕΣΠΑ", δίχως καν τις στοιχειώδεις υποδομές σε προγράμματα, βιβλία, αίθουσες και προσωπικό, αλλά στηριζόμενοι αποκλειστικά σε εξαθλιωμένους ωρομίσθιους "εκπαιδευτές", που τα χρήματα τα οποία παίρνουν, όταν τα παίρνουν, δεν φτάνουν ούτε για τα ...εισιτήρια από τη Σκιάθο ως το Βόλο. Θυμούμαστε σαν τώρα τη συζήτηση ενός συντρόφου με εικοσιπεντάχρονο ωρομίσθιο εκπαιδευτικό, ο οποίος ήταν  αρκετά "κουμπωμένος" -είναι η αλήθεια, αλλά δέχτηκε να μας μιλήσει:

-Πώς είναι εδώ η κατάσταση συνάδελφε;

-Καλά! απαντά ο νεαρός (πτυχιούχος και με μεταπτυχιακό μάλιστα στον τομέα του!)
-Έχετε πληρωθεί; Πόσα παίρνετε για τη δουλειά σας;

-Όχι! Και δεν ξέρω πόσα ακριβώς θα πάρουμε, γιατί δεν έχω πάρει ακόμα στα χέρια μου τη σύμβαση;

-Μα δεν υπέγραψες σύμβαση πριν έρθεις εδώ;

-Όχι! Δεν μας είπαν τίποτα ακόμα.

-Ένσημα στο ΙΚΑ σας βάζουν;

-Όχι! Και δεν μας έχουν πει τίποτα, απαντά και πάλι ο νεαρός...

-Τότε, που το είδες το "καλά", συνάδελφε; Απλήρωτοι, ανασφάλιστοι και χωρίς καν μια σύμβαση; Πόσο "καλά" μπορεί να είναι;

- ... Βαθιά σιωπή από το νέο αυτό παιδί που ως τότε δεν ήξερε, παρά τα πτυχία, τις ξένες γλώσσες και τα μεταπτυχιακά του, ότι ο εργαζόμενος έχει δικαίωμα να απαιτεί πληρωμή μισθού και ασφαλιστικών εισφορών. Σιωπή του νέου ανθρώπου ο οποίος ποτέ του δεν είχε πάρει μέρος, ούτε το είχε καν σκεφτεί ότι υπάρχει και ο δρόμος του συλλογικού, ταξικού αγώνα.

  Στην κατάντια αυτή έφεραν το λαό μας οι εργατοκάπηλοι μπίζνεσμεν που σήμερα πήγαν στη Ρόδο για να ξαναδιαγουμίσουν τα ιμάτια της εργατικής τάξης, αρπάζοντας παντί τρόπω τα πόστα της διοίκησης της εκφυλισμένης ΓΣΕΕ...
   Την κατάντια αυτή εμείς πρέπει να την κάνουμε τώρα σκόνη. Οι νέοι άνθρωποι, σαν το παλικάρι που μας μίλησε πέρσι, πρέπει αύριο να είναι μαζί μας στο ίδιο μετερίζι, στο δρόμο του αγώνα, στη συγκέντρωση και στη διαδήλωση, με το κεφάλι ψηλά, παλεύοντας συνειδητά για μια κοινωνία που θα του εξασφαλίζει μόνιμη και σταθερή δουλειά, πλήρη δικαιώματα, λευτεριά, τιμή και αξιοπρέπεια:  για τη σοσιαλιστική κοινωνία.

  Αυτό είναι το δικό μας καθήκον, το δικό μας χρέος τιμής προς την Εργατική Τάξη, τους μάρτυρες ήρωές της, το παρόν και το μέλλον της.

Σκιάθος, 17-3-2016

Η Συντακτική Επιτροπή της sispirosi.gr


Αποτέλεσμα εικόνας για κτιριο ΓΣΕΕ


 Παραθέτουμε πιο κάτω το αποκαλυπτικό άρθρο του "Πριν", αλλά πάνω απ' όλα τις θέσεις του ΠΑΜΕ μπροστά στο 36ο συνέδριο της ΓΣΕΕ:
  

Α.

Ο… επιχειρηματικός συνδικαλισμός της «ΓΣΕΕ Α.Ε.» και o πακτωλός χρημάτων των ΕΣΠΑ

Του Δημήτρη Σταμούλη*

   Την ερχόμενη Πέμπτη ξενικά το 36ο συνέδριο της ΓΣΕΕ και ολοκληρώνεται την Κυριακή σε πεντάστερο ξενοδοχείο της Ρόδου. Η απόφαση για «συνδικαλιστικό τουρισμό», τόσο μακριά από τα εκατομμύρια εργαζόμενους και άνεργους, εναρμονίζεται πλήρως με την πολιτική που χρόνια τώρα ακολουθούν οι κυρίαρχες δυνάμεις του κρατικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού, που λειτουργούν ως ιμάντας μεταβίβασης της αστικής πολιτικής μέσα στο εργατικό κίνημα. Και αυτό το κάνουν με το αζημίωτο!
   Πριν από λίγες ημέρες, ο υπουργός Εργασίας Γ. Κατρούγκαλος υπέγραψε την απόφαση σχετικά με την «κατανομή κονδυλίων του ΕΛΕΚΠ, που αφορά στην χρηματοδότηση των συνδικάτων και των εκπαιδευτικών, ερευνητικών και επιστημονικών φορέων της τριτοβάθμιας οργάνωσης του συνδικαλιστικού κινήματος». Οι εργαζόμενοι πληρώνουν τη γραφειοκρατία με τον ιδρώτα τους, καθώς πόρος του ΕΛΕΚΠ είναι και η εισφορά 1,35% που υπολογίζεται επί των πετσοκομμένων μισθών τους…

  Κατά καιρούς πολλά έχουν γραφεί για τους παχυλούς μισθούς παλιότερων προέδρων της ΓΣΕΕ αλλά και του νυν Γ. Παναγόπουλου, που έχει θητεύσει σε πολλαπλά συνδικαλιστικά, και διευθυντικά πόστα στην ανώτατη ιεραρχία επιχειρήσεων (π.χ. το 2009 βρισκόταν στο ΔΣ της ΔΕΗ, όπως και στο ΔΣ της Εθνικής Τράπεζας). Όμως η συνομοσπονδία των γραφειοκρατών χωρίς υπερβολή, τα τελευταία χρόνια λειτουργεί ως Ανώνυμη Εταιρεία, διαχειριζόμενη κονδύλια εκατομμυρίων ευρώ! Οι… βάσεις τέθηκαν ήδη από το 1995 όταν ίδρυσε το ΚΕΚ ΙΝΕ ΓΣΕΕ. Στο προφίλ του ΚΕΚ, στην ιστοσελίδα του ΙΝΕ/ΓΣΕΕ, σημειώνεται χαρακτηριστικά ότι «τα ελληνικά συνδικάτα […] δεν μπορούσαν να αγνοήσουν το σημαντικό αυτό πεδίο παρέμβασης που αφορά την ανάπτυξη του ανθρώπινου δυναμικού […] πολύ περισσότερο μάλιστα όταν κατά τη διάρκεια του Α΄ Κοινοτικού Πλαισίου Στήριξης δημιουργήθηκε ένα σύνολο δραστηριοτήτων για ανέργους και εργαζομένους».   Και συνεχίζει: «Το ΚΕΚ του ΙΝΕ ΓΣΕΕ δεν αποτελεί ένα ακόμη μέσο απλής παρέμβασης στην αγορά εργασίας, είναι φορέας υλοποίησης στρατηγικών επιλογών της ΓΣΕΕ και του ΙΝΕ στην αναβάθμιση του ανθρώπινου παράγοντα, μέσω της κατάρτισης».

  Τελευταίο έτος σταθμός στην πορεία της ΓΣΕΕ προς τον πακτωλό χρημάτων των ΕΣΠΑ ήταν το 2014 επί υπουργίας Γ. Βρούτση και συγκυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ. Έτσι, στις 14/03/2014, το υπουργείο Εργασίας ενέταξε την Πράξη «Συνδικαλιστική κατάρτιση και ενίσχυση κοινωνικών δεξιοτήτων εργαζομένων ιδιωτικού τομέα που εκπροσωπούνται από τη ΓΣΕΕ στις 8 περιφέρειες σύγκλισης» στο Επιχειρησιακό   Πρόγραμμα «Ανάπτυξη Ανθρώπινου Δυναμικού», με συγχρηματοδότηση από το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο. Αντικείμενο της πράξης ήταν « η ανάπτυξη και λειτουργία προγραμμάτων επαγγελματικής κατάρτισης σε συγκεκριμένους πληθυσμούς στόχους, κυρίως συνδικαλιστές και εγγεγραμμένα μέλη πρωτοβάθμιων σωματείων εργαζομένων που εκπροσωπούνται στη ΓΣΕΕ». Στόχος ήταν «η ενίσχυση της νέας γενιάς συνδικαλιστικών στελεχών του ιδιωτικού τομέα, ώστε να διαθέτουν αναπτυγμένες ικανότητες και δεξιότητες, για να επιτελέσουν σύγχρονο και ηγετικό ρόλο συνδικαλιστικής παρέμβασης στο χώρο εργασίας και ευρύτερα κοινωνικής και πολιτικής παρέμβασης». Πέρα όμως από τη δημιουργία μιας «σχολής» παραγωγής μαζικά γραφειοκρατών και υποτακτικών, σε κράτος και εργοδοσία, συνδικαλιστών «κοπής ΓΣΕΕ», η υπόθεση αυτή είχε και πολύ χρήμα. Από την υλοποίηση των δράσεων και την ανάπτυξη 362 προγραμμάτων κατάρτισης για 7.240 συμμετέχοντες, η ΓΣΕΕ εισέπραξε συνολικά ως άμεσες δαπάνες μετά ΦΠΑ 1.978.120 ευρώ και ως έμμεσες δαπάνες άλλα 349.000 ευρώ, δηλαδή συνολικά 2.327.200 ευρώ.

  Για την αντίστοιχη πράξη συνδικαλιστικής κατάρτισης της ίδιας περιόδου και υπουργίας Βρούτση, «στις 2 περιφέρειες σταδιακής εισόδου στο Επιχειρησιακό Πρόγραμμα «Ανάπτυξη Ανθρώπινου Δυναμικού»», προβλέπονταν 74 προγράμματα κατάρτισης με 1.480 συμμετέχοντες. Στην περίπτωση αυτή οι άμεσες και έμμεσες δαπάνες του κράτους προς τη ΓΣΕΕ έφτασαν τα 475.200 ευρώ. Για την τελευταία πράξη του ίδιου έτους, που αναφερόταν «στις 3 περιφέρειες σταδιακής εξόδου στο Επιχειρησιακό Πρόγραμμα «Ανάπτυξη Ανθρώπινου Δυναμικού»», υλοποιήθηκαν άλλα 194 προγράμματα επιμόρφωσης για 3.880 καταρτιζόμενους με συνολικό όφελος για τη ΓΣΕΕ –άμεσες και έμμεσες δαπάνες- 1.511.600 ευρώ!

  Όμως το ΚΕΚ ΓΣΕΕ μαζί με άλλα αντίστοιχα ΚΕΚ συνομοσπονδιών όπως της ΓΣΕΒΕΕ, της ΕΣΕΕ (έμποροι) και της… Στέγης της ελληνικής βιομηχανίας του ΣΕΒ (!), για την πράξη «ενδυνάμωσης της αποτελεσματικής συμμετοχής στον κοινωνικό διάλογο» (sic), εισέπραξαν δεκάδες χιλιάδες ευρώ. Μόνο η ΓΣΕΕ για να κάνει διάφορα «υποέργα», όπως μελέτες, study visit, workshops, ημερίδες, σεμινάρια κατάρτισης, κείμενα προτάσεων πολιτικής, ένα συνέδριο και μία έκθεση απολογισμού του έργου, εισέπραξε 175.000 ευρώ!

  Να σημειωθεί ότι για τα προγράμματα επιμόρφωσης διάρκειας 20 ωρών, η παρακολούθηση είναι δωρεάν, δηλαδή η ΓΣΕΕ δεν πληρώνει τίποτα, ενώ για τα προγράμματα κατάρτισης οι καταρτιζόμενοι επιδοτούνται με 3 ευρώ ανά ώρα κατάρτισης (μεικτά) για τις δια ζώσης ώρες κατάρτισης και 2 ευρώ ανά ώρα για τις εξ αποστάσεως ώρες κατάρτισης. Όσον αφορά τα θεματικά αντικείμενα των προγραμμάτων, ανάμεσά τους φιγουράρουν και μερικά όπως η… «θεσμική ανασυγκρότηση της ευρωζώνης», οι «τεχνικές διαπραγμάτευσης» και άλλα απαραίτητα για τον… ταξικό αγώνα…

  Η συνολική εικόνα του… εκπαιδευτικού έργου της ΓΣΕΕ συμπληρώνεται και από το σχεδιασμό και υλοποίηση προγραμμάτων επιμόρφωσης για χιλιάδες αποφοίτους ΙΕΚ, ΕΠΑΣ και ΕΠΑΛ ηλικίας έως 29 ετών, όπου διαμεσολαβεί και για παροχή μαθητείας, δηλαδή φθηνής εργασίας σε επιχειρήσεις, με μισθούς 480 ευρώ καθαρά για τους κάτω των 25 ετών. Ο «επιχειρηματικός συνδικαλισμός» δεν απαιτεί λοιπόν απλώς «αλλαγή συσχετισμών», αλλά ριζική ταξική ανασυγκρότηση της συνδικαλιστικής οργάνωσης των εργαζομένων.

*Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα ΠΡΙΝ, 12.03.2016

 

 

Αποτέλεσμα εικόνας για κτιριο ΓΣΕΕ

Β.

Αποτέλεσμα εικόνας για ΠΑΜΕ

ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΤΟΥ ΠΑΜΕ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟ 36Ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΓΣΕΕ

Ή με το κεφάλαιο ή με τους εργάτες!!! Άλλαξε τους συσχετισμούς!

Υπάρχει λύση, υπάρχει ελπίδα! Είναι η πρόταση των δυνάμεων του ΠΑΜΕ!

  Συνάδελφοι, συναδέλφισσες


  Αντιπρόσωποι στο 36ο Συνέδριο της ΓΣΕΕ


  Εργαζόμενοι, άνεργοι, νέοι και νέες


  Αυτές τις μέρες διεξάγεται στη Ρόδο το συνέδριο της ΓΣΕΕ. Η εργατική τάξη της χώρας μας δεν έχει τίποτα να περιμένει, τίποτα να ελπίζει από ένα τέτοιο συνέδριο.

  Ακόμα και το μέρος διεξαγωγής του συνεδρίου, σε μια περίοδο ολομέτωπης επίθεσης στα κοινωνικοασφαλιστικά και άλλα δικαιώματα των εργαζομένων, σε μια περίοδο μεγάλων αγώνων και προετοιμασίας νέας 48ωρης γενικής απεργίας, δείχνει ότι η πλειοψηφία στην ΓΣΕΕ, είναι μακριά από τις ανησυχίες και τις ανάγκες των εργαζομένων.

  Η περίοδος που διανύουμε είναι κρίσιμη. Οι εξελίξεις μας βάζουν όλους και όλες μπροστά σε μεγάλες ευθύνες.

  Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ –ΑΝΕΛ επιλέχθηκε για τη βρώμικη δουλειά, για να περάσει μέτρα πρωτοφανούς σκληρότητας που δεν μπορούσαν ή δεν πρόλαβαν οι προηγούμενοι. Με τα ίδια ακριβώς εκβιαστικά διλλήματα, τα ίδια επιχειρήματα των προηγούμενων κυβερνήσεων ετοιμάζεται να φέρει το νόμο λαιμητόμο για την κοινωνική ασφάλιση παρά τον γενικό ξεσηκωμό. Ακολουθούν τα εργασιακά, οι ομαδικές απολύσεις, νέες μειώσεις σε μισθούς, απαγόρευση απεργιών και περιορισμό συνδικαλιστικής δράσης, ιδιωτικοποιήσεις, πλειστηριασμοί και ο κατάλογος των θυσιών για την ανάκαμψη των κερδών του κεφαλαίου δεν έχει τέλος.

  Οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ, τα σωματεία, οι ομοσπονδίες, τα εργατικά κέντρα, οι επιτροπές αγώνα, οι συνδικαλιστές που συμπορευόμαστε με το ΠΑΜΕ απευθύνουμε κάλεσμα σε όλους τους εργαζόμενους, σε κάθε συνδικαλιστή που ανησυχεί και προβληματίζεται.

  Είναι καιρός, αντλώντας δύναμη από τους αγώνες που οργανώσαμε τους τελευταίους μήνες, να υψώσουμε εργατικό λαϊκό τείχος σε αυτά που έρχονται.

  Το σχέδιο νόμου δεν διορθώνεται δεν βελτιώνεται μόνο ανατρέπεται. Να μείνει στα χαρτιά. Να πληρώσει κράτος και εργοδοσία που κατέκλεψαν τα ταμεία, με αίτημα κοινωνική ασφάλιση για όλους δημόσια και υποχρεωτική.

  Ήρθε η ώρα να πούμε φτάνει πια, να αποφασίσουμε:

  Τέλος οι θυσίες για τα κέρδη της πλουτοκρατίας. Κατάργηση όλων των αντεργατικών νόμων των τελευταίων χρόνων. Κάλυψη των απωλειών μας τώρα.

  Απαιτούμε όσα μας στέρησαν, όσα μας έκλεψαν, όσα με βίαιο τρόπο μας κατάργησαν.

  Τα δικαιώματα μας, η δουλειά μας, ο ιδρώτας μας δεν είναι περασμένα ξεχασμένα!

  Πάνω από 1 εκατομμύριο εργαζόμενοι δουλεύουν και μένουν απλήρωτοι για πάνω από 3 μήνες. Οι άνεργοι μόνιμα πάνω από 1 εκατομμύριο, λιγότεροι από 1 στους 10 με επίδομα ανεργίας. Τα προγράμματα ανεργίας μοιράζουν τη φτώχεια και τις 5μηνες θέσεις εργασίας ανακυκλώνοντας την ανεργία χωρίς ούτε καν την μειώνουν.

  Περισσότερες από τις μισές προσλήψεις είναι άθλιες ελαστικές μορφές απασχόλησης με μισθούς ψίχουλα. Το 30% των εργαζομένων στον Ιδιωτικό τομέα υποαπασχολείται ενώ το 20% εργάζεται λιγότερο από 20 ώρες την εβδομάδα.

  Όλα αυτά τα χρόνια οι απώλειες μας είναι τεράστιες. Οι μισθοί μειώθηκαν 40% και περισσότερο, με την πλειοψηφία σήμερα να αμείβεται λιγότερο από τον κατώτερο μισθό του 2012!

  Τα μέτρα υπηρετούν τα συμφέροντα των τραπεζιτών, των βιομηχάνων, των εφοπλιστών και των άλλων τμημάτων της πλουτοκρατίας, είναι εργαλείο για την αύξηση της εκμετάλλευσης της εργατικής τάξης, την κατάργηση βασικών εργατικών, λαϊκών δικαιωμάτων και έχουν οδηγήσει στην πτώχευση του λαού. Δεν είναι προσωρινά.

  Είναι στρατηγική πολιτική επιλογή. Αυτή είναι η στρατηγική της κυβέρνησης, της Ε.Ε, των κομμάτων και των δυνάμεων τους στο κίνημα που την στηρίζουν.

  Αυτή τη στρατηγική κατεύθυνση στηρίζει η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ. Έχει επικυρώσει το αντεργατικό οικοδόμημα του 1ου και 2ου και 3ου μνημονίου.

  Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η υπογραφή ΕΓΣΣΕ που στην πράξη επικύρωσε το πετσόκομα του κατώτερου μισθού με νόμο (ΠΥΣ 2012) που μείωσε τον κατώτερο από τα 751 στα 586 ευρώ και 511 για τους νέους και τις νέες. Επικύρωσε με την υπογραφή της το μεγάλο μαχαίρι κατά 21% στο επίδομα ανεργίας και τις άλλες παροχές με το επιχείρημα ότι ήθελε να σώσει το επίδομα γάμου!

  Η γραμμή της ΓΣΕΕ είναι ότι για όλες τις μεγάλες απώλειες «ω γέγονε γέγονε», γιατί η κάλυψη των απωλειών απαιτεί σύγκρουση με τις καπιταλιστικές επιχειρήσεις, όμως για το ΠΑΜΕ και όλους τους εργαζόμενους τα δικαιώματα που κατακτήθηκαν με θυσίες και αίμα δεν πρέπει να είναι περασμένα ξεχασμένα.

  Απαιτούμε την κάλυψη των απωλειών, απαιτούμε να δουλεύουμε και να έχουμε δικαιώματα με βάση την εποχή μας και τις ανάγκες μας. Αυτή είναι η βασική γραμμή πάλης των δυνάμεων που συσπειρωνόμαστε στο ΠΑΜΕ. Δεν είναι δυνατόν να αποδεχθούμε την επιστροφή στις αρχές του προηγούμενου αιώνα.

  Οι δυνάμεις που απαρτίζουν την πλειοψηφία στην Συνομοσπονδία έχουν σαφή θέση με την ανταγωνιστικότητα και την επιχειρηματικότητα, με την καπιταλιστική ανάπτυξη. Είναι υπέρμαχοι της λογικής να γίνουν θυσίες για να ενισχυθεί η κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων αλλά να είναι με «δίκαιο» τρόπο κατανεμημένες και μετά από «διάλογο» με τους εταίρους! Έβαλαν πλάτη στην εργοδοσία σε πολλούς κλάδους και εργοστάσια στην μείωση μισθών και μεροκάματων.

Αυτή η λογική δοκιμάστηκε όλα τα προηγούμενα χρόνια. Κυριάρχησε στο συνδικαλιστικό κίνημα και είναι αιτία που σήμερα μετράμε τόσο βαριές θυσίες και απώλειες. Κριτήριό τους είναι τα κέρδη των επιχειρήσεων. Είναι υπέρμαχοι της στρατηγικής της ΕΕ.

  Με αυτή τη γραμμή καθόρισαν τη στάση τους σε όλη την διάρκεια της κρίσης και στην ολομέτωπη επίθεση του κεφαλαίου. Αυτός είναι και ο λόγος που δεν θέλουν τους εργαζόμενους συνδικαλισμένους, οργανωμένους, ενημερωμένους με ενεργή συμμετοχή στην πάλη. Υπονομεύουν την οργάνωση της πάλης, την οργάνωση των εργαζόμενων απομακρύνουν τους νέους από τα σωματεία.   Όλα τα χρόνια της κρίσης ήταν ο πιο καλός σύμμαχος της ΕΕ, των κυβερνήσεων, του ΣΕΒ. Οι σημερινοί αρνητικοί συσχετισμοί αποτέλεσαν ισχυρό σύμμαχο του κεφαλαίου και των κυβερνήσεων που ανεβοκατέβηκαν τα τελευταία χρόνια ώστε να προχωρούν χωρίς ισχυρή αντίσταση από τους χώρους δουλειάς και παραγωγής τους σχεδιασμούς τους. Χωρίς τον προδοτικό τους ρόλο δεν θα περνούσε με την ίδια ευκολία η επίθεση της μεγαλοεργοδοσίας, των κυβερνήσεων και της Ε.Ε.

  Αποδείχτηκε ισχυρό εμπόδιο στην οργάνωση και τον αγώνα των εργαζομένων. Το δηλητήριο της ταξικής συνεργασίας, του κοινωνικού εταιρισμού, ο πλήρης αφοπλισμός των εργαζόμενων μπροστά στο τσουνάμι των αντιλαϊκών μέτρων, αποτέλεσε μέγιστη προσφορά στους επιχειρηματικούς ομίλους και στο κράτος τους.

  Δεν έχει περάσει αρκετός καιρός από το καλοκαίρι που οι εξελίξεις ξεγύμνωσαν κάθε παράταξη, φανέρωσαν πιο καθαρά τη σήψη και τη δυσοσμία του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού, των νέων και παλιών βραχιόνων της κάθε κυβέρνησης που υπηρετεί τα σχέδια του κεφαλαίου.

  Η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ, (η ΠΑΣΚΕ και η ΔΑΚΕ) στο δημοψήφισμα του καλοκαιριού συντάχθηκε πίσω από το «ναι» καλώντας τους εργαζόμενους να αυτοπυροβοληθούν και να δεχτούν οποιοδήποτε μνημόνιο χωρίς όρους και προϋποθέσεις.

  Ο κυβερνητικός βραχίονας στο συνδικαλιστικό κίνημα το ΜΕΤΑ, αλλά και συνδικαλιστικά σχήματα όπως το ΕΜΕΙΣ, της ΑΝΤΑΡΣΥΑ συνέβαλαν καθοριστικά στην εξαπάτηση των εργαζομένων. Έχουν τεράστιες ευθύνες που δεν παραγράφονται γιατί στήριξαν την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ καλλιεργώντας αυταπάτες και συγχύσεις.

   Καλούσαν τους εργαζόμενους να στηρίξουν τις δήθεν κόκκινες γραμμές της κυβέρνησης την ίδια στιγμή που υπέγραφε επέκταση των μνημονίων και των δανειακών συμβάσεων με ΕΕ και ΔΝΤ, που διατηρούσε όλους τους αντεργατικούς νόμους.

  Καλλιέργησαν συνειδητά ψεύτικες ελπίδες ότι χωρίς ρήξη με την ΕΕ, τα μονοπώλια και την εξουσία τους μπορεί να υπάρξουν φιλολαϊκές λύσεις. Στο δημοψήφισμα έπαιξαν το παιχνίδι της κυβέρνησης. Κάλεσαν τους εργαζόμενους να συνταχθούν με την κυβέρνηση και την πρότασή της, αποκρύπτοντας το περιεχόμενό της που έμοιαζε σαν δυο σταγόνες νερό με την πρόταση των δανειστών που καλούσαν να απορριφθεί. Έσπειραν συνειδητά συγχύσεις και αυταπάτες. Μόνο μέσα σε ένα 24ωρο αποκαλύφθηκε το περιεχόμενο της εξαπάτησης οδηγώντας σε απογοήτευση πλατιές λαϊκές εργατικές μάζες.

  Είναι οι ίδιες δυνάμεις που από τη θέση της διοίκησης σε αρκετές συνδικαλιστικές οργανώσεις συμβάλλουν με τη στάση τους στη συκοφάντηση του συνδικαλιστικού κινήματος, απομακρύνοντας τους εργαζόμενους.

  Δίνουν επιχειρήματα στην κυβέρνηση και στο κεφάλαιο για να χτυπήσει το συνδικαλιστικό κίνημα με νέους νόμους και παρεμβάσεις που ετοιμάζουν και έχουν δεσμευθεί, για τον περιορισμό και την απαγόρευση του απεργιακού δικαιώματος, τον περιορισμό δράσης των συνδικάτων.

Αναδεικνύεται επιτακτικό το καθήκον να απαλλαγούμε από τον εργοδοτικό και κυβερνητικό έλεγχο των συνδικάτων.

  Το συνέδριο της ΓΣΕΕ που διεξάγεται αυτές τις μέρες είναι ένα παρασκήνιο με εκβιασμούς, μαγειρέματα, απειλές. Μία μάχη συσχετισμών φτιαγμένων με επιμέλεια από την εργοδοσία και το κράτος που αλληλοτρώγονται για τις καρέκλες μακριά από τους εργαζόμενους και τις ανησυχίες τους, μηχανισμοί ενταγμένοι στα διάφορα σχέδια για την αναμόρφωση του αντιλαϊκού πολιτικού συστήματος.

  Συνδικάτα ομοσπονδίες και εργατικά κέντρα «σφραγίδες», χωρίς καμία δράση και εμφάνιση, άγνωστα στους εργαζόμενους του κλάδου εμφανίζονται με δεκάδες αντιπροσώπους, δηλαδή με πολλές χιλιάδες ψηφίσαντα μέλη! Εργατικά κέντρα αδρανή, σε μικρές πόλεις χτυπημένες από την κρίση και την ανεργία, εμφανίζουν αύξηση μελών 200%!

  Αυτά και πολλά άλλα οδηγούν στο ασφαλές συμπέρασμα ότι θα γίνει ένα ακόμα συνέδριο με άδειες καρέκλες, παραπέρα εκφυλισμού μιας αδίστακτης εργατικής αριστοκρατίας που ελέω μηχανισμών της κυβέρνησης και της εργοδοσίας παριστάνει την ηγεσία της εργατικής τάξης.

  Για όλα τα παραπάνω, με αφορμή το συνέδριο της ΓΣΕΕ η Εκτελεστική Γραμματεία του ΠΑΜΕ απευθύνεται ξανά στους εργαζόμενους, τους άνεργους, τη νεολαία, τις γυναίκες, σε κάθε τόπο δουλειάς.

  Απευθύνουμε κάλεσμα οργάνωσης, ανατροπής, συμπόρευσης στον αγώνα με βάση τα δικά μας ταξικά συμφέροντα. Αυτός είναι ο δρόμος.

  Απευθυνόμαστε σε κάθε τίμιο συνδικαλιστή που κατανοεί ότι χρειάζεται να αλλάξουμε τη σημερινή αρνητική κατάσταση στο συνδικαλιστικό κίνημα.

  Απευθύνουμε κάλεσμα για να φτιάξουμε κίνημα πραγματικό στήριγμα των εργαζομένων, δύναμη υπεράσπισης των συμφερόντων μας και προοπτικής, για να βγούμε στο ξέφωτο χωρίς μνημόνια και αφεντικά, κίνημα απαλλαγμένο και χειραφετημένο από την εργοδοσία, το κράτος, τις κυβερνήσεις τους.

  Να προχωρήσουμε μπροστά και να χτίσουμε μαζικό, δημοκρατικό συνδικαλιστικό κίνημα με ενεργό συμμετοχή των εργαζομένων, ικανό να αντιμετωπίζει μαχητικά τους καπιταλιστές εργοδότες, τα κόμματά τους, τις ιμπεριαλιστικές τους συμμαχίες με την οργάνωση της λαϊκής πάλης, την προώθηση της λαϊκής συμμαχίας ανάμεσα στην εργατική τάξη, τους υπάλληλους, τους άνεργους, τους αυτοαπασχολούμενους της πόλης, τους φτωχούς αγρότες, τους νέους, τις γυναίκες.


  • Σήμερα απαιτείται συνολική αλλαγή πορείας! Για να δυναμώσουν οι αγώνες στους χώρους δουλειάς, στα εργοστάσια είναι ανάγκη οι εργαζόμενοι να απαλλαγούν από τον κυβερνητικό και εργοδοτικό έλεγχο των οργανώσεών τους, από όσους κάνουν απεργίες χωρίς απεργούς, όσους χρόνια τώρα κάνουν την πλάτη του εργατικού κινήματος σκαλοπάτι για να ανεβοκατεβαίνουν αντιλαϊκές κυβερνήσεις.

  • Σήμερα χρειάζονται αγώνες ενάντια στον πραγματικό αντίπαλο, αυτούς που σήμερα πλουτίζουν από τη δυστυχία της συντριπτικής πλειοψηφίας του λαού, τους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους κάθε κλάδου!

  • Αγώνες με σχέδιο, με καλή προετοιμασία και συμμετοχή των εργαζομένων, με συμμαχία και κλιμάκωση. Αγώνες που ο πραγματικός πρωταγωνιστής θα είναι οι εργαζόμενοι. Αγώνες με γενικές συνελεύσεις, μαζικές συλλογικές διαδικασίες.

  • Αγώνες με τους οποίους οι εργαζόμενοι συνειδητοποιούν την τεράστια δύναμη που διαθέτουν.

  • Νιώσαμε αυτή την μεγάλη δύναμη στις πρόσφατες κινητοποιήσεις με ξεχωριστής σημασίας την γενική απεργία στις 4 Φλεβάρη, το συλλαλητήριο εργατών αγροτών λαϊκών στρωμάτων στο Σύνταγμα.

  • Ζήσαμε τις δεκάδες κλαδικές κινητοποιήσεις, τις καταλήψεις, τις απεργίες που προηγήθηκαν. Τα μεγάλα συλλαλητήρια. Ζούμε την προετοιμασία της νέας 48ωρης απεργίας. Η συμβολή σε όλα αυτά των οργανώσεων που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ είναι καθοριστική. Το ομολογούν εχθροί και φίλοι. Αυτό το κίνημα, αυτό τον προσανατολισμό σας καλούμε να δυναμώσουμε, αυτό το δρόμο να βαδίσουμε.


  Ξέρουμε ότι αρκετοί έχετε επιφυλάξεις επιμέρους διαφωνίες. Σε αυτό που συμφωνούμε είναι ότι το ΠΑΜΕ δεν έχει καμία σχέση με αυτές τις ηγεσίες. Είναι απέναντι τους, μαζί με την εργατική τάξη, στήριγμα, οργανωτής, φάρος αντίστασης και αγώνα.

  Όλο αυτό το διάστημα, ανεξάρτητα από παραλείψεις και αδυναμίες, οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων με τη σωστή έγκαιρη ενημέρωση των εργαζομένων, με πρωτοβουλίες οργάνωσης της δράσης και της αντίστασής τους, με μαζικά συλλαλητήρια, με αγώνες στους χώρους δουλειάς. Οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ αποτέλεσαν ασπίδα προστασίας του συνδικαλιστικού κινήματος.

  Αναλάβαμε με ευθύνη και τόλμη μεγάλες πρωτοβουλίες συμπόρευσης, κοινού βηματισμού στον αγώνα. Με διεκδικητικό πλαίσιο βασισμένο στις σύγχρονες λαϊκές ανάγκες, πλαίσιο πάλης και συσπείρωσης. Καλέσαμε ανοιχτά πλατιά, όλα τα σωματεία, να το ενισχύσουν, να συζητήσουν πάνω σε αυτό.

  Πάνω από 1000 σωματεία και φορείς του λαϊκού κινήματος βρεθήκαμε μαζί σε μεγάλα συλλαλητήρια που έγραψαν την δική τους σελίδα στην ιστορία του κινήματός μας, το 2014, το 2015. Με τους περισσότερους δεν συμφωνούσαμε σε όλα, με αρκετούς συναντηθήκαμε στον αγώνα για πρώτη φορά. Εκατοντάδες σωματεία και συνδικαλιστές συμπορευτήκαμε κόντρα στην αδράνεια, την υπονόμευση του εργοδοτικού κυβερνητικού συνδικαλισμού, την επίθεση των κυβερνήσεων.

  Είναι μια μεγάλη παρακαταθήκη που φανερώνει ότι μπορούμε να αλλάξουμε τα πράγματα.


Συναδέλφισσες και συνάδελφοι


  Η ίδια η ζωή, η πλούσια πείρα, κυρίως των τελευταίων ετών αποδεικνύει περίτρανα ότι στο πλαίσιο της ΕΕ, της εξουσίας των μονοπωλίων, δε μπορεί να υπάρξει φιλολαϊκή λύση.  Αποκαλύπτεται όλο και περισσότερο ο ρόλος της ΕΕ ως μια λυκοσυμμαχία και δυνάστης της εργατικής τάξης, των λαών. Καταρρίπτονται οι μύθοι ότι αυτοί είναι δήθεν "ένωση της αλληλεγγύης και απάνεμο λιμάνι για τους λαούς" όπως ισχυριζόταν η πλουτοκρατία και τα στηρίγματά της.

  Οι 2.500 πνιγμένοι στη Μεσόγειο από το καλοκαίρι μέχρι σήμερα, οι χιλιάδες ξεριζωμένοι πρόσφυγες, οι χιλιάδες εγκλωβισμένοι στη χώρα μας από τις συνθήκες της ΕΕ, την Σένγκεν και το Δουβλίνο αποκάλυψαν για ακόμα μια φορά την υποκρισία των δυνάμεων που υπερασπίζουν την ΕΕ και το ΝΑΤΟ.

  Οι ευθύνες της κυβέρνησης είναι μεγάλες γιατί εμπλέκει τον λαό μας στα ιμπεριαλιστικά σχέδια και παιχνίδια, στο μακελειό στην περιοχή. Έβαλε με την υπογραφή της το ΝΑΤΟ και τη FRONTEX χωροφύλακες στο Αιγαίο, το λύκο να φυλάει τα πρόβατα. Συμφώνησε στον εγκλωβισμό των προσφύγων.

Η καπιταλιστική κρίση στην ευρωζώνη θα βαθύνει ακόμη περισσότερο. Η ΕΕ θα γίνεται όλο και πιο αντιδραστική και οι εργαζόμενοι θα ζήσουν συνθήκες μεγάλης φτώχειας κι εξαθλίωσης αν δεν ξεσηκωθούν.

  Είναι η στιγμή ο εργαζόμενος λαός να βγεί επιθετικά στο προσκήνιο. Το ΠΑΜΕ απευθύνει κάλεσμα συμπόρευσης για την ανασύνταξη και συγκρότηση του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος. Για κίνημα με εργαζόμενους οργανωμένους σε όλους τους χώρους δουλειάς, στους κλάδους, επιθετικό, αταλάντευτο, ικανό και αποτελεσματικό, που θα βάζει μπροστά ολοκληρωμένους στόχους για τη ζωή της εργατικής-λαϊκής οικογένειας. Δε θα περιορίζει τη δράση του μόνο στην απόκρουση των άμεσων επιπτώσεων της αντιλαϊκής πολιτικής αλλά θα φτάνει παραπέρα, αναδεικνύοντας τις αιτίες και τους υπεύθυνους της πτώχευσης του λαού, βάζοντας στο κέντρο του στόχου την μεγαλοεργοδοσία και το κράτος, τις ιμπεριαλιστικές τους συμμαχίες όπως είναι η ΕΕ και το ΝΑΤΟ.


  Συναδέλφισσες και συνάδελφοι


  Σήμερα, υπάρχουν όλες οι προϋποθέσεις, παραγωγικές, επιστημονικές και τεχνολογικές, για να υπάρχει φιλολαϊκή ανάπτυξη, για να υπάρχει αξιοπρεπής ζωή, δουλειά με δικαιώματα. Εμείς είμαστε αυτοί που παράγουμε όλο τον πλούτο! Τον ιδρώτα μας, τον κόπο μας, τον καρπώνονται μια χούφτα μονοπωλιακοί όμιλοι.

Μπορούμε να διεκδικήσουμε την ζωή που μας αξίζει, ένα καλύτερο μέλλον για μας και τα παιδιά μας. Το σύνθημα που γεννήθηκε στους μεγάλους αγώνες μας δείχνει το δρόμο:


«Χωρίς εσένα γρανάζι δεν γυρνά, εργάτη μπορείς χωρίς αφεντικά»



15 Μάρτη 2016

Αποτέλεσμα εικόνας για ΠΑΜΕ
 

Σχόλια  

 
0 #1 ΑΠ: "36ο Συνέδριο της ΓΣΕΕ": Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα του αγιάτρευτου εκφυλισμού και οι θέσεις του ΠΑΜΕ για να αλλάξει ρότα το συνδικαλιστικό κίνημα.Γιώργος Κ. 25-04-2016 09:11
Είναι εντυπωσιακή η αναγνωσιμότητα αυτού του άρθρου για τη "ΓΣΕΕ".
Παράθεση
 

Προσθήκη νέου σχολίου


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση